ပုဂ္ဂလပညတ်: မည်သူနှင့် ပေါင်းသင့်၍ မည်သူကို ဥပေက္ခာထားသင့်သနည်း
သေဝိတဗ္ဗော ဘဇိတဗ္ဗော ပယိရုပါသိတဗ္ဗောတိကနိဒ္ဒေသ၏ အုပ်စုနှစ်ခု။ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတွင် ယုတ်လျော့သူကို ကရုဏာဖြင့်မှလွဲ၍ မပေါင်းသင့်၊ တန်းတူသူကို ပေါင်းသ…
ဂေါတမဗုဒ္ဓဝံသော
ဗုဒ္ဓဝင်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် မိမိ၏ ဘဝဝတ္ထုကို အတိုချုပ် ပြောပြတော်မူသည်။ မြို့တော်၊ မိဘများ၊ ထွက်မြောက်ရှင်ရဟန်းပြုတော်မူခြင်း၊ ဗောဓိပင်၊ အဂ္ဂသာဝကနှင့် ဥပဋ္ဌာကတို့မှ စတင်၍ ဗုဒ္ဓပကိဏ္ဏကကဏ္ဍတွင် အတိတ်နှင့် အနာဂတ်ဘုရားရှင်များ၏ အစဉ်ကို ချုပ်ပြသည်။
ခုဒ္ဒကနိကာယ် ဗုဒ္ဓဝင်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်ဘုရား 24 ဆူ၏ အကြောင်းကို ပြောပြတော်မူသည်။ သုမေဓာရသေ့ကို ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူသော ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားမှ ကဿပမြတ်စွာဘုရားအထိ ဖြစ်ပြီး 25 ခုမြောက် ဗုဒ္ဓဝင်ဖြစ်သော ဂေါတမဗုဒ္ဓဝင်၊ ဆိုလိုသည်မှာ မိမိကိုယ်တော်၏ အကြောင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ဗုဒ္ဓဝင်၏ နိဒါန်းသည် ရတနစင်္ကြံကဏ္ဍတွင် ရှိသည်။ ထိုကဏ္ဍတွင် မြတ်စွာဘုရားသည် လေထဲတွင် ရတနာစင်္ကြံကို ဖန်ဆင်းတော်မူပြီး ရှင်သာရိပုတ္တရာက ကိုယ်တော်၏ ကနဦး ရည်မှန်းချက်ကို လျှောက်ထားသည်။
ဂေါတမဗုဒ္ဓဝင်သည် ပထမလူကို အသုံးပြု၍ မိန့်တော်မူသော ဂါထာတိုများ ဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာရှိ အခြားဘုရားရှင်များအတွက် ပေးထားသည့် ပုံစံအတိုင်း အဓိကအချက်အလက်များကို ပေးသည်။ ၎င်းတို့မှာ မြို့တော်၊ မိဘများ၊ လူ့ဘောင်တွင် နေထိုင်ခဲ့သော ကာလ၊ မိဖုရားနှင့် သားတော်၊ ထွက်မြောက်ရှင်ရဟန်းပြုတော်မူခြင်း၊ ဒုက္ကရစရိယာ ကျင့်ကြံတော်မူသည့် ကာလ၊ ဓမ္မစက်တော်ကို ဟောကြားရာ နေရာ၊ အဂ္ဂသာဝက၊ ဥပဋ္ဌာက၊ ဗောဓိပင်နှင့် အသက်တော်တို့ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ဗုဒ္ဓပကိဏ္ဏကကဏ္ဍ ဖြစ်သည်။ ဘုရားရှင်တစ်ဆူစီသည် မည်သည့်ကပ်တွင် ပွင့်တော်မူခဲ့သည်ကို အနှစ်ချုပ်ပြီး ဓာတုဘာဇနီယကထာတွင် ဘုရားရှင်၏ ဓာတ်တော်များ ခွဲဝေမှုကို ပြောပြသည်။ ဂါထာများတွင် အမည်အချို့သည် ကျမ်းမူအမျိုးမျိုးတွင် ကွဲပြားစွာ ရေးထားသည်။ ဤအရာမှလွဲ၍ ဘုရားရှင်၏ ဘဝဝတ္ထုအသေးစိတ်များအနက် ထိုင်းလူမျိုးတို့ ရင်းနှီးသည့် အရာအများစုသည် အဋ္ဌကထာနှင့် နောက်ပိုင်းကျမ်းများမှ လာသည်။
ယခု ငါသည် သာကီဝင်မျိုးရိုး၏ ကြီးပွားရေးကို ပြုလုပ်သော ဂေါတမအမည်ရှိ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓ ဖြစ်သည်။ ကြိုးစားအားထုတ်ပြီးနောက် ထူးမြတ်သော သမ္ဗောဓိဉာဏ်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ဗြဟ္မာက ဖိတ်ကြားလျှောက်ထားသောအခါ ဓမ္မစက်ကို ဟောကြားတော်မူသည်။ ပထမအကြိမ်တွင် ဓမ္မကို သိမြင်သူ သတ္တဝါ ကုဋေ 18 ရှိပြီး ဒုတိယအကြိမ်တွင် လူနှင့်နတ်တို့၏ စည်းဝေးပွဲ၌၊ တတိယအကြိမ်တွင် သားတော် ရာဟုလာကို ဟောကြားသောအခါ ဓမ္မကို သိမြင်သူများသည် ရေတွက်၍ မရနိုင်ပေ။
ဤအကြောင်းအရာတွင် အမြင့်ဆုံး အောင်မြင်မှုသည် “ကြိုးစားအားထုတ်ပြီးနောက်” ဟူသော စကားလုံးမှ စသည်၊ ကံကောင်းမှုမှ မဟုတ်ပေ။ ရေရှည်ရည်မှန်းချက်ကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျသောအခါ ယနေ့ မိမိအပိုင်းကို အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်ပြီးပြီလားဟု ပြန်မေးကြည့်ပါ။
ကိုယ်တော်တွင် သာဝကစည်းဝေးပွဲ တစ်ကြိမ်တည်းရှိပြီး ရဟန်း 1,250 ပါး တက်ရောက်သည်။ ရဟန်းသံဃာအလယ်တွင် ထွန်းပြောင်တော်မူပြီး သတ္တဝါတို့ကို ကရုဏာသက်၍ သစ္စာလေးပါးကို ကြေညာတော်မူသည်။ သာကျမုနီ၏ သာသနာတော်သည် ပြန့်ပွားပြီး သန့်ရှင်း၍ လူများစွာအတွက် အကျိုးရှိကာ အာသဝကုန်သော ရဟန်း ရာပေါင်းများစွာ အမြဲ ဝန်းရံလျက်ရှိသည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
ကောင်းသော အသိုင်းအဝိုင်းကို ထိုအသိုင်းအဝိုင်းရှိ လူတို့၏ အရည်အသွေးဖြင့် တိုင်းတာပြီး ကျင်းပသော ပွဲကြီးအရေအတွက်ဖြင့် မတိုင်းတာပါ။ ကိုယ်တိုင်ကြီးကြပ်သော အုပ်စု သို့မဟုတ် အဖွဲ့တွင် အဖွဲ့ဝင်အရေအတွက် တိုးမြှင့်ခြင်းထက် လက်ရှိလူများ၏ ကြီးထွားမှုကို ပိုအာရုံစိုက်ပါ။
မြို့တော်၏အမည်မှာ ကပိလဝတ္ထုဖြစ်သည်၊ ခမည်းတော်မှာ သုဒ္ဓေါဒနမင်း၊ ဖွားမြင်ပေးသော မယ်တော်မှာ သီရိမဟာမာယာမိဖုရားဖြစ်သည်။ လူ့ဘောင်၌ 29 နှစ် နေထိုင်တော်မူခဲ့ပြီး အကောင်းဆုံး ပြာသာဒ်သုံးဆောင် ရှိသည်။ မိဖုရားအမည်မှာ ယသောဓရာ၊ သားတော်အမည်မှာ ရာဟုလာဖြစ်သည်။ ပြာသာဒ်အမည်များနှင့် မိဖုရား၏ အမည်သည် ဂါထာအချို့ကျမ်းမူတွင် ကွဲပြားစွာ ရေးထားသည်။
“ဤအရာ ရှိလျှင် လုံလောက်ပြီ” ဟု ခံစားရသောအခါ လောကက ချီးမွမ်းသည့် အရာအားလုံး ပြည့်စုံသူပင် ထိုထက် ပိုနက်ရှိုင်းသော ဒုက္ခ၏ အဖြေကို ရှာဖွေရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်ကို သတိရပါ။
နိမိတ်လေးပါးကို မြင်တော်မူပြီးနောက် မြင်းတော်ဖြင့် ထွက်ခွာတော်မူသည်။ လုပ်ဆောင်ရ ခက်ခဲသော ဝီရိယကို ခြောက်နှစ်ကြာ အားထုတ်တော်မူပြီး ဗာရာဏသီမြို့ ဣသိပတနတွင် ဓမ္မစက်ကို ဟောကြားတော်မူသည်။ ဂါထာတွင် နိမိတ်လေးပါးသည် အဘယ်နည်းဟု မဖော်ပြထားပေ။ အိုသူ၊ နာသူ၊ သေသူနှင့် ရဟန်းဟု လူသိများသည်မှာ အဋ္ဌကထာ၏ ရှင်းလင်းချက်မှ လာပြီး မဟာပဒါနသုတ်ရှိ ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရား၏ ဇာတ်လမ်းနှင့် ကိုက်ညီသည်။
ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တွေ့မြင်ရသော အိုမင်းခြင်း၊ နာမကျန်းဖြစ်ခြင်းနှင့် သေခြင်းတို့သည် ဘဝကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် နိမိတ်ဖြစ်သည်။ လူနာကို သွားမေးသောအခါ သို့မဟုတ် နာရေးသို့ သွားရောက်သောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် အမှန်တကယ် အရေးကြီးသော အရာများတွင် အချိန်ကုန်နေပါသလားဟု မေးကြည့်ပါ။
အဂ္ဂသာဝကမှာ ကောလိတနှင့် ဥပတိဿ (ရှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်နှင့် ရှင်သာရိပုတ္တရာ) ဖြစ်သည်။ နီးကပ်စွာ ပြုစုသော ဥပဋ္ဌာကမှာ ရှင်အာနန္ဒာ ဖြစ်သည်။ အဂ္ဂသာဝိကာမှာ ဘိက္ခုနီ ခေမာနှင့် ဥပ္ပလဝဏ္ဏာ ဖြစ်သည်။ ဥပါသကာဘက် အဓိကဥပဋ္ဌာကမှာ စိတ္တနှင့် အာဠဝီမြို့သား ဟတ္ထက ဖြစ်ပြီး ဥပါသိကာဘက်မှာ နန္ဒမာတာနှင့် ဥတ္တရာ ဖြစ်သည်။
မြတ်စွာဘုရားပင်လျှင် ရဟန်းနှင့် လူ၊ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး နှစ်ဖက်စလုံးမှ ကူညီသူ ပြည့်စုံစွာ ရှိခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘဝရှိ ကောင်းမွန်သော လုပ်ငန်းများသည်လည်း လူအမျိုးမျိုးအပေါ် မှီခိုသည်။ ဤအပတ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ကို တိတ်တဆိတ် ကူညီပေးနေသူတစ်ဦးကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြည့်ပါ။
အဿတ္ထပင်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဗောဓိပင်ရင်း၌ သမ္ဗောဓိဉာဏ်ကို ရရှိတော်မူသည်။ ရောင်ခြည်တော်သည် တစ်ဗျာမအထိ အမြဲ ပြန့်နှံ့သည်။ ယခုအခါ ကိုယ်တော်၏ အသက်တော်သည် တိုတောင်းသည်၊ တစ်ရာနှစ်သာ ရှိသည်ဟု မိန့်တော်မူသော်လည်း ထိုအချိန်အတွင်းပင် လူအများအပြားကို သံသရာမှ ကူးမြောက်စေနိုင်ခဲ့သည်။
တစ်ရာနှစ် အသက်တာကို တိုသည်ဟု ခေါ်သော်လည်း အကျိုးများစွာ ပြုနိုင်သေးသည်။ အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အရာများကို စတင်ရန် အချိန်ပို၍ ရှိမည့်ကာလကို မစောင့်ပါနှင့်။
နောင်အခါ ဗောဓိဉာဏ်ရရှိမည့်သူများအတွက် ဓမ္မမီးတုတ်ကို တည်ထားတော်မူသည်။ မကြာမီ ကိုယ်တော်သည် သာဝကသံဃာနှင့်အတူ ဤနေရာ၌ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူမည်ဟု မိန့်တော်မူသည်၊ ဆီကုန်သော မီးကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ လက္ခဏာ 32 ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော ကိုယ်တော်နှင့် ထွန်းလင်းသော ရောင်ခြည်တော် အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ဗုဒ္ဓဝင်၏ အဆုံးတွင် သင်္ခါရအားလုံးသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပါတကားဟူသော စကားဖြင့် အဆုံးသတ်သည်၊ ဤစကားသည် ဗုဒ္ဓဝင်ရှိ အခြားဘုရားရှင်များ၏ ဇာတ်လမ်းကို အဆုံးသတ်သော စကားနှင့် တူညီသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ထွက်ခွာပြီးနောက် ကျန်ရစ်မည့်အရာသည် ရုပ်သွင် သို့မဟုတ် ရာထူးမဟုတ်ဘဲ အခြားသူများထံ လက်ဆင့်ကမ်းပေးသောအရာ၊ ဥပမာ ဗဟုသုတ၊ တွေးခေါ်ပုံ သို့မဟုတ် ပြုခဲ့ဖူးသော ကောင်းမှုများ ဖြစ်သည်။ မည်သည့်မီးတုတ်မျိုးကို ထားခဲ့လိုသည်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။
ဗုဒ္ဓပကိဏ္ဏကကဏ္ဍက ယခုမတိုင်မီ ရေတွက်၍ မရနိုင်သော ကပ်တစ်ကပ်တည်းတွင် ဘုရားရှင် လေးဆူ ပွင့်ခဲ့ကြောင်း အနှစ်ချုပ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ တဏှင်္ကရ၊ မေဓင်္ကရ၊ သရဏင်္ကရနှင့် ဒီပင်္ကရာတို့ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အမျိုးမျိုးသောကပ်များရှိ ဘုရားရှင်များကို အစဉ်လိုက်ဖော်ပြပြီး ယခု ဘဒ္ဒကပ်အထိ ရောက်သည်။ ဤကပ်တွင် ကကုသန်၊ ကောဏာဂမန၊ ကဿပ၊ ယခု ဂေါတမနှင့် ပွင့်တော်မူမည့် မေတ္တေယျတို့ ရှိသည်။ ဘုရားရှင်ငါးဆူစလုံးသည် လောကကို ကရုဏာသက်သော ပညာရှိများ ဖြစ်ကြသည်။
ဘုရားရှင်များ များစွာ ပွင့်ခဲ့ပြီး အားလုံးက တူညီသောလမ်းကို သင်ကြားခဲ့ကြောင်း မြင်ခြင်းသည် ဓမ္မကို တစ်စုံတစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင်အယူအဆမဟုတ်ဘဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိသော အမှန်တရားအဖြစ် ကြည့်ရန် ကူညီပေးသည်။
ဗုဒ္ဓဝင်သည် ဘုရားရှင်ဆိုသည်မှာ မည်သူနည်းဟူသော မေးခွန်းကို ဖြေသည်။ ကိုယ်တော်ကို လောကကို ဖန်ဆင်းသူအဖြစ် မမြှင့်တင်ဘဲ ရှေ့ဘုရားရှင်များကဲ့သို့ပင် ကျင့်ကြံအားထုတ်၍ ဗောဓိဉာဏ်တော်ရရှိကာ ဓမ္မကို ကြေညာပြီး သင်္ခါရ၏ သဘာဝအတိုင်း ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူသည့်သူအဖြစ် ဖော်ပြသည်။
ဗုဒ္ဓဝင်အရ ဘုရားဖြစ်စေသော အချက်မှာ ဇာတိ သို့မဟုတ် ဣဒ္ဓိမဟုတ်ဘဲ ခိုင်မြဲသော ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ကာလကြာရှည် ပါရမီဖြည့်ကျင့်ခြင်းဖြစ်သည်။ လူအများသည် ဘုရားဖြစ်ရန် ရည်မှန်းစရာမလိုသော်လည်း တူညီသောမူကို သုံးနိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဆက်တိုက်ကြိုးပမ်းမှုနှင့် အခြားသူများအတွက် အကျိုးပြုမှုကို အတူတကွ ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။
ကုဋေအရေအတွက်၊ ကပ်အရေအတွက်နှင့် ရောင်ခြည်တော်ကဲ့သို့ ကိန်းဂဏန်းများကို ကျမ်းစာက ပြောပြသည့်အတိုင်း ဖတ်သင့်သည်။ အသုံးချနိုင်သော အနှစ်သာရမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသူပင် မမြဲခြင်းအောက်တွင် ရှိပြီး အမှန်တကယ် လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်သည်မှာ ဓမ္မဖြစ်သည်ဟူသည်ပင်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
တိကနိဒ္ဒေသ၏ အုပ်စုနှစ်ခု။ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတွင် ယုတ်လျော့သူကို ကရုဏာဖြင့်မှလွဲ၍ မပေါင်းသင့်၊ တန်းတူသူကို ပေါင်းသ…
စကားလုံးတစ်လုံးချင်း စစ်ဆေးပြီးနောက် ခန္ဓယမိုက်သည် မေးခွန်းများကို ဘီးကဲ့သို့ လှည့်၍ မေးသည်။ ရူပသည် ခန္ဓာဖြစ်သ…
မြတ်စွာဘုရားသည် မိုးလွန်ရာသီတွင် ရောဂါကြောင့် ပိန်လှီ၍ အသားအရေ ဖျော့တော့နေသော ရဟန်းများကို မြင်တော်မူသဖြင့် ဘေ…
ပရိဝါသနေသူ၊ မာနတ်ကျင့်သူနှင့် အဗ္ဘာန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသော ရဟန်း၏ စည်းမျဉ်း။ ဤကာလသည် နှိမ့်ချရမည့်၊ အခြားသူမျာ…