ဝါနရိန္ဒဇာတ်: မျောက်ဘုရင်နှင့် မိကျောင်း၊ ရန်သူကို ကျော်လွှားစေသော တရားလေးချက်

ခုဒ္ဒကနိကာယ် ဇာတ် ဧကကနိပါတ်ရှိ ဝါနရိန္ဒဇာတ်တွင် ဂါထာတစ်ပုဒ်သာ ရှိသည်။ ထိုဂါထာက မျောက်ဘုရင်ကဲ့သို့ သစ္စာ၊ ဓမ္မဟူသော ဆင်ခြင်ပညာ၊ ဓိတိဟူသော ဝီရိယနှင့် စာဂ ဟူသော တရား 4 ပါး ရှိသူသည် ရန်သူကို ကျော်လွှားနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဒုကနိပါတ်ရှိ ကုမ္ဘီလဇာတ်တွင်လည်း ဤဂါထာအတူ ပါရှိပြီး ဤဂုဏ်တရား 4 ပါး မရှိသူသည် ရန်သူကို မကျော်လွှားနိုင်ဟူသော ဂါထာတစ်ပုဒ် ထပ်ပါသည်။

ပိဋကတ်ရှိ ဇာတ်တွင် ဂါထာသာ ပါသည်။ ပုံပြင်သည် အဋ္ဌကထာမှ လာသည်။ မျောက်ဘုရင်သည် မြစ်ကမ်းမှ ခုန်ကျော်၍ မြစ်လယ်ကျွန်းရှိ အသီးများကို စားရန် သွားလာပြီး မြစ်လယ်ရှိ ကျောက်ဖျာကို နားရာအဖြစ် သုံးသည်။ မိကျောင်းမသည် မျောက်ဘုရင်၏ နှလုံးကို စားချင်သဖြင့် မိကျောင်းက ထိုကျောက်ဖျာပေါ်တွင် ချောင်း၍ လှဲနေသည်။ ညနေခင်းတွင် မျောက်ဘုရင်က ရေမြင့်ကျမှု မပြောင်းလဲသော်လည်း ကျောက်ဖျာသည် ပုံမှန်ထက် မြင့်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ကျောက်ကို လှမ်းခေါ်ကြည့်သည်။ မိကျောင်းက မှားယွင်း၍ ပြန်ဖြေမိသည်။ မျောက်ဘုရင်က မိကျောင်းကို ပါးစပ်ဟ၍ စောင့်ရန် ပြောသည်။ မိကျောင်း ပါးစပ်ဟသောအခါ မျက်လုံးမှိတ်သွားသည်။ မျောက်ဘုရင်သည် မိကျောင်း၏ ခေါင်းကို နင်း၍ ခုန်ကျော်ကာ ကမ်းသို့ ရောက်သွားသည်။ မိကျောင်းသည် မြင်ပြီးနောက် ချီးမွမ်းသော ဂါထာကို ဆိုသည်။

သုသုမာရဇာတ် ဒုကနိပါတ်တွင်လည်း မျောက်ဘုရင်နှင့် မိကျောင်း ပုံပြင်တစ်ပုဒ် ရှိသည်။ ဂါထာက ငါ၏ ဤသဖန်းပင်သည် ကမ်းတစ်ဖက်ရှိ အသီးများထက် ကောင်းသည်ဟု ဆိုပြီး သင့်ကိုယ်ခန္ဓာကြီးသော်လည်း ပညာသည် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် မလျော်ညီဟု ဆိုသည်။ အဋ္ဌကထာက မိကျောင်းသည် မျောက်ဘုရင်ကို ကျောကုန်းပေါ်တင်၍ ရေကူးရန် လိမ်ညာပြီး ရေထဲငုပ်၍ နှလုံးကို ယူမည်ဟု ပြောသည်။ မျောက်ဘုရင်က နှလုံးသည် သဖန်းပင်ပေါ်တွင် ချိတ်ထားသည်ဟု ပြောသည်။ မိကျောင်းသည် ကမ်းသို့ ပြန်ခေါ်လာသောအခါ မျောက်ဘုရင်သည် သစ်ပင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်၍ လွတ်မြောက်သွားသည်။