အရဏဝိဘင်းသုတ်: ရန်သူမရှိသော လမ်းစဉ်
ကျင့်စဉ်များ

အရဏဝိဘင်းသုတ်: ရန်သူမရှိသော လမ်းစဉ်

အရဏဝိဘင်္ဂသုတ္တံ

ပဋိပက္ခမရှိဘဲ နေထိုင်ရန် အချက်ခြောက်ချက် — လွန်ကဲခြင်းမှ ရှောင်ခြင်း၊ လူတစ်ဦးကို ချီးမွမ်းခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်တင်ခြင်း မပြုခြင်း၊ သုံးစွဲသင့်သော သုခကို သိခြင်း၊ အမှန်တရားကို အချိန်နှင့်အညီ ပြောခြင်း၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောခြင်းမှ မိမိဒေသစကားကို မစွဲလမ်းခြင်းအထိ ဖြစ်သည်။

6 ချက်

မဇ္ဈိမနိကာယ် အရဏဝိဘင်းသုတ်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ခေါင်းစဉ်ခြောက်ချက်ကို ဟောကြားပြီး တစ်ချက်ချင်း ရှင်းပြတော်မူသည်။ ဒုက္ခ၊ မကျေမနပ်မှုနှင့် ပူလောင်မှုတို့နှင့် ပါလာသောတရားကို ရန်ရှိသောတရား (သရဏ) ဟုခေါ်ပြီး ထိုသို့ မဟုတ်သောတရားကို ရန်မရှိသောတရား (အရဏ) ဟု ခေါ်တော်မူသည်။

ထိုခြောက်ချက်မှာ ကာမသုခကို မလိုက်စားခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို မညှဉ်းပန်းခြင်း၊ မည်သူ့ကိုမျှ မချီးမွမ်းခြင်း၊ မအပြစ်တင်ခြင်းနှင့် ဓမ္မကိုသာ ဟောကြားခြင်း၊ သုခကို ဆုံးဖြတ်သိ၍ အတွင်းသုခကို သုံးစွဲခြင်း၊ မမှန်မကန်၊ အကျိုးမရှိသော နောက်ကွယ်စကားနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြိမ်းမောင်းစကားကို မပြောခြင်း၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း မလောဘဲ ပြောခြင်းနှင့် ဒေသစကားကို မစွဲလမ်းခြင်း၊ လူအများသုံးသော စကားလုံးကို မလျစ်လျူရှုခြင်းတို့ဖြစ်သည်။

သုတ်၏ နိဂုံးတွင် သုဘူတိကုလပုတ္တသည် ရန်မရှိသော ပဋိပဒါကို ကျင့်သူဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

  1. 1

    နှစ်ဘက်စလုံး လွန်ကဲခြင်းမှ ရှောင်ခြင်း ဥဘော အန္တေ အနုပဂမ္မ

    ယုတ်ညံ့သော ကာမသုခကို မလိုက်စားခြင်းနှင့် ဒုက္ခဖြစ်သော မိမိကိုယ်ကို ညှဉ်းပန်းခြင်းကို မကျင့်ခြင်းဖြစ်သည်။ နှစ်လမ်းလုံးသည် ရန်ရှိသောတရားဖြစ်ပြီး အလယ်အလတ်လမ်းစဉ်သည် ရန်မရှိသောတရားဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    မိမိကိုယ်ကို အလွန်လိုက်လျောနေသည် သို့မဟုတ် အလွန်ဖိအားပေးနေသည်ကို သိလာသောအခါ ကြာရှည်ဆက်လုပ်နိုင်သော အလယ်အမှတ်ကို ရှာပါ။

  2. 2

    မချီးမွမ်းခြင်း၊ မအပြစ်တင်ခြင်း၊ ဓမ္မကိုသာ ဟောခြင်း နေဝုဿာဒေယျ န အပသာဒေယျ ဓမ္မမေဝ ဒေသေယျ

    “ထိုသို့ လုပ်သူအားလုံး မှားသည်” ဟု ပြောခြင်းသည် လူကို အပြစ်တင်ခြင်းဖြစ်ပြီး “ဤသို့ လုပ်သူအားလုံး မှန်သည်” ဟု ပြောခြင်းသည် လူကို ချီးမွမ်းခြင်းဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားက ထိုလုပ်ဆောင်ချက်သည် ဒုက္ခနှင့်ပါလာသလားဟူ၍ လုပ်ဆောင်ချက်ကိုယ်တိုင်အကြောင်း ပြောရန် သွန်သင်တော်မူသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ဝေဖန်သောအခါ “သင်သည် ပျင်းရိသူဖြစ်သည်” ဟူသော စာကြောင်းကို “အလုပ်ကို နောက်ကျစွာ ပို့ခြင်းက အဖွဲ့ကို အခက်တွေ့စေသည်” ဟု ပြောင်းပါ။

  3. 3

    သုံးစွဲသင့်သော သုခကို သိခြင်း သုခဝိနိစ္ဆယံ ဇညာ

    ကာမဂုဏ်မှ ရသောသုခသည် ကြမ်းတမ်းသော သုခဖြစ်ပြီး မမြင့်မြတ်၊ များစွာ မသုံးစွဲသင့်ပါ။ ဆိတ်ငြိမ်ခြင်းနှင့် သမာဓိမှ ရသောသုခသည် အတွင်းသုခဖြစ်ပြီး သုံးစွဲသင့်၊ ပွားများသင့်၊ မကြောက်ရန် မလိုပါ။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ယနေ့ ခံစားရသော သုခအမျိုးမျိုးကို သတိထားကြည့်ပါ။ မည်သည့်သုခက ငြိမ်သက်မှုကို ချန်ထားခဲ့ပြီး မည်သည့်သုခက ထပ်လိုချင်သော တဏှာကို ချန်ထားခဲ့သည်ကို ကြည့်ပါ။

  4. 4

    အကျိုးရှိသော အမှန်တရားကို အချိန်နှင့်အညီ ပြောခြင်း ရဟောဝါဒံ သမ္မုခါ ခီဏဝါဒံ

    နောက်ကွယ်စကား သို့မဟုတ် မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြိမ်းမောင်းစကားသည် မမှန်၊ အကျိုးမရှိဟု သိလျှင် မပြောသင့်ပါ။ မှန်သော်လည်း အကျိုးမရှိလျှင် မပြောရန် လေ့ကျင့်သင့်သည်။ မှန်၍ အကျိုးရှိလျှင် ပြောရမည့် အချိန်ကို သိသင့်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    မည်သူ့အကြောင်းကိုမဆို နောက်ကွယ်တွင် မပြောမီ သုံးထပ်စစ်ကို ဖြတ်ပါ — မှန်ပါသလား၊ အကျိုးရှိပါသလား၊ ယခုအချိန် သင့်လျော်ပါသလား။

  5. 5

    ဖြည်းဖြည်းချင်း မလောဘဲ ပြောခြင်း အတရမာနော ဘာသေယျ

    လောလောဆာဆာ ပြောခြင်းက ကိုယ်ပင်ပန်း၊ စိတ်ဖိစီး၊ အသံဗလံ၊ လည်ချောင်းနာကာ စကားမပီပြင်ဘဲ နားထောင်သူ နားမလည်ဖြစ်စေသည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောခြင်းတွင် ဤအပြစ်များ မရှိပါ။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    အစည်းအဝေး သို့မဟုတ် အရေးကြီးသော အကြောင်းအရာကို ရှင်းပြသောအခါ တစ်ကြိမ်တစ်ချက်စာ ပိုနှေးအောင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြောပါ။ နားထောင်သူ ပိုနားလည်လာမည်ဖြစ်သည်။

  6. 6

    မိမိဒေသစကားကို မစွဲလမ်းခြင်း ဇနပဒနိရုတ္တိံ နာဘိနိဝေသေယျ

    ပန်းကန်ပြားတစ်မျိုးတည်းကို ဒေသအလိုက် နာမည်များစွာဖြင့် ခေါ်ကြသည်။ မိမိစကားလုံးသာ မှန်သည်ဟု စွဲလမ်းသူသည် အခြားသူများနှင့် ငြင်းခုံမည်။ မစွဲလမ်းသူမူ ထိုနေရာလူများ နားလည်သော စကားလုံးကို မစွဲလမ်းဘဲ သုံးသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    အခြားဒေသ၊ အခြားအသက်အရွယ် သို့မဟုတ် အခြားအလုပ်လိုင်းမှ လူများနှင့် စကားပြောသောအခါ သူတို့၏ စကားလုံးကို ပြင်မည့်အစား သူတို့ နားလည်သော စကားလုံးကို သုံးပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

ဤသုတ်သည် ရန်သူမဖန်တီးသော ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှုအတွက် လက်စွဲကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အလုပ်ခွင်၊ မိသားစုနှင့် အွန်လိုင်းလောကတွင် အသုံးချနိုင်သည်။

ချက်ချင်း အသုံးချနိုင်သော အချက်မှာ “လူ” အစား “အပြုအမူ” အကြောင်း ပြောခြင်းဖြစ်သည်။ ဥပမာ “ဤသို့ လုပ်သူသည် မကောင်းဘူး” ဟု ပြောမည့်အစား “ဤသို့ လုပ်ခြင်းက ဤသို့သော ပြဿနာသို့ ရောက်စေသည်” ဟု ပြောပါ။ အမှန်တရားကို ပြည့်စုံစွာ ပြောနိုင်ပြီး မည်သူမျှ တိုက်ခိုက်ခံရသလို မခံစားရပါ။

ဒေသစကားဆိုင်ရာ အချက်သည်လည်း ခေတ်နှင့်ညီသည်။ ဒေသအမျိုးမျိုးမှ လူများက အရာတစ်ခုတည်းကို စကားလုံးအမျိုးမျိုးဖြင့် ခေါ်ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စကားလုံးသာ မှန်သည်ဟု အတင်းအကျပ် ငြင်းခုံခြင်းသည် မလိုအပ်သော ငြင်းခုံမှုသေးသေးလေးများ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

ဘိက္ခုနီဝိဘင်း: အမျက်ဒေါသက မိမိ၊ သူတစ်ပါးနှင့် အဖွဲ့လုံးကို ကျိန်ဆဲသောအခါ

နိရယေန ဝါ ဗြဟ္မစရိယေန ဝါ အဘိသပေယျ

အမျက်ဒေါသနှင့်ပတ်သက်သော ပညတ်ချက်၏ အစရှိရာ အကြောင်းအရာ သုံးခုဖြစ်သည်။ သာမန်မေးခွန်းကို ခံရ၍ ငရဲဖြင့် ကျိန်ဆိုသည…

ဒူတသိက္ခာပုဒ်: အကြိမ်မည်မျှ တောင်းဆိုနိုင်သနည်း၊ တစ်ရက်စောင့်ပါဟု ပြောလာလျှင်

အဇ္ဇုဏှော ဘန္တေ အာဂမေဟိ

ဥပါသကာက ရှင်ဥပနန္ဒအား သင်္ကန်းလက်ခံရန် တစ်ရက်စောင့်ပါရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်၊ ထိုနေ့တွင် ကျင်းပသည့် အစည်းအဝေးသို့ …

ပဋ္ဌာန်း: အမြင်ကို စွဲလမ်းခြင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ထောက်ကူသော အမြစ်များရှိသည်

ပရာမာသဒုကံ

ပရာမာသဒုကသည် ဓမ္မများကို အမြင်ကို စွဲလမ်းခြင်း (ပရာမာသ) နှင့် ပရာမာသမဟုတ်သောဓမ္မဟူ၍ ခွဲသည်။ ကျမ်းစာသားက ပရာမာသ…

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ