อปัณณกชาดก: เลือกทางที่ไม่ผิดแน่นอน
ใช้ในชีวิตประจำวัน

อปัณณกชาดก: เลือกทางที่ไม่ผิดแน่นอน

อปณฺณกชาตกํ

ชาดกเรื่องแรกในพระไตรปิฎก คาถาสอนว่าคนมีปัญญาควรถือเอาทางที่ไม่ผิด ไม่ใช่ทางของนักเดา อรรถกถาเล่าเรื่องพ่อค้าสองกองเกวียนข้ามทะเลทราย กองที่เชื่อคำหลอกแล้วเททิ้งน้ำพินาศ กองที่พิจารณาด้วยเหตุผลรอดมาได้

๖ ข้อ

ในอปัณณกชาดก เอกกนิบาตชาดก ขุททกนิกาย ตัวบทในพระไตรปิฎกมีเพียงคาถาเดียว ว่าคนพวกหนึ่งกล่าวฐานะหนึ่งว่าไม่ผิด นักเดา (ตักกิกะ) กล่าวฐานะนั้นว่าเป็นที่สอง คนมีปัญญารู้ฐานะและมิใช่ฐานะนั้นแล้ว ควรถือเอาฐานะที่ไม่ผิดไว้ หัวเรื่องในฉบับแปลไทยว่า ว่าด้วยการรู้ฐานะและมิใช่ฐานะ

เรื่องเล่าทั้งหมดมาจากอรรถกถาชาดก (ชาตกัฏฐกถา) เรื่องปัจจุบันเล่าว่าอนาถบิณฑิกเศรษฐีพาสาวกของลัทธิอื่นจำนวนมากมาฟังธรรม พวกเขาถึงสรณะ แต่เมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จไปที่อื่นก็กลับไปนับถือลัทธิเดิม พระพุทธเจ้าจึงตรัสเล่าเรื่องในอดีต

ในอดีต พระโพธิสัตว์เป็นพ่อค้าเกวียนที่พาราณสี มีพ่อค้าหนุ่มผู้ไม่รอบคอบอีกคนหนึ่งจะเดินทางไปพร้อมกัน พระโพธิสัตว์ให้อีกฝ่ายไปก่อน กองเกวียนแรกเข้าทะเลทรายที่ไม่มีน้ำ ยักษ์แปลงเป็นคนเดินทางที่ดูเหมือนเพิ่งผ่านฝนมา บอกว่าข้างหน้ามีน้ำบริบูรณ์ ให้เททิ้งน้ำเพื่อให้เกวียนเบา พ่อค้าหนุ่มเชื่อ จึงขาดน้ำและพินาศทั้งคณะ เมื่อกองของพระโพธิสัตว์มาถึง ยักษ์ใช้อุบายเดิม แต่พระโพธิสัตว์พิจารณาว่าไม่มีวี่แววของฝนเลย จึงสั่งไม่ให้ใครเททิ้งน้ำ แล้วพาคณะผ่านทะเลทรายไปได้โดยปลอดภัย

  1. ๑

    ฐานะที่ไม่ผิด กับฐานะของนักเดา ทุติยํ อาหุ ตกฺกิกา

    คาถาแยกไว้สองแบบ คือฐานะที่ไม่ผิด (อปัณณกะ) กับสิ่งที่นักเดาหรือนักคาดคะเนเสนอขึ้นมาเป็นทางที่สอง ทางแรกมั่นคงไม่ว่ากรณีใด ทางหลังขึ้นอยู่กับการเดาว่าจะถูก

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ก่อนตัดสินใจเรื่องสำคัญ ถามตัวเองว่า ถ้าสิ่งที่เราเชื่อผิด ทางเลือกนี้ยังปลอดภัยอยู่ไหม ถ้าไม่ปลอดภัย แสดงว่ากำลังเดิมพันด้วยการเดา

  2. ๒

    คนมีปัญญารู้ว่าอะไรเป็นไปได้ เอตทญฺญาย เมธาวี

    คาถาจบว่า คนมีปัญญารู้ความต่างนี้แล้ว ควรถือเอาทางที่ไม่ผิด ฉบับแปลไทยตั้งหัวเรื่องว่า ว่าด้วยการรู้ฐานะและมิใช่ฐานะ คือรู้ว่าอะไรเป็นไปได้จริง อะไรเป็นไปไม่ได้

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    เมื่อเจอข้อเสนอที่ให้ผลตอบแทนสูงผิดปกติโดยไม่มีความเสี่ยง ให้ถือว่าเป็นสิ่งที่มิใช่ฐานะไว้ก่อน จนกว่าจะตรวจสอบได้

  3. ๓

    อย่าทิ้งของจำเป็นเพราะคำของคนแปลกหน้า อปณฺณกชาตกํ

    อรรถกถาเล่าว่า ยักษ์แปลงกายเป็นคนเดินทางที่ดูเหมือนเพิ่งผ่านที่ฝนตกมา บอกกองเกวียนแรกว่าข้างหน้ามีน้ำมาก ให้เททิ้งน้ำที่ขนมา พ่อค้าหนุ่มเชื่อทันทีโดยไม่ตรวจสอบ เมื่อเดินต่อไปก็ไม่พบน้ำ และคณะนั้นก็พินาศ

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    อย่าขายของที่มี ย้ายเงินเก็บ หรือลาออกจากงาน เพียงเพราะคนที่เพิ่งรู้จักบอกว่ามีโอกาสที่ดีกว่ารออยู่ข้างหน้า

  4. ๔

    ตรวจสอบกับสิ่งที่เห็นเอง อปณฺณกํ ฐานเมเก

    อรรถกถาเล่าว่า เมื่อยักษ์มาหลอกกองของพระโพธิสัตว์ด้วยวิธีเดียวกัน พระโพธิสัตว์พิจารณาว่าทะเลทรายนี้ขึ้นชื่อว่าไม่มีน้ำ และไม่เห็นเมฆหรือลมฝนเลย คำบอกเล่านั้นจึงไม่ตรงกับสิ่งที่เห็น แล้วสั่งไม่ให้ใครเททิ้งน้ำโดยไม่ได้รับอนุญาต

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    เมื่อได้ข่าวหรือข้อมูลที่เร่งให้ทำอะไรทันที ให้เทียบกับหลักฐานที่เราเห็นเองหรือแหล่งที่เชื่อถือได้ก่อน อย่างน้อยหนึ่งแหล่ง

  5. ๕

    ไม่ต้องรีบแย่งเป็นคนแรก เมธาวี

    อรรถกถาเล่าว่า พระโพธิสัตว์ยอมให้พ่อค้าหนุ่มออกเดินทางก่อน เพราะเห็นว่าผู้ไปทีหลังจะได้ทางที่ถูกบุกเบิกแล้ว และโคได้กินหญ้าที่งอกใหม่ ส่วนพ่อค้าหนุ่มคิดว่าไปก่อนย่อมได้เปรียบ

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ไม่จำเป็นต้องเป็นคนแรกที่ซื้อสินค้ารุ่นใหม่หรือกระโดดเข้าเทรนด์ใหม่ รอดูผลจากคนที่ไปก่อนบ้าง มักได้ข้อมูลที่ดีกว่า

  6. ๖

    มั่นคงในสิ่งที่พิจารณาแล้ว ตํ คเณฺห

    ในเรื่องปัจจุบันของอรรถกถา ผู้ที่ถึงสรณะแล้วเปลี่ยนใจกลับไปกลับมา พระพุทธเจ้าทรงเล่าชาดกนี้ให้เห็นว่า การไม่ยึดทางที่ไม่ผิดไว้ให้มั่น ย่อมพาไปสู่ความเสียหาย คาถาจึงใช้คำว่า ควรถือเอา

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    เมื่อไตร่ตรองแล้วว่าอะไรดีจริง เช่น การออมเงินหรือการรักษาศีล ให้ยึดไว้ต่อเนื่อง ไม่เปลี่ยนตามกระแสทุกครั้งที่มีคนพูดโน้มน้าว

ลองใช้ในชีวิตประจำวัน

หัวใจของชาดกนี้คือการตัดสินใจเมื่อมีข้อมูลที่ขัดกัน ทางที่ไม่ผิดคือทางที่ถ้าเดาพลาดก็ยังไม่เสียหายร้ายแรง ส่วนทางของนักเดาคือการเอาของจำเป็นไปเสี่ยงกับคำบอกเล่าที่ยังไม่ได้ตรวจสอบ

ยุคนี้มีคนแปลกหน้าที่ดูน่าเชื่อถือมาบอกทางลัดอยู่ทุกวัน ทั้งข้อความชวนลงทุน ข่าวลือในกลุ่มแชต และโฆษณาที่ดูเหมือนคำแนะนำจากคนจริง บทเรียนจากพ่อค้าสองคนนี้ใช้ได้ตรง ๆ คืออย่าเททิ้งน้ำที่มีอยู่ เพราะเขาบอกว่าข้างหน้ามีน้ำ

คาถาเองเป็นคำสอนสั้น ๆ ส่วนรายละเอียดเรื่องยักษ์และทะเลทรายเป็นเรื่องเล่าประกอบจากอรรถกถา ควรอ่านเป็นนิทานสอนใจ ไม่ต้องยึดรายละเอียดตามตัวอักษร

ที่มาในพระไตรปิฎก

คลิกเพื่อไปอ่านเนื้อหาจริงในหน้าที่อ้างถึง

หลักธรรมอื่นที่น่าสนใจ

เภสัชห้าเก็บได้ไม่เกินเจ็ดวัน: เมื่อยาของภิกษุไข้กลายเป็นคลังสะสม

สตฺตาหปรมํ สนฺนิธิการกํ ปริภุญฺชิตพฺพานิ

ชาวบ้านเลื่อมใสพระปิลินทวัจฉะจึงนำเนยใส เนยข้น น้ำมัน น้ำผึ้ง และน้ำอ้อยมาถวายไม่ขาด ศิษย์ของท่านเก็บใส่หม้อใส…

วรุณชาดก: งานที่ควรทำก่อน อย่าเลื่อนไปทำทีหลัง

โย ปุพฺเพ กรณียานิ ปจฺฉา โส กาตุมิจฺฉติ

ผู้ที่เอางานซึ่งควรทำก่อนไปทำทีหลัง ย่อมเดือดร้อนภายหลัง เหมือนมาณพที่นอนหลับก่อนแล้วค่อยรีบหักกิ่งไม้กุ่มสด ๆ…

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๔๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้