ໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ມະຫາຈຸນທະສູດ: ນັກສຶກສາທຳມະກັບນັກເພັ່ງຊານ ຢ່າດູຖູກກັນ

ມະຫາຈຸນທະສຸດຕັງ

ພະມະຫາຈຸນທະເຕືອນວ່າພິກຂຸຜູ້ປະກອບທຳກັບພິກຂຸຜູ້ເພັ່ງຊານບໍ່ຄວນດູຖູກກັນ ແຕ່ຄວນສັນລະເສີນກັນ ເພາະຜູ້ຖືກຕ້ອງອະມະຕະທາດດ້ວຍກາຍ ແລະ ຜູ້ແທງຕະຫຼອດອັດອັນເລິກດ້ວຍປັນຍາ ລ້ວນຫາໄດ້ຍາກໃນໂລກ

8 ຂໍ້

ໃນມະຫາຈຸນທະສູດ ທຳມິກະວັກ ສັກກະນິບາດ ອັງຄຸດຕະລະນິກາຍ ພະມະຫາຈຸນທະກ່າວແກ່ພິກຂຸທັງຫຼາຍທີ່ນິຄົມສັນຊາຕິໃນແຄວ້ນເຈດີ ວ່າມີພິກຂຸສອງກຸ່ມທີ່ດູຖູກກັນ ກຸ່ມໜຶ່ງຄືພິກຂຸຜູ້ປະກອບທຳ ເຊິ່ງອັດຖະກະຖາອະທິບາຍວ່າໝາຍເຖິງພິກຂຸຜູ້ເປັນທຳມະກະຖຶກ ເນັ້ນການສຶກສາ ແລະ ສະແດງທຳ ອີກກຸ່ມໜຶ່ງຄືພິກຂຸຜູ້ເພັ່ງຊານ ຜູ້ເນັ້ນການພາວະນາ

ທ່ານຊີ້ວ່າເມື່ອແຕ່ລະຝ່າຍຕຳໜິອີກຝ່າຍ ແລະ ສັນລະເສີນສະເພາະຝ່າຍຕົນ ຕ່າງຝ່າຍກໍບໍ່ເຫຼື້ອມໃສກັນ ແລະ ບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດເພື່ອປະໂຫຍດສຸກຂອງຄົນໝູ່ຫຼາຍ ທາງທີ່ຄວນສຶກສາຄື ຜູ້ປະກອບທຳໃຫ້ສັນລະເສີນຜູ້ເພັ່ງຊານ ແລະ ຜູ້ເພັ່ງຊານໃຫ້ສັນລະເສີນຜູ້ປະກອບທຳ ເພາະທັງສອງແບບລ້ວນເປັນບຸກຄົນອັດສະຈັນ ຫາໄດ້ຍາກໃນໂລກ

ໃນມະຫາວັກ ທະສະກະນິບາດ ມີພະສູດຊື່ມະຫາຈຸນທະສູດອີກສູດໜຶ່ງ ວ່າດ້ວຍພິກຂຸທີ່ອວດວ່າຮູ້ທຳ ຫຼື ໄດ້ອົບຮົມຕົນແລ້ວ ທັງທີ່ຍັງຖືກໂລພະ ໂທສະ ໂມຫະຄອບງຳ ໜ້ານີ້ນຳມາປະກອບໄວ້ໃນສອງຂໍ້ທ້າຍ ເພາະເປັນເລື່ອງຄູ່ກັນຂອງຄວາມຮູ້ກັບການພາວະນາຄືກັນ

1

ຜູ້ສຶກສາດູຖູກຜູ້ພາວະນາ ທຳມະໂຍຄາ ພິກຂູ ຊາຍີ ພິກຂູ ອະປະສາເທນຕິ

ພິກຂຸຜູ້ປະກອບທຳຕຳໜິພິກຂຸຜູ້ເພັ່ງຊານວ່າ ເອົາແຕ່ເພັ່ງຊານ ອ້າງວ່າເຮົາເພັ່ງຊານໆ ແລ້ວເພັ່ງໄປເຮັດຫຍັງ ເພັ່ງເພື່ອຫຍັງ ຜົນຄືຝ່າຍໜຶ່ງບໍ່ເຫຼື້ອມໃສໃນອີກຝ່າຍ ແລະ ບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຄົນໝູ່ຫຼາຍ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຖ້າເຮົາມັກອ່ານມັກຟັງທຳ ລະວັງການຕັດສິນຄົນທີ່ເນັ້ນນັ່ງພາວະນາວ່າ "ບໍ່ມີຄວາມຮູ້" ລາວອາດກຳລັງຮຽນຮູ້ໃນແບບທີ່ຕຳລາສອນບໍ່ໄດ້
2

ຜູ້ພາວະນາດູຖູກຜູ້ສຶກສາ ອຸດທະຕາ ອຸນນະລາ ຈະປະລາ ມຸຂະລາ

ພິກຂຸຜູ້ເພັ່ງຊານກໍຕຳໜິພິກຂຸຜູ້ປະກອບທຳວ່າ ຟຸ້ງຊ່ານ ຈອງຫອງ ວາງທ່າ ປາກຈັດ ເວົ້າຫຼາຍບໍ່ມີສາລະ ຫຼົງລືມສະຕິ ບໍ່ມີສຳປະຊັນຍະ ໃຈບໍ່ຕັ້ງໝັ້ນ ແລ້ວປະກອບທຳໄປເຮັດຫຍັງ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຖ້າເຮົາເນັ້ນປະຕິບັດ ລະວັງການເບິ່ງຄົນທີ່ສຶກສາປະລິຍັດວ່າ "ເວົ້າເກັ່ງແຕ່ໃຈບໍ່ສະຫງົບ" ຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກຕ້ອງຄືແຜນທີ່ທີ່ທຸກຄົນຕ້ອງໃຊ້
3

ຍົກຍ້ອງແຕ່ພວກຕົນ ບໍ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ໃຜ ນະ ພະຫຸຊະນະຫິຕາຍະ ປະຕິປັນນາ

ທ່ານຍັງກ່າວເຖິງກໍລະນີທີ່ແຕ່ລະຝ່າຍສັນລະເສີນສະເພາະຝ່າຍຕົນ ບໍ່ສັນລະເສີນອີກຝ່າຍ ເຊິ່ງໃຫ້ຜົນຄືກັນ ຄືຕ່າງບໍ່ເຫຼື້ອມໃສກັນ ແລະ ບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດເພື່ອປະໂຫຍດເກື້ອກູນ ແລະ ຄວາມສຸກຂອງເທວະດາ ແລະ ມະນຸດ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ໃນກຸ່ມ ຫຼື ຊຸມຊົນທີ່ເຮົາຢູ່ ສັງເກດວ່າເຮົາຊົມແຕ່ຄົນແບບດຽວກັບເຮົາ ຫຼື ບໍ່ ລອງຫາໂອກາດຊົມຄົນທີ່ເຮັດວຽກຕ່າງແນວຈາກເຮົາຢ່າງຈິງໃຈ
4

ຜູ້ສຶກສາຄວນສັນລະເສີນຜູ້ພາວະນາ ອະມະຕັງ ທາຕຸງ ກາເຍນະ ຜຸສິດວາ

ພະມະຫາຈຸນທະສອນໃຫ້ຜູ້ປະກອບທຳສຶກສາວ່າ ເຮົາຈັກສັນລະເສີນຜູ້ເພັ່ງຊານ ເພາະບຸກຄົນຜູ້ຖືກຕ້ອງອະມະຕະທາດດ້ວຍກາຍ ເປັນບຸກຄົນອັດສະຈັນ ຫາໄດ້ຍາກໃນໂລກ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອພົບຄົນທີ່ໃຈສະຫງົບໝັ້ນຄົງຈາກການພາວະນາແທ້ ແມ່ນແຕ່ລາວອະທິບາຍຫຼັກທຳບໍ່ເກັ່ງ ໃຫ້ເຄົາລົບປະສົບການນັ້ນ ແລະ ຮຽນຮູ້ຈາກວິທີທີ່ລາວໃຊ້ຊີວິດ
5

ຜູ້ພາວະນາຄວນສັນລະເສີນຜູ້ສຶກສາ ຄຳພີລັງ ອັດຖະປະທັງ ປັນຍາຍະ ອະຕິວິດຊະ ປັດສັນຕິ

ສ່ວນຜູ້ເພັ່ງຊານໃຫ້ສຶກສາວ່າ ເຮົາຈັກສັນລະເສີນຜູ້ປະກອບທຳ ເພາະບຸກຄົນຜູ້ແທງທະລຸເຫັນຂໍ້ອັດອັນເລິກເຊິ່ງດ້ວຍປັນຍາ ກໍເປັນບຸກຄົນອັດສະຈັນ ຫາໄດ້ຍາກໃນໂລກຄືກັນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອຟັງຜູ້ທີ່ອະທິບາຍທຳໄດ້ເລິກ ແລະ ຈະແຈ້ງ ໃຫ້ຂອບໃຈທີ່ລາວຊ່ວຍໃຫ້ການປະຕິບັດຂອງເຮົາມີທິດທາງ ແທນທີ່ຈະຄິດວ່າເປັນພຽງຄວາມຮູ້ໃນຫົວ
6

ທັງສອງແບບຫາໄດ້ຍາກໃນໂລກ ອັດສະລິຍາ ປຸກຄະລາ ທຸນລະພາ ໂລກັດມິງ

ໃຈຄວາມຂອງພະສູດຄື ຄວາມຮູ້ທີ່ເລິກເຊິ່ງ ແລະ ປະສົບການພາວະນາທີ່ແທ້ຈິງຕ່າງກໍມີຄ່າ ແລະ ຫາຍາກ ການດູຖູກກັນເຮັດໃຫ້ທັງສອງຝ່າຍເສຍໂອກາດຮຽນຮູ້ຈາກສິ່ງທີ່ຕົນຍັງຂາດ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ສຳຫຼວດວ່າຕົນເອງໜັກໄປທາງໃດ ແລ້ວເພີ່ມອີກດ້ານໜຶ່ງໜ້ອຍໜຶ່ງ ຄົນມັກອ່ານລອງນັ່ງສະມາທິສິບນາທີ ຄົນມັກນັ່ງລອງອ່ານພະສູດສັກສູດໜຶ່ງ
7

ອວດຮູ້ ແຕ່ກິເລດຍັງຄອບງຳ ຊານາມິມັງ ທຳມັງ ປັດສາມິມັງ ທຳມັງ

ໃນມະຫາຈຸນທະສູດອີກສູດໜຶ່ງ ໃນມະຫາວັກ ທະສະກະນິບາດ ພະມະຫາຈຸນທະກ່າວວ່າ ພິກຂຸທີ່ອວດວ່າເຮົາຮູ້ທຳນີ້ ເຫັນທຳນີ້ ຫຼື ອວດວ່າໄດ້ອົບຮົມກາຍ ສິນ ຈິດ ແລະ ປັນຍາແລ້ວ ແຕ່ຍັງຖືກໂລພະ ໂທສະ ໂມຫະ ຄວາມໂກດ ຄວາມຜູກໂກດ ຄວາມລົບຫຼູ່ ຄວາມຕີເທົ່າ ຄວາມຕະໜີ່ ຄວາມອິດສາ ແລະ ຄວາມປາຖະໜາຊົ່ວຄອບງຳ ພຶງຮູ້ໄດ້ວ່າທ່ານຍັງບໍ່ໄດ້ຮູ້ແທ້ ຄືຄົນທຸກຍາກທີ່ອວດວ່າຮັ່ງມີ ແຕ່ເມື່ອເຖິງຄາວຕ້ອງໃຊ້ເງິນກໍຢິບອອກມາບໍ່ໄດ້

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ກ່ອນຈະເວົ້າວ່າເຮົາເຂົ້າໃຈທຳມະເລື່ອງໃດ ລອງເບິ່ງວ່າເມື່ອມີຄົນເຮັດໃຫ້ໃຈຮ້າຍ ຄວາມເຂົ້າໃຈນັ້ນຢິບອອກມາໃຊ້ໄດ້ແທ້ບໍ່
8

ຄວາມຮູ້ແທ້ພິສູດໄດ້ຕອນຕ້ອງໃຊ້ ພາວິຕະກາໂຍ ພາວິຕະສີໂລ ພາວິຕະຈິດໂຕ ພາວິຕະປັນໂຍ

ໃນທາງກັບກັນ ພິກຂຸທີ່ກ່າວວ່າຮູ້ທຳ ແລະ ໄດ້ອົບຮົມຕົນແລ້ວ ແລະ ກິເລດເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ຄອບງຳແທ້ ພຶງຮູ້ໄດ້ວ່າທ່ານຮູ້ຈະແຈ້ງແທ້ ຄືຄົນຮັ່ງມີທີ່ເວົ້າເຖິງຊັບຂອງຕົນ ແລະ ເມື່ອເຖິງຄາວຕ້ອງໃຊ້ກໍນຳຊັບອອກມາໃຊ້ໄດ້

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ວັດແທກຄວາມກ້າວໜ້າຂອງຕົນເອງຈາກຊີວິດຈິງ ເຊັ່ນ ໃຈຮ້າຍໜ້ອຍລົງ ໃຫ້ອະໄພໄວຂຶ້ນ ອິດສາໜ້ອຍລົງ ຫຼາຍກວ່າຈຳນວນປຶ້ມທີ່ອ່ານ ຫຼື ຊົ່ວໂມງທີ່ນັ່ງ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ຄວາມຂັດແຍ້ງແບບນີ້ບໍ່ໄດ້ມີພຽງແຕ່ໃນວັດ ໃນກຸ່ມຄົນທີ່ສົນໃຈທຳມະມັກມີຄົນສາຍອ່ານ ສາຍຟັງບັນຍາຍ ກັບຄົນສາຍນັ່ງສະມາທິ ທີ່ແອບເບິ່ງອີກຝ່າຍວ່າຍັງບໍ່ເຖິງ ຝ່າຍໜຶ່ງວ່າອີກຝ່າຍ "ຮູ້ແຕ່ຕຳລາ" ອີກຝ່າຍວ່າ "ນັ່ງໄປກໍບໍ່ຮູ້ຫຼັກ" ພະມະຫາຈຸນທະຊວນໃຫ້ປ່ຽນຈາກການທຽບວ່າໃຜດີກວ່າ ມາເປັນການເຫັນຄຸນຄ່າຂອງສິ່ງທີ່ຕົນເອງຍັງຂາດ

ໃນບ່ອນເຮັດວຽກກໍເຊັ່ນກັນ ຄົນສາຍທິດສະດີກັບຄົນສາຍປະຕິບັດ ຫຼື ຄົນວາງແຜນກັບຄົນລົງມື ຕ່າງກໍຕ້ອງການກັນ ແລະ ກັນ ທີມທີ່ແຕ່ລະຝ່າຍຍອມຮັບຈຸດແຂງຂອງອີກຝ່າຍ ຈະເຮັດວຽກໃຫ້ຄົນໝູ່ຫຼາຍໄດ້ດີກວ່າທີມທີ່ຕ່າງຝ່າຍຕ່າງດູຖູກກັນ

ສອງຂໍ້ທ້າຍຈາກອີກສູດໜຶ່ງເຕືອນທັງສອງສາຍພ້ອມກັນວ່າ ຈະອ້າງວ່າຮູ້ຫຼາຍ ຫຼື ພາວະນາຫຼາຍ ເຄື່ອງພິສູດຢູ່ທີ່ກິເລດໃນຊີວິດຈິງຫຼຸດລົງ ຫຼື ບໍ່

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ