သမုဒ္ဒဝါဏိဇဇာတ်: လှိုင်းမလာမီ လှေကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း

ခုဒ္ဒကနိကာယ် ဇာတ်တော် ဒွါဒသနိပါတ်ရှိ သမုဒ္ဒဝါဏိဇဇာတ်၏ ပထမဂါထာသည် ပင်လယ်အလယ်ရှိ ကျွန်းပေါ်တွင် နေထိုင်သူတို့၏ အသံဖြစ်သည် — လယ်ထွန်ရ၊ မျိုးစေ့ကြဲရ၍ အသက်မွေးရသူတို့သည် ဤကျွန်း၏ အစုအပေါင်းကို မရရှိကြပေ၊ ငါတို့ကျွန်းသည် ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်းထက် ပိုကောင်းသည်ဟူ၏။ ထို့နောက် လပြည့်နေ့တွင် ပင်လယ်မှ လှိုင်းကြီးများ ကျွန်းကို လွှမ်းမိုးမည်ဖြစ်၍ အခြားနေရာတွင် ခိုလှုံရာကို ရှာရမည်ဟု သတိပေးသော အသံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သို့သော် လှိုင်းမလာပါ၊ မကြောက်ပါနှင့်၊ သားမြေးများနှင့်အတူ ရွှင်ပျစွာ နေထိုင်ကြပါဟု ပြောသော နောက်တစ်အသံလည်း ရှိသည်။

ကျွန်းသားတို့အထဲက ပညာရှိတစ်ဦးက နတ်နှစ်ပါးသည် တစ်ပါးက ဘေးရှိသည်ဟု၊ တစ်ပါးက ဘေးကင်းသည်ဟု ဆန့်ကျင်ဘက် ပြောနေကြောင်း ဆိုပြီး အားလုံးအတူ ခိုင်ခံ့၍ ပစ္စည်းကိရိယာ ပြည့်စုံသော လှေကြီးတစ်စင်းကို ကြိုတင်တည်ဆောက်ထားရန် ဆိုသည်။ သတိပေးချက်မှန်လျှင် လှေကို ချက်ချင်း အသုံးပြုနိုင်ပြီး မမှန်လျှင် ကျွန်းကို မစွန့်ခွာရ။ ထို့နောက် ပထမစကားကိုလည်း နောက်စကားကိုလည်း လွယ်လွယ်မယုံသင့်ကြောင်း၊ စဉ်းစားစူးစမ်း၍ အလယ်ကို ယူသူသည် မြင့်မြတ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ကြောင်း နိဂုံးချုပ်သည်။ နောက်ဆုံးဂါထာတွင် ပညာရှိသည် အနာဂတ်ကျိုးကို မြင်၍ မိမိလုပ်ရပ်ဖြင့် ပင်လယ်ကို ချမ်းသာစွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ပြီး ရသကို တွယ်တာသော လူမိုက်မူ အခြေအနေ ရောက်လာသောအခါ နစ်မြုပ်သွားသည်ဟု ဥပမာပေးထားသည်။

ပိဋကတ်သုံးပုံတွင်ပါသော ဇာတ်တော်တွင် ဂါထာများသာ ရှိသည်။ အဋ္ဌကထာက ဆက်လက်ပြောပြသည်မှာ အကြွေးမှ ထွက်ပြေးသော လက်သမားတစ်ထောင်မိသားစုသည် ကြွယ်ဝသော ကျွန်းတစ်ခုကို တွေ့ခဲ့ကြသည်။ နောက်ပိုင်း အရက်ချက်၍ သောက်ကာ ကျွန်းကို ညစ်ပတ်စေသောကြောင့် ကျွန်းစောင့်နတ်သည် ဒေါသထွက်ပြီး လှိုင်းဖြင့် ကျွန်းကို လွှမ်းမိုးစေရန် ကြံသည်။ ဓမ္မကို စောင့်ထိန်းသော နတ်သားက သတိပေးပြီး ဆိုးသွမ်းသော နတ်သားကမူ ဘေးမရှိဟု လာပြောသည်။ လူမိုက်ဖြစ်သော လက်သမားခေါင်းဆောင်နှင့် အပေါင်းအပါ မိသားစု 500 တို့သည် နောက်ဘက်ကို ယုံကြသည်။ ပညာရှိ ခေါင်းဆောင်နှင့် အပေါင်းအပါတို့သည် လှေကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထား၍ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြပြီး မပြင်ဆင်ထားသူတို့မူ မလွတ်မြောက်ခဲ့ကြပေ။ ဂါထာက ဤသူတို့ကို ကုန်သည်ဟု ခေါ်သည်။ အဋ္ဌကထာက ပင်လယ်အလယ်တွင် ခရီးသွားသူများ ဖြစ်သောကြောင့်ဟု ရှင်းပြသည်။