ມະຫາໂພທິຊາດົກ: ຮູ້ທັນຄວາມເຫັນທີ່ປັດຄວາມຮັບຜິດຊອບ

ໃນມະຫາໂພທິຊາດົກ ປັນຍາສະນິບາດ ຊາດົກ ຂຸດທະກະນິກາຍ ຄາຖາເລີ່ມເມື່ອພະລາຊາຕັດຖາມນັກບວດຜູ້ໜຶ່ງວ່າ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຟ້າວຢິບໄມ້ເທົ້າ ຄັນຮົ່ມ ເກີບ ບາດ ແລະ ເຄື່ອງໃຊ້ ຈະໄປທາງໃດ ທ່ານຕອບວ່າ ຕະຫຼອດ 12 ປີທີ່ຢູ່ໃນສຳນັກຂອງພະອົງ ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນໝາເຫຼືອງຄຳລາມໃສ່ ແຕ່ບັດນີ້ມັນແຍກແຂ້ວເຫົ່າ ເພາະໄດ້ຍິນພະລາຊາ ແລະ ພະມະເຫສີໝົດຄວາມເຊື່ອຖືໃນທ່ານ ທ່ານເຫັນວ່າເຖິງເວລາຕ້ອງໄປ ແລະ ສອນເລື່ອງການຄົບຄົນທີ່ຄົບເຮົາ ແລະ ເຫດທີ່ມິດຈືດຈາງກັນ

ຕໍ່ມາທ່ານຫັກລ້າງຄວາມເຫັນຂອງຄົນ 5 ຈຳພວກ ໄດ້ແກ່ ຜູ້ຖືວ່າບໍ່ມີເຫດ ຜູ້ຖືວ່າພະເປັນເຈົ້າສ້າງທຸກຢ່າງ ຜູ້ຖືວ່າສຸກທຸກທັງໝົດມາຈາກກຳທີ່ເຮັດໄວ້ກ່ອນ ຜູ້ຖືວ່າຕາຍແລ້ວຂາດສູນ ແລະ ຜູ້ຖືວ່າເພື່ອປະໂຫຍດຕົນຈະຂ້າໃຜກໍໄດ້ ທ່ານຊີ້ວ່າ ຖ້າຄວາມເຫັນເຫຼົ່ານີ້ຈິງ ກໍບໍ່ມີໃຜຕ້ອງເປື້ອນບາບຈາກການກະທຳເລີຍ ຄົນແບບນັ້ນເປັນຄົນພານທີ່ສຳຄັນຕົນວ່າເປັນບັນດິດ ການຄຸກຄີກັບລາວມີທຸກເປັນທີ່ສຸດ ທ່ານຢືນຢັນວ່າຄວາມພຽນມີຢູ່ ກຳດີກຳຊົ່ວມີຢູ່ ແລ້ວຈົບດ້ວຍຄຳສອນຜູ້ປົກຄອງວ່າ ເມື່ອງົວຈ່າຝູງຍ່າງຊື່ ຝູງງົວທັງໝົດກໍຍ່າງຊື່

ຊາດົກໃນພະໄຕຣປິດົກມີພຽງຄາຖາ ຂໍ້ຄວາມຂ້າງເທິງມາຈາກຄາຖາ ສ່ວນລາຍລະອຽດວ່າ ທ່ານຄືມະຫາໂພທິປະລິພາຊົກ ຜູ້ທີ່ພະລາຊາເມືອງພາລານະສີນິມົນໃຫ້ຢູ່ໃນພະລາຊະອຸທະຍານ ອຳມາດ 5 ຄົນຜູ້ຖືຄວາມເຫັນດັ່ງກ່າວຮັບສິນບົນຕັດສິນຄະດີບໍ່ເປັນທຳ ເມື່ອທ່ານຕັດສິນຄະດີໃຫ້ຖືກຕ້ອງຈຶ່ງຖືກໃສ່ຮ້າຍ ຈົນພະລາຊາໝົດຄວາມເຊື່ອຖື ແລະ ການທີ່ຄາຖາກ່າວເຖິງລີງນັ້ນ ເປັນອຸບາຍທີ່ທ່ານຖືໜັງລີງມາ ເພື່ອໃຫ້ອຳມາດຫົວເລາະເຍາະເຍີ້ຍ ແລ້ວຊີ້ວ່າຄວາມເຫັນຂອງພວກເຂົາຂັດກັນເອງ ມາຈາກອັດຖະກະຖາ