ชีวกสูตร: เนื้อที่ภิกษุไม่ควรรับ และใจที่ไม่ผูกติดกับอาหาร
ชีวกสุตฺตํหมอชีวกทูลถามถึงข่าวว่าพระพุทธเจ้าทรงรู้อยู่แต่ยังฉันเนื้อที่เขาฆ่าเพื่อพระองค์ ทรงตอบว่าเป็นการกล่าวตู่ แล้วต…
จตฺตาริ จกฺกานิ
ล้อ ๔ ล้อที่พาชีวิตไปข้างหน้า — อยู่ถิ่นที่ดี คบคนดี ตั้งตนถูก และเคยทำดีไว้
ทรงเปรียบว่าชีวิตที่เจริญก้าวหน้าเหมือนรถที่มีล้อครบสี่ล้อ ได้แก่ อยู่ในถิ่นที่เหมาะสม คบสัตบุรุษ ตั้งตนไว้ชอบ และมีบุญที่ทำไว้ก่อน
สามล้อแรกเป็นสิ่งที่เลือกได้ในปัจจุบัน ส่วนล้อที่สี่คือทุนเดิม แต่ถ้ามองให้ครบก็คือสิ่งที่เรากำลังสร้างให้ตัวเองในอนาคตด้วยเช่นกัน
อยู่ในที่ที่มีคนดีให้คบ มีโอกาสทำมาหากินโดยสุจริต และมีธรรมให้ศึกษา สิ่งแวดล้อมกำหนดพฤติกรรมเรามากกว่าที่คนส่วนใหญ่ยอมรับ
ถ้ายังเปลี่ยนที่อยู่ไม่ได้ ให้เปลี่ยนสิ่งแวดล้อมที่เลือกได้ก่อน คือกลุ่มที่เข้าร่วม สิ่งที่ตามอ่าน และคนที่คุยด้วยทุกวัน
คบหาผู้มีปัญญาและมีศีล ได้เห็นแบบอย่างที่ดีและได้คำแนะนำที่ตรง เป็นล้อที่หมุนล้ออื่นตามไปด้วย
ตั้งใจใช้เวลากับคนที่ทำให้เราอยากเป็นคนที่ดีขึ้นอย่างน้อยเดือนละครั้ง และรักษาความสัมพันธ์นั้นไว้ให้ดี
วางเป้าหมายและวางตัวให้ถูกทาง ทั้งทิศทางชีวิต ศีลที่จะรักษา และมาตรฐานที่จะไม่ยอมลด
เขียนสิ่งที่ยอมไม่ได้ของตัวเองไว้ ๓ ข้อ แล้วใช้มันเป็นเกณฑ์ตัดสินใจเวลามีทางเลือกที่ล่อใจ
ทุนความดีที่สะสมมา ทั้งนิสัยที่ติดตัวและความช่วยเหลือที่มักกลับมาหาคนที่เคยให้ไว้
มองข้อนี้เป็นเรื่องอนาคต — สิ่งที่ทำวันนี้คือล้อที่สี่ของตัวเราในอีกสิบปี จึงควรเริ่มสะสมตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ต้องใช้
ใช้เป็นเช็กลิสต์ตอนจะตัดสินใจเรื่องใหญ่ เช่น ย้ายงาน ย้ายบ้าน หรือเลือกกลุ่มที่จะใช้เวลาด้วย — ที่ใหม่นี้ทำให้สามล้อแรกดีขึ้นหรือแย่ลง
คนมักเลือกจากรายได้หรือความสะดวกอย่างเดียว แล้วแปลกใจภายหลังว่าทำไมชีวิตแย่ลงทั้งที่ได้เงินมากขึ้น คำตอบมักอยู่ที่ล้อที่หนึ่งกับล้อที่สองที่พังไปพร้อมกัน
คลิกเพื่อไปอ่านเนื้อหาจริงในหน้าที่อ้างถึง
หมอชีวกทูลถามถึงข่าวว่าพระพุทธเจ้าทรงรู้อยู่แต่ยังฉันเนื้อที่เขาฆ่าเพื่อพระองค์ ทรงตอบว่าเป็นการกล่าวตู่ แล้วต…
สองภิกษุณีผู้ผ่านการสูญเสียคนรักอย่างหนัก พระพุทธเจ้าไม่ได้บอกให้เลิกเศร้า แต่ค่อย ๆ พาให้เห็นว่าความตายเป็นเร…
กลุ่มกถาท้ายวรรคที่ ๑๕ ว่าด้วยสัญญาเวทยิตนิโรธ ภาวะที่สัญญาและเวทนาดับ ถามว่าเป็นโลกุตตระหรือโลกิยะ ผู้เข้าอยู…
พระพุทธเจ้าไม่ทรงเหยียบผ้าที่โพธิราชกุมารปูถวายเพราะทรงคิดถึงคนรุ่นหลัง ภิกษุกางร่มเดินจนคนเข้าใจว่าเป็นขุนนาง…