နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

ကဠာယမုဋ္ဌိဇာတ်: ပဲတစ်စေ့အတွက် တစ်ဆုပ်လုံးကို စွန့်ပစ်သော မျောက်

အပ္ပေန ဗဟုံ ဇေယျာမ

လက်တစ်ဆုပ်လုံး ပဲကိုင်ထားသော မျောက်သည် ပဲတစ်စေ့ ကျသွားသောအခါ ကျန်သမျှအားလုံးကို ချ၍ ထိုပဲစေ့ကို လိုက်ရှာရာ ဘာမှ မရတော့ပေ။ လောဘအလွန်ကြီးသူလည်း အနည်းငယ်ကြောင့် အများကို ဆုံးရှုံးတတ်ကြောင်း ဂါထာက သတိပေးသည်။

7 ချက်

ခုဒ္ဒကနိကာယ် ဇာတက ဒုကနိပါတ်ပါ ကဠာယမုဋ္ဌိဇာတ်တွင် ဂါထာနှစ်ပုဒ် ရှိသည်။ ပထမဂါထာသည် ဘုရင်အား ဆိုသောစကား ဖြစ်ပြီး ကိုင်းတွင် စားစရာရှာ၍ လှည့်သွားသော ဤမျောက်သည် အလွန်မိုက်မဲ၍ ပညာမရှိပေ၊ ထိုမျောက်သည် ပဲ (ကဠာယ) ကို လက်တစ်ဆုပ်လုံး စွန့်ပစ်ပြီး မြေပေါ်သို့ ကျသော ပဲတစ်စေ့ကို လိုက်ရှာသည်ဟု ဆိုသည်။ ဒုတိယဂါထာက ကျွန်ုပ်တို့ရော လောဘအလွန်ကြီးသော အခြားသူများပါ ပဲတစ်စေ့ကြောင့် ပဲအားလုံး ဆုံးရှုံးသော မျောက်ကဲ့သို့ အနည်းငယ်ကြောင့် အများကို ဆုံးရှုံးတတ်သည်ဟု ဆိုသည်။

ဇာတ်ပုံပြင်သည် အဋ္ဌကထာမှ လာသည်။ ဗောဓိသတ်သည် ဗာရာဏသီမင်းအား ဓမ္မနှင့်ပတ်သက်၍ အကြံပေးသော အမတ်ဖြစ်သည်။ နယ်စပ်တွင် မငြိမ်သက်မှု ဖြစ်ပေါ်သောအခါ ဘုရင်သည် မိုးရာသီဖြစ်နေသော်လည်း တပ်ချီထွက်၍ ဥယျာဉ်တော်တွင် စခန်းချသည်။ စစ်သည်များက မြင်းစာအတွက် ပဲကို မြင်းစာခွက်တွင် ထည့်ထားသည်။ မျောက်တစ်ကောင်သည် ဆင်းလာပြီး ပဲကို ပါးစပ်ပြည့်အောင် ပိုက်ကာ လက်ထဲတွင်လည်း အပြည့်ကိုင်ကာ သစ်ပင်ပေါ် တက်၍ ထိုင်စားသည်။ ပဲတစ်စေ့ လက်မှ ကျသွားသဖြင့် မျောက်သည် ကိုင်ထားသမျှကို ချကာ ထိုပဲစေ့ကို ရှာသည်။ မတွေ့သဖြင့် ကိုင်းပေါ် ပြန်တက်ကာ စိတ်ညစ်စွာ ငုတ်တုတ်ထိုင်နေသည်။

အမတ်က မိုးရာသီတွင် လမ်းခရီးခက်ခဲသောအချိန် တပ်ချီခြင်းသည်လည်း အလားတူ ဖြစ်သည်ဟု နှိုင်းယှဉ်ပြသည်။ အကျိုးအနည်းငယ်သာ ရမည်ဖြစ်ပြီး ရဲမက်နှင့် စီးနင်းယာဉ်များ များစွာ ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရင်သည် ပြန်ကြွတော်မူသည်။ အဋ္ဌကထာက မြတ်စွာဘုရားသည် မိုးရာသီတွင် တပ်ချီရန် ပြင်နေပြီး ဘုရားရှင်ထံ ဖူးမြော်ရန် ဦးစွာ ဝင်လာသော ပသေနဒိကောသလမင်းအား ဤဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူသည်ဟု ဆိုသည်။

1

တစ်စေ့အတွက် တစ်ဆုပ်လုံးကို စွန့်ပစ်ခြင်း ကဠာယမုဋ္ဌိံ အဝကိရိယ ကေဝလံ

ဂါထာက မျောက်သည် ပဲတစ်ဆုပ်လုံး စွန့်ပစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ အဋ္ဌကထာက မျောက်တွင် ပါးစပ်ပြည့်ရော လက်ပြည့်ပါ ပဲရှိသော်လည်း ပဲတစ်စေ့သာ ကျသွားသောကြောင့် အားလုံးကို စွန့်ပစ်ခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
သေးငယ်သောအရာကို ဆုံးရှုံးသောအခါ လက်ထဲတွင် ဘာကျန်သေးသနည်းဟု ရပ်၍ အရင်ကြည့်ပါ။ သေးငယ်သော နှမြောခြင်းကြောင့် ရှိသမျှကို မဆုံးရှုံးပါစေနှင့်။
2

ကျသွားပြီးသည်ကို လိုက်ရှာခြင်း ဧကံ ကဠာယံ ပတိတံ ဂဝေသတိ

မျောက်သည် မြေပေါ်သို့ ကျသော ပဲတစ်စေ့ကို လှည့်လည်ရှာဖွေသည်။ အဋ္ဌကထာက မတွေ့သဖြင့် ကိုင်းပေါ် ပြန်တက်၍ ဝမ်းနည်းစွာ ငုတ်တုတ်ထိုင်နေကြောင်း၊ အမှုတစ်ထောင်တွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သူနှင့် တူကြောင်း ပြောပြသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
အခွင့်အလမ်း လွတ်သွားလျှင် သို့မဟုတ် ငွေဆုံးရှုံးပြီးလျှင် ဝမ်းနည်းရန် သို့မဟုတ် ပြင်ဆင်ရန် အချိန်ကို ရှင်းရှင်းသတ်မှတ်ပြီး ကျန်ရှိသော လုပ်နိုင်သည့်အရာကို ပြန်လည်ဂရုစိုက်ပါ။
3

ပုံစုံကို မြင်ရန် ပညာမရှိခြင်း ပညာ ဇနိန္ဒ နယိမဿ ဝိဇ္ဇတိ

ဂါထာက ဤမျောက်တွင် ပညာမရှိဟု ဆိုသည်။ အဋ္ဌကထာက လူမိုက်သည် များသောအရာကို မကြည့်ဘဲ နည်းသောအရာကိုသာ ကြည့်သဖြင့် ဤမျောက်ကဲ့သို့ ပြုသည်ဟု ရှင်းပြသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
စိတ်တိုစရာ ကိစ္စကို ဆုံးဖြတ်မီ နှစ်ဖက်ရေးပါ၊ တစ်ဖက်တွင် ရမည့်အရာ၊ နောက်တစ်ဖက်တွင် ဆုံးရှုံးနိုင်သည့်အရာ။ ထို့နောက် အမှန်တကယ် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။
4

ကျွန်ုပ်တို့သည် မျောက်နှင့် မကွာပါ ယေ စညေ အတိလောဘိနော

ဒုတိယဂါထာက ကျွန်ုပ်တို့ရော လောဘအလွန်ကြီးသော အခြားသူများပါ ဟု ဆိုသည်။ ပြောသူသည် မိမိကိုယ်ကိုပါ ထည့်ပြောခြင်း ဖြစ်ပြီး လောဘသည် အခြားသူများ၏ ကိစ္စသာဟု မညွှန်ပြပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
သတင်း သို့မဟုတ် လူမှုကွန်ရက်ပေါ်ရှိ အခြားသူ၏ လောဘကို ရယ်မောသောအခါ မိမိတွင်လည်း အနည်းငယ်ရရန် များစွာ ဆုံးရှုံးရန် ဝန်မလေးသော ကိစ္စ ရှိမရှိ မိမိကိုယ်ကို မေးကြည့်ပါ။
5

အနည်းငယ်ကြောင့် အများကို ဆုံးရှုံးခြင်း အပ္ပေန ဗဟုံ ဇေယျာမ

ဂါထာက လောဘအလွန်ကြီးသူသည် အနည်းငယ်ကြောင့် အများကို ဆုံးရှုံးတတ်သည်၊ ပဲတစ်စေ့ကြောင့် ပဲအားလုံး ဆုံးရှုံးသော မျောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်ဟု နိဂုံးချုပ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ငွေအနည်းငယ်ကြောင့် သူငယ်ချင်း သို့မဟုတ် ဆွေမျိုးနှင့် မရန်ဖြစ်ပါနှင့်။ ပျက်စီးသွားသော ဆက်ဆံရေးသည် ပြန်ရသောငွေထက် တန်ဖိုးပိုရှိတတ်သည်။
6

မှန်သောအရာကို မှားသောအချိန်တွင် လုပ်လျှင် အလွန်ဆုံးရှုံးသည် ကဠာယမုဋ္ဌိဇာတကံ

အဋ္ဌကထာက အမတ်သည် တောင်ချိုင့်များနှင့် ချောင်းများ ရေပြည့်နေသော မိုးရာသီတွင် တပ်ချီခြင်းကို မသင့်လျော်သောအချိန်တွင် အကျိုးအနည်းငယ် ရှာဖွေခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြောင်း၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် စီးနင်းယာဉ်များနှင့် လူအင်အား များစွာ ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
စီမံကိန်း သို့မဟုတ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မစမီ ဤအချိန်သည် သင့်လျော်ခြင်း ရှိမရှိ မေးပါ။ ဤကာလ၏ ကုန်ကျစရိတ်သည် ပုံမှန်ထက် မြင့်နေလျှင် သင့်တော်သောအချိန်အထိ စောင့်ခြင်းက ပိုတန်နိုင်သည်။
7

ဆုံးဖြတ်မီ ပညာရှိကို မေးပါ ကဠာယမုဋ္ဌိဇာတကံ

အဋ္ဌကထာတွင် ပသေနဒိကောသလမင်းသည် တပ်မချီမီ မြတ်စွာဘုရားထံ ဝင်ဖူးမြော်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ပြီး မသင့်လျှင် ဘုရားရှင်က တားမြစ်မိန့်တော်မူလိမ့်မည်ဟု တွေးခဲ့သည်။ အတိတ်ဇာတ်ပါ ဘုရင်ကမူ အမတ်၏စကားကို ကြားပြီး ပြန်ကြွသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
စိတ်ခံစားမှု ပူလောင်နေစဉ် အရေးကြီးသော ဆုံးဖြတ်ချက် ချရမည်ဆိုလျှင် မလုပ်မီ ယုံကြည်ရပြီး ရိုးရိုးသားသား ပြောရဲသူကို ဖုန်းဆက်ပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

မျောက်တစ်ကောင်က ပဲတစ်စေ့အတွက် တစ်ဆုပ်လုံးကို စွန့်ပစ်သည့် ရုပ်ပုံသည် လက်တွေ့ဘဝတွင် မကြာခဏ တွေ့ရသော ပုံဖြစ်သည်။ ဥပမာ ငွေကြေးအနည်းငယ်အတွက် မိသားစုနှင့် ရန်ဖြစ်ခြင်း၊ လျှော့စျေးအနည်းငယ်ပါသော ပစ္စည်းကို လိုက်ရှာရန် တစ်နေ့လုံး အချိန်ကုန်ခြင်း၊ အနည်းငယ်မျှ မလျှော့ပေးနိုင်၍ ဖောက်သည်ဟောင်းကို ဆုံးရှုံးခြင်း။

ဒုတိယဂါထာသည် သတိထားစရာ ဖြစ်သည်။ အမတ်သည် မျောက်မိုက်သည်ဟုသာ ပြောပြီး မရပ်ဘဲ မိမိကိုယ်ကိုပါ ထည့်၍ “ကျွန်ုပ်တို့ရော” ဟု ဆိုသည်။ ရှေ့မှာရှိတာကိုသာ မြင်တတ်သော လောဘသည် လူတိုင်း၏ ကိစ္စ ဖြစ်ပြီး အခြားသူများ၏ ကိစ္စသာ မဟုတ်ပါ။

အဋ္ဌကထာပါ ဇာတ်လမ်းက အချိန်အခါနှင့်ပတ်သက်၍လည်း သင်ပေးသည်။ လုပ်သင့်သောအရာကို အချိန်မမှန်ဘဲ လုပ်လျှင် ရသည်ထက် ဆုံးရှုံးမှုပိုနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ဆုံးဖြတ်ချက်မချမီ ရပ်၍ အကြံပေးချက်ကို နားထောင်ခြင်းသည် အားနည်းခြင်း မဟုတ်ပါ။

ဖတ်ပြီးသည်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အကောင့်ဝင်ပါ

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

ကဠာယမုဋ္ဌိဇာတ် (ကလျာဏဓမ္မဝဂ်) ထိုင်းတော်ဝင်ဗားရှင်း · တွဲ 27 · စာမျက်နှာ 61 ပဲတစ်စေ့ကြောင့် တစ်ဆုပ်လုံးကို စွန့်ပစ်သော မျောက်အကြောင်း ဂါထာ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

ဩပမ္မသံယုတ်: မမေ့လျော့ရန် သတိပေးသော ဥပမာတိုလေးများ

ဩပမ္မသံယုတ္တံ

ဩပမ္မသံယုတ်မှ ဥပမာတိုလေးများ — ထိပ်ချွန်အိမ်၏ ငြမ်းများ ထိပ်ဖျားတွင် ဆုံခြင်း၊ လက်သည်း၏ အဖျားပေါ်ရှိ မြေမှုန့်…

မဟာနာမသာကီဝင်နှင့် စောင့်ဆိုင်းရန် တောင်းဆိုသော ထောပတ်ကြည်: မကျေနပ်မှုသည် တောင်းဆိုချက်ပုံစံဖြင့် ဝှက်ကွယ်လာသောအခါ

အဇ္ဇုဏှော ဘန္တေ အာဂမေထ

မဟာနာမသာကီဝင်သည် သံဃာအား လေးလတာ ဆေး ပဝါရဏာပြုခဲ့ပြီး နောက်ထပ်လေးလ ထပ်မံပြုကာ တစ်သက်တာလုံး ပဝါရဏာပြုခဲ့သည်။ ရဟန…

ဆဂတိကထာနှင့် အန္တရာဘဝကထာ: ဂတိခြောက်ပါး ရှိသလော၊ ကြားဘဝ ရှိသလော

အန္တရာဘဝကထာ

ဝဂ် 8 ကို ဖွင့်သော ကထာနှစ်ခုတွင် ပထမကထာက ဂတိခြောက်ပါး ရှိသလောဟု မေးသည်။ ထေရဝါဒဘက်က ဂတိငါးပါးရှိကြောင်း မြတ်စွာ…

ဇစ္စန္ဓဝဂ်: မျက်မမြင်တို့ ဆင်ကို စမ်းသပ်ခြင်း

ဇစ္စန္ဓဝဂ္ဂေါ

မင်းကြီးသည် မျက်မမြင်များကို ဆင်၏ အစိတ်အပိုင်းစီကို စမ်းစေပြီး ဆင်သည် မည်သို့နည်းဟု မေးသောအခါ တစ်ဦးချင်း မတူသေ…

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ

ကဠာယမုဋ္ဌိဇာတ်: ပဲတစ်စေ့အတွက် တစ်ဆုပ်လုံးကို စွန့်ပစ်သော မျောက်

တစ်စေ့အတွက် တစ်ဆုပ်လုံးကို စွန့်ပစ်ခြင်း ကဠာယမုဋ္ဌိံ အဝကိရိယ ကေဝလံ

ကျသွားပြီးသည်ကို လိုက်ရှာခြင်း ဧကံ ကဠာယံ ပတိတံ ဂဝေသတိ

ပုံစုံကို မြင်ရန် ပညာမရှိခြင်း ပညာ ဇနိန္ဒ နယိမဿ ဝိဇ္ဇတိ

ကျွန်ုပ်တို့သည် မျောက်နှင့် မကွာပါ ယေ စညေ အတိလောဘိနော

အနည်းငယ်ကြောင့် အများကို ဆုံးရှုံးခြင်း အပ္ပေန ဗဟုံ ဇေယျာမ

မှန်သောအရာကို မှားသောအချိန်တွင် လုပ်လျှင် အလွန်ဆုံးရှုံးသည် ကဠာယမုဋ္ဌိဇာတကံ