อิติวุตตกะ: ละความโกรธ ความลบหลู่ ความถือตัว

อิติวุตตกะ เป็นคัมภีร์หนึ่งในขุททกนิกาย รวบรวมพระสูตรสั้น ๆ ๑๑๒ สูตร แต่ละสูตรขึ้นต้นว่า "พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคตรัสแล้ว" คือเป็นคำที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้อย่างนี้ มีทั้งร้อยแก้วและคาถาสรุปท้าย จัดหมวดตามจำนวนธรรม ตั้งแต่หมวดหนึ่งถึงหมวดสี่ ตามอรรถกถา ผู้จดจำคำสอนชุดนี้คือนางขุชชุตตรา หญิงรับใช้ของพระนางสามาวดีที่เมืองโกสัมพี ซึ่งฟังธรรมจากพระพุทธเจ้าแล้วนำมาบอกต่อแก่พระนางและสตรีในวัง

ในวรรคแรกของเอกนิบาต (ปาฏิโภควรรค) พระพุทธเจ้าตรัสซ้ำรูปแบบเดียวกันหลายสูตรว่า "เธอทั้งหลายละธรรมอย่างหนึ่งได้ เราเป็นผู้รับรองเธอทั้งหลายเพื่อความเป็นพระอนาคามี" แล้วระบุทีละอย่าง คือ โลภะ โทสะ โมหะ โกธะ มักขะ และมานะ

หน้านี้เลือกสามสูตรที่อยู่ติดกัน คือ โกธสูตร มักขสูตร และมานสูตร ซึ่งว่าด้วยความโกรธ ความลบหลู่ และความถือตัว รวมกับมานสูตรอีกสูตรหนึ่งในวรรคเดียวกันที่ขยายความเรื่องมานะ