ဘိက္ခုနီဝိဘင်း: အမျက်ဒေါသက မိမိ၊ သူတစ်ပါးနှင့် အဖွဲ့လုံးကို ကျိန်ဆဲသောအခါ

ဝိနယပိဋကတ် တွဲ 3 ဘိက္ခုနီဝိဘင်းတွင် ဘိက္ခုနီတို့၏ သိက္ခာပုဒ်များ စုစည်းထားသည်။ သိက္ခာပုဒ်တစ်ခုစီသည် အကြောင်းရင်းဖြစ်သော အကြောင်းအရာဖြင့် စသည်။ ထိုအပြုအမူကို ဦးစွာ ကဲ့ရဲ့သူများသည် အလိုနည်းသော ဘိက္ခုနီတို့ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်တတ်ပြီး ထို့နောက် အကြောင်းအရာသည် ဘုရားရှင်ထံ ရောက်သည်။ ဘုရားရှင်သည် မေးမြန်းစစ်ဆေးတော်မူ၍ ထိုအပြုအမူသည် ကြည်ညိုမှုကို မဖြစ်စေဟု ကဲ့ရဲ့တော်မူပြီး သိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူသည်။ ဤအကြောင်းအရာများမှ ရရှိသော သင်ခန်းစာမှာ အပြုအမူတွင်ရှိ၍ မည်သူ့တွင်မဆို ဖြစ်နိုင်သည်၊ ကျား၊ မနှင့် မဆိုင်ပါ။

ပထမအကြောင်းအရာတွင် ဘိက္ခုနီအများအပြားသည် မိမိတို့၏ ပရိက္ခရာများကို ရှာမတွေ့သဖြင့် စဏ္ဍကာဠီဘိက္ခုနီကို တွေ့ဖူးသလားဟု မေးကြသည်။ သူမသည် မိမိတစ်ဦးတည်းကိုသာ ခိုးသူအဖြစ် ထင်မြင်ကြသည်ဟု ညည်းတွားပြီး မိမိ အမှန်ယူခဲ့လျှင် သမဏမဖြစ်ပါစေနှင့်၊ ဗြဟ္မစရိယမှ ကျဆင်းပါစေနှင့်၊ ငရဲကျပါစေနှင့်ဟူ၍၎င်း၊ မမှန်သောစကားဖြင့် ထိုသို့ ပြောသူလည်း ထိုအတိုင်း ဖြစ်ပါစေဟူ၍၎င်း ဆိုသည်။ ဘုရားရှင်သည် မိမိကိုယ်ကိုဖြစ်စေ သူတစ်ပါးကိုဖြစ်စေ ငရဲဖြင့်ဖြစ်စေ ဗြဟ္မစရိယဖြင့်ဖြစ်စေ ကျိန်ဆဲခြင်းကို ပိတ်ပင်၍ ပညတ်တော်မူသည်။ နောက်တစ်ခုမှာ စဏ္ဍကာဠီဘိက္ခုနီသည် ဘိက္ခုနီများနှင့် ရန်ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ထပ်ခါထပ်ရိုက်ကာ ငိုကြွေးသည်။ ဘုရားရှင်သည် ဤအရာကိုလည်း ပိတ်ပင်၍ ပညတ်တော်မူသည်။

အာရာမဝဂ်တွင် ဘိက္ခုနီသံဃာသည် စဏ္ဍကာဠီဘိက္ခုနီအား အာပတ်ကို မမြင်လိုသောကြောင့် ဥက္ခိတ္တကံ ပြုသည်။ ထုလ္လနန္ဒာဘိက္ခုနီ ပြန်လာ၍ သူမသည် အားကိုးရာမဲ့သူအဖြစ် ပြုမူခံရသည်ကို ကြားသိသောအခါ ဒေါသကြီးစွာ ဘိက္ခုနီသံဃာကို မိုက်မဲသည်၊ မလိမ္မာ၊ ကံကို မသိဟု ကဲ့ရဲ့သည်။ ဘုရားရှင်သည် ဒေါသကြီးစွာ အဖွဲ့ကို ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ပိတ်ပင်၍ ပညတ်တော်မူသည်။