ဘိက္ခုနီဝိဘင်း: ပေးလှူသူနှင့် လက်ခံသူ အလယ်တွင် ဝင်ရပ်၍ မကာဆီးပါနှင့်
ဥဘယေနမှ ပရိဗာဟိရာ ဘောဂေဟိ စ ပုညေန စမိသားစုတစ်စုသည် ဘိက္ခုနီသံဃာအား သင်္ကန်းလှူဒါန်းရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ထုလ္လနန္ဒာက သူတို့တွင် အလုပ်များသေးသည်ဟ…
သုဘသုတ္တံ
ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပြီး မကြာမီ သုဘမာဏဝက ဘုရားရှင်သည် မည်သည့်တရားကို ချီးမွမ်းတော်မူသနည်းဟု ရှင်အာနန္ဒာအား မေးသည်။ ရှင်အာနန္ဒာက အရိယက္ခန္ဓာသုံးပါးဖြစ်သော သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာဟု ဖြေကြားပြီး သီလအဆုံးနှင့် သမာဓိအဆုံးတွင် ဆက်လုပ်ရန် ကိစ္စကျန်သေးကြောင်း ထပ်ခါထပ်ခါ မိန့်သည်။ အာသဝချုပ်ငြိမ်းသော ပညာသို့ ရောက်မှသာ အခြားလုပ်ရန် ကိစ္စ မကျန်တော့ပါ။
ဒီဃနိကာယ် သီလက္ခန္ဓဝဂ် သုဘသုတ်တွင် (မဇ္ဈိမနိကာယ်ရှိ သုဘသုတ်နှင့် မတူပါ) ဤအဖြစ်အပျက်သည် ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပြီး မကြာမီ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ရှင်အာနန္ဒာသည် သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်တွင် သီတင်းသုံးနေစဉ် တောဒေယျပုတ္တ သုဘမာဏဝက လူလွှတ်၍ အိမ်သို့ ဖိတ်ကြားသည်။ ရှင်အာနန္ဒာက ယနေ့ အချိန်မဟုတ်၊ ဝမ်းသွားဆေးသောက်ထားသဖြင့် မနက်ဖြန်မှ သွားပါမည်ဟု ဖြေသည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် ရှင်စေတကနှင့်အတူ သွားရောက်သည်။
သုဘမာဏဝက ရှင်အာနန္ဒာသည် ဘုရားရှင်ကို ကာလကြာမြင့်စွာ ပြုစုလုပ်ကျွေးခဲ့သဖြင့် ဘုရားရှင်သည် မည်သည့်တရားကို ချီးမွမ်းတော်မူပြီး လူတို့ကို မည်သည့်တရားတွင် တည်စေရန် တိုက်တွန်းတော်မူသည်ကို သိမည်ဟု မေးသည်။ ရှင်အာနန္ဒာက အရိယက္ခန္ဓာသုံးပါး ဖြစ်သော သီလက္ခန္ဓာ၊ သမာဓိက္ခန္ဓာနှင့် ပညာက္ခန္ဓာ ဖြစ်ကြောင်း ဖြေကြားပြီး ခန္ဓာတစ်ခုချင်းစီကို ရှင်းပြသည်။
ဤသုတ်၏ ထူးခြားချက်မှာ သီလက္ခန္ဓာနှင့် သမာဓိက္ခန္ဓာ ပြီးဆုံးသောအခါ ရှင်အာနန္ဒာက ထပ်မံ၍ လုပ်ရန် ကိစ္စကျန်သေးသည်ဟု ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သုဘမာဏဝက ပြင်ပရှိ သမဏဗြာဟ္မဏများသည် ဤမျှသာ ရှိခဲ့လျှင် ကျေနပ်ကြလိမ့်မည်ဟု သတိပြုသည်။ အာသဝချုပ်ငြိမ်းသည့်အဆင့်သို့ ရောက်သော ပညာက္ခန္ဓာ ပြီးဆုံးမှသာ ရှင်အာနန္ဒာက ထပ်မံ လုပ်ရန် ကိစ္စ မကျန်တော့ဟု မိန့်သည်။ သုဘမာဏဝသည် မိမိကိုယ်ကို ဥပါသကာအဖြစ် ကြေညာသည်။
မာဏဝငယ်က လာရောက်ဖိတ်ကြားသောအခါ ရှင်အာနန္ဒာက ယနေ့ အချိန်မဟုတ်သေး၊ ဝမ်းသွားဆေး သောက်ထားသဖြင့် မနက်ဖြန်မှ သွားပါမည်ဟု ရိုးရိုးသားသား ဖြေသည်။ နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် ရှင်စေတကနှင့်အတူ ချိန်းဆိုသည့်အတိုင်း သွားရောက်သည်။
ကိုယ်ခန္ဓာ အဆင်သင့်မဖြစ်သောအခါ အကြောင်းပြချက်ကို ယဉ်ကျေးစွာ ပြောပြပြီး ဖြစ်နိုင်သော အချိန်သစ်ကို တင်ပြကာ ထိုချိန်းဆိုမှုကို စောင့်ထိန်းပါ။ အဆင်သင့်မဖြစ်ဘဲ အတင်းသွားခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်။
သုဘမာဏဝက ဘုရားရှင်သည် မည်သည့်တရားကို ချီးမွမ်းတော်မူပြီး လူများကို မည်သည့်တရားတွင် တည်စေရန် တိုက်တွန်းတော်မူသနည်းဟု မေးသည်။ ရှင်အာနန္ဒာက အရိယက္ခန္ဓာသုံးပါး ဖြစ်သော သီလက္ခန္ဓာ၊ သမာဓိက္ခန္ဓာနှင့် ပညာက္ခန္ဓာကို ချီးမွမ်းတော်မူသည်ဟု ဖြေသည်။
လေးစားရသော ဆရာ သို့မဟုတ် ခေါင်းဆောင်ကွယ်လွန်သွားသောအခါ အနီးကပ်နေခဲ့သူများကို ထိုသူက အဘယ်အရာကို အဓိကထားခဲ့သနည်းဟု မေးပြီး ထိုအရာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းပါ။ ကိုယ်ပိုင်ဇာတ်လမ်းများကိုသာ မှတ်မိနေခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်။
ရှင်အာနန္ဒာသည် သတ္တဝါသတ်ခြင်း၊ ခိုးယူခြင်း၊ မုသားပြောခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းမှသည် မှားယွင်းသော အသက်မွေးမှုအမျိုးမျိုးမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းအထိ သီလကို ရှင်းပြသည်။ ထို့နောက် သီလ ပြည့်စုံသူသည် ထိုသီလသံဝရကြောင့် ဘေးရန်မရှိ၊ ရန်သူများကို ဖယ်ရှားပြီးသော ခတ္တိယမင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အပြစ်မရှိသော အတွင်းသုခကို ခံစားရသည်ဟု မိန့်သည်။
မည်သူ့ကိုမျှ မလိမ်ညာခဲ့၊ မည်သူ့ကိုမျှ မသာယာခဲ့သော ညများ၏ စိတ်သက်သာမှုကို သတိပြုကြည့်ပါ။ ထိုအရာသည် နေ့စဉ် ရရှိနိုင်သော အပြစ်မရှိသည့် သုခ ဖြစ်သည်။
သီလက္ခန္ဓာ ပြီးဆုံးသောအခါ ရှင်အာနန္ဒာက ထပ်မံ၍ လုပ်ရန် ကိစ္စ ကျန်သေးသည်ဟု မိန့်သည်။ သုဘမာဏဝက ပြင်ပရှိ သမဏဗြာဟ္မဏများတွင် ဤမျှ ပြည့်စုံသော သီလကို မမြင်ဖူးခဲ့ကြောင်း၊ ထိုသူများသည် မိမိတို့တွင် ဤသီလမျိုးရှိသည်ကို မြင်ပါက ကျေနပ်ကာ လုပ်စရာ ပြီးဆုံးပြီဟု ထင်လိမ့်မည်ဟု အံ့ဩသည်။ သို့သော် ရှင်အာနန္ဒာက ဆက်လုပ်ရန် ကိစ္စ ကျန်သေးသည်ဟု ဆိုသည်။
တစ်ခုခုကို အဆင့်တစ်ခုအထိ အောင်မြင်ပြီးလျှင် တိုတိုလေး ကျင်းပပြီး နောက်အဆင့်ကို ချက်ချင်း ရေးမှတ်ထားပါ။ သေးငယ်သော အောင်မြင်မှုက ရပ်တန့်သည့်နေရာ မဖြစ်စေရန် ဖြစ်သည်။
သမာဓိက္ခန္ဓာသည် ဣန္ဒြေစောင့်ထိန်းခြင်း၊ ဣရိယာပုထ်အားလုံးတွင် သတိသမ္ပဇည ရှိခြင်းနှင့် သင်္ကန်းနှင့် ဆွမ်းခံခြင်းဖြင့် သန္တောသရှိခြင်းတို့မှ စတင်သည်။ မည်သည့်ဘက်သို့ ပျံသော်လည်း တောင်ပံသာ ဝန်ဖြစ်သည့် ငှက်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ဆိတ်ငြိမ်ရာတွင် ထိုင်၍ နီဝရဏငါးပါးကို ပယ်ကာ ဈာန်လေးပါးသို့ ရောက်သည်။
နေ့စဉ် သယ်ဆောင်ရသောအရာများကို လျှော့ကြည့်ပါ။ သုံးစွဲသည့်ပစ္စည်းများ၊ အက်ပ်များနှင့် မလိုအပ်သော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများ ပါဝင်သည်။ စိတ်သည် ပေါ့ပါးလာပြီး တည်ငြိမ်ရန် ပိုလွယ်လာလိမ့်မည်။
သမာဓိက္ခန္ဓာ ပြီးဆုံးသောအခါ ရှင်အာနန္ဒာက ထပ်မံ၍ လုပ်ရန် ကိစ္စကျန်သေးသည်ဟု ထပ်မံ မိန့်သည်။ သုဘမာဏဝကလည်း ယခင်ကဲ့သို့ပင် ပြင်ပရှိ သမဏဗြာဟ္မဏများ ဤသို့သော သမာဓိရလျှင် လုံလောက်ပြီဟု ထင်လိမ့်မည်ဟု သတိပြုသည်။
သမာဓိထိုင်၍ ငြိမ်းချမ်းကောင်းမွန်လျှင် ငြိမ်းချမ်းမှုတွင်သာ မရပ်ပါနှင့်။ ထိုငြိမ်သက်နေသော စိတ်ဖြင့် ဘဝ၏ အမှန်တရားကို ဆင်ခြင်ပါ။ ဥပမာ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်ခံစားချက်တို့၏ ပြောင်းလဲမှုကို ဆင်ခြင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပညာက္ခန္ဓာသည် ဤကိုယ်ခန္ဓာသည် ဓာတ်လေးပါးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်၊ မမြဲ၊ ဝိညာဉ်သည် ဤကိုယ်ခန္ဓာကို မှီခိုသည်ဟု မြင်ခြင်းမှ စ၍ အရိယသစ္စာကို သိခြင်းနှင့် အာသဝကုန်ခန်းခြင်းအထိ ဖြစ်သည်။ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်သောအခါ ရှင်အာနန္ဒာက ထပ်မံ၍ လုပ်ရန် ကိစ္စ မရှိတော့ဟု မိန့်သည်။ ထို့ကြောင့် သုဘမာဏဝသည် ဂေါတမ၊ တရားတော်နှင့် သံဃာတော်ကို ခိုလှုံရာအဖြစ် ဆည်းကပ်ပါသည်ဟု လျှောက်ထားသည်။
ကိုယ့်ကိုယ်ကို လေ့ကျင့်နေခြင်း အခြေအနေကို ကာလအားလျော်စွာ ဤမေးခွန်းဖြင့် စစ်ဆေးပါ။ လုပ်နေသည့်အရာသည် ကိလေသာကို အမှန်တကယ် လျော့ပါးစေသော နားလည်မှုသို့ ဆောင်သွားသလောဟူသော မေးခွန်း ဖြစ်သည်။ မရောက်သေးလျှင် လုပ်စရာ ကျန်သေးသည်။
ကောင်းမှုပြုလိုသူများ မကြာခဏ ကြုံရသော ပြဿနာမှာ အလွန်စောစီးစွာ ရပ်တန့်မိခြင်း ဖြစ်သည်။ သီလကို ကောင်းစွာ စောင့်ထိန်းနိုင်ပြီးနောက် လုံလောက်ပြီဟု ခံစားခြင်း သို့မဟုတ် သမာဓိထိုင်၍ ငြိမ်းချမ်းလာပြီးနောက် ပန်းတိုင်ရောက်ပြီဟု ထင်မှတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသုတ်သည် တိုးတက်မှုကို လက်ခံပြီး မေ့လျော့မှုမရှိဘဲ ဆက်လျှောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။
သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ အစီအစဉ်ကို သာမန်ဘဝတွင်လည်း အသုံးချနိုင်သည်။ အပြစ်မရှိသော အကျင့်သည် စိတ်ကို မပူလောင်စေ၊ မပူလောင်သောစိတ်သည် တည်ငြိမ်လွယ်ပြီး တည်ငြိမ်သောစိတ်ကသာ အရာရာကို ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်အတိုင်း မြင်နိုင်သည်။
သုတ်ထဲရှိ အသေးစိတ်အချို့မှာ ရဟန်းများ၏ ဝိနယ ဖြစ်သည်။ အိမ်ထောင်သည်များသည် အဓိကမူများကို လိုက်လျောညီထွေ အသုံးချနိုင်ပြီး ပါရှိသမျှ အားလုံးကို လိုက်နာရန် မလိုပါ။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
မိသားစုတစ်စုသည် ဘိက္ခုနီသံဃာအား သင်္ကန်းလှူဒါန်းရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ထုလ္လနန္ဒာက သူတို့တွင် အလုပ်များသေးသည်ဟ…
ဝဂ် 13 အဆုံးရှိ ကထာအုပ်စုက ဈာန်ထဲတွင်ရှိသူသည် ထိုဈာန်ကို တစ်ပြိုင်နက် နှစ်သက်နိုင်သလော၊ နှစ်သက်ဖွယ်မဟုတ်သောအရာ…
လိပ်သည် သစ်သားတုံးကို ကောင်းစွာ ကိုက်ထားနိုင်သော်လည်း စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သဖြင့် ပြုတ်ကျ၍ သေဆုံးသွားသည်။ ဂ…
အသွင်ရုပ်ဆိုးသော ဘီလူးတစ်ဦးသည် သိကြားမင်း၏ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ နတ်များ ဒေါသထွက်လေလေ ဘီလူးသည် လှပလာလေလ…