ကုသနာဠိဇာတ်: မိတ်ဆွေဖြစ်ခြင်းသည် အဆင့်အတန်းကို မရွေး

ခုဒ္ဒကနိကာယ် ဧကကနိပါတ်ဇာတ်ပါ ကုသနာဠိဇာတ်တွင် ဂါထာတစ်ပုဒ်တည်းသာ ရှိသည်။ တူညီသူ၊ မြင့်မြတ်သူ သို့မဟုတ် နိမ့်ကျသူ ဖြစ်စေ မိတ္တဓမ္မကို ပြုသင့်သည်။ ထိုမိတ်ဆွေများသည် ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ အကျိုးမြတ်ကို ပြုနိုင်သည်။ သစ်ပင်စောင့်နတ်နှင့် ကုသမြက်ခုံရှိ နတ်တို့ ပေါင်းသင်းကြသကဲ့သို့ဟု ဆိုသည်။

ဇာတ်ကြောင်းမှာ အဋ္ဌကထာမှ ဖြစ်သည်။ ဘုရင်သည် ပြာသာဒ်တိုင်လုပ်ရန် သစ်ကို လိုအပ်သည်။ လက်သမားသည် တော်ဝင်ဥယျာဉ်ရှိ မင်္ဂလာသစ်ပင်မှလွဲ၍ သင့်တော်သည့်သစ်ပင် မတွေ့ရ။ ထိုသစ်ပင်တွင် တန်ခိုးကြီးသော နတ်တစ်ပါး နေထိုင်သည်။ ထိုနတ်သည် နေစရာ မရှိတော့မည်ကို ငိုကြွေးသည်။ သူနှင့်သိသော အခြားနတ်များကလည်း ကူညီရန် လမ်းမစဉ်းစားနိုင်ကြ။ ကုသမြက်ခုံတွင် နေသော တန်ခိုးနည်းသည့် ဗောဓိသတ်နတ်သည် ပုတ်သင်ညိုအဖြစ် ဖန်ဆင်း၍ သစ်ပင်ရင်းသို့ တက်ကာ ထိပ်ဖျားမှ ပေါ်လာစေပြီး သစ်ပင်ကို အခေါင်းပေါက်နေသကဲ့သို့ ထင်စေသည်။ လက်သမားခေါင်းဆောင်က မြင်၍ သစ်ပင်တွင် အူတိုင်မရှိဟု ထင်ကာ ခုတ်ခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။

အဋ္ဌကထာက ဘုရားရှင်သည် အနာထပိဏ္ဍိကသူဌေး၏ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများက အဆင့်အတန်း နိမ့်သော မိတ်ဆွေနှင့် မရင်းနှီးသင့်ဟု ကန့်ကွက်သည့်အခါ ဤဇာတ်ကို မိန့်တော်မူသည်ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် သူဌေးသည် ထိုမိတ်ဆွေကို ဆက်လက်ပေါင်းသင်း၍ ယုံကြည်ခဲ့ပြီး ဥစ္စာဓနစောင့်ရှောက်ရာတွင် အကူအညီရခဲ့သည်။