အခြေခံဓမ္မသဘောတရားများ

မဟာဒုက္ခက္ခန္ဓသုတ်: ကာမ၏ အရသာ၊ အပြစ်နှင့် လွတ်မြောက်ရာ

မဟာဒုက္ခက္ခန္ဓသုတ္တံ

အရာရာတွင် မဖြစ်မနေ အပြည့်အစုံ မြင်ရမည့် ရှုထောင့်သုံးမျိုးရှိသည် — နှစ်သက်စရာအပိုင်း၊ အပြစ်အပိုင်းနှင့် လွတ်မြောက်ရာ။ ဘုရားရှင်သည် ကာမ၊ ရူပနှင့် ဝေဒနာတို့၏ ရှုထောင့်သုံးမျိုးလုံးကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖော်ပြတော်မူသည်။

5 ချက်

မဇ္ဈိမနိကာယ် မဟာဒုက္ခက္ခန္ဓသုတ်တွင် အခြားဘာသာ၏ ရှင်ရဟန်းများက ကာမ၊ ရူပနှင့် ဝေဒနာကို သိမှတ်ရန် သူတို့လည်း သွန်သင်ကြောင်း၊ ထိုအခါ ဘုရားရှင်၏ သွန်သင်ချက်နှင့် မည်သည့်နေရာတွင် ကွာခြားသနည်းဟု ဆိုသည်။ ဘုရားရှင်က ထိုအရာတို့၏ အရသာ (အဿာဒ) သည် အဘယ်နည်း၊ အပြစ် (အာဒီနဝ) သည် အဘယ်နည်း၊ လွတ်မြောက်ရာ (နိဿရဏ) သည် အဘယ်နည်းဟု ပြန်မေးရန် မိန့်တော်မူသည်၊ သူတို့ ဖြေနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။

ထို့နောက် ကိုယ်တော်တိုင် ဟောကြားတော်မူသည် — ကာမ၏ အရသာမှာ ကာမဂုဏ်ငါးပါးကို မှီ၍ ဖြစ်ပေါ်သော သုခနှင့် သောမနဿဖြစ်သည်။ ကာမ၏ အပြစ်မှာ အသက်မွေးရာတွင် ပင်ပန်းခြင်း၊ မရှာမတွေ့လျှင် ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ရလျှင် စိုးရိမ်ခြင်း၊ ဆုံးရှုံးလျှင် နှမြောခြင်း၊ ရန်ဖြစ်ခြင်းမှ စစ်ဖြစ်ခြင်းအထိ၊ မှားယွင်းမှုပြုပြီး ပြစ်ဒဏ်ခံရခြင်းနှင့် ဒုဂ္ဂတိသို့ လားရခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ လွတ်မြောက်ရာမှာ ကာမအပေါ် နှစ်သက်မှုနှင့် တပ်မက်မှုကို ပယ်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုမူအတိုင်း ရူပနှင့် ဝေဒနာတို့ကိုလည်း ဟောကြားတော်မူသည်၊ ဥပမာ အမျိုးသမီးပျိုတစ်ဦး၏ အလှသည် ရူပ၏ အရသာဖြစ်ပြီး အိုမင်းခြင်း၊ နာကျန်းခြင်းနှင့် အလောင်းကောင်တို့သည် ရူပ၏ အပြစ်ဖြစ်သည်။

  1. 1

    ကာမ၏ အရသာ — ကာမဂုဏ်ငါးပါးကို မှီသော သုခ ကာမာနံ အဿာဒေါ

    နှစ်သက်စရာ ရူပါရုံ၊ သဒ္ဒါရုံ၊ ဂန္ဓာရုံ၊ ရသာရုံ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံတို့ကို မှီ၍ သုခနှင့် သောမနဿ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဘုရားရှင်သည် ဤသုခ ရှိသည်ကို မငြင်းတော်မူပါ။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    နှစ်သက်သောအရာက အမှန်တကယ် ချမ်းသာစေကြောင်း ရိုးရိုးသားသား လက်ခံပါ။ ဤရှုထောင့်ကို ငြင်းပယ်လျှင် ကျင့်ကြံမှုသည် ရေရှည်မခံသော ဖိနှိပ်မှုသာ ဖြစ်လာမည်။

  2. 2

    ဤဘဝတွင် ကာမ၏ အပြစ် — မျက်မြင်ဒုက္ခက္ခန္ဓာ သန္ဒိဋ္ဌိကော ဒုက္ခက္ခန္ဓော

    ကာမကို ရရှိရန် လူတို့သည် နေပူမိုးရွာ အလုပ်လုပ်ရသည်၊ ဆာလောင်မှုကို ခံရသည်။ မရှာမတွေ့လျှင် အားထုတ်မှု အလကားဖြစ်သွားသည်ဟု ဝမ်းနည်းသည်၊ ရလျှင် ဘုရင်၊ သူခိုး၊ မီး၊ ရေ သို့မဟုတ် မချစ်သော အမွေခံတို့ ယူသွားမည်ကို စိုးရိမ်သည်၊ ဆုံးရှုံးလျှင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ကြီးမားသော ပန်းတိုင်ကို မချမှတ်မီ ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးကို ရေတွက်ပါ၊ တန်ဖိုးတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ ပင်ပန်းမှု၊ ရှိနေစဉ်ကာလ စိုးရိမ်မှုနှင့် ဆုံးရှုံးချိန် နှမြောမှုတို့ကိုပါ ထည့်ပါ။

  3. 3

    ကာမ၏ အပြစ် — ပဋိပက္ခနှင့် မကောင်းမှုပြုခြင်း ကာမဟေတု ကာမနိဒါနံ

    ကာမကို အကြောင်းပြု၍ ဘုရင်နှင့်ဘုရင်၊ မယ်တော်နှင့်သားတော်၊ ညီအစ်ကိုတို့ ရန်ဖြစ်ကြသည်၊ စစ်ပွဲအထိ၊ လုယက်မှုနှင့် ပြစ်ဒဏ်ခံရမှုအထိ၊ သေပြီးနောက် ဒုဂ္ဂတိသို့ ဆောင်သော မကောင်းမှုကျင့်ခြင်းအထိ ဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    မိသားစုပဋိပက္ခအများစုသည် ဥစ္စာနှင့် လိုချင်မှုမှ စတင်သည်။ ကိုယ်သည် ဘာနှင့် လဲလှယ်၍ ဆက်ဆံရေးကို ဆုံးရှုံးနေသနည်းဟု သတိပြုကြည့်ပါ။

  4. 4

    ကာမမှ လွတ်မြောက်ရာ — နှစ်သက်မှုကို ပယ်ခြင်း ကာမာနံ နိဿရဏံ

    ကာမမှ လွတ်မြောက်ရာမှာ ဆန္ဒရာဂ၊ ကာမအပေါ် နှစ်သက်မှုနှင့် တပ်မက်မှုကို ဖယ်ရှားပယ်စွန့်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပစ္စည်းများမှ ထွက်ပြေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ စိတ်ထဲရှိ တွယ်တာမှုကို ချထားခြင်းဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    လွတ်မြောက်ခြင်းဆိုသည်မှာ အရာအားလုံးကို စွန့်ရမည်ဟု မဆိုလိုပါ၊ ချမ်းသာရန် စိတ်က ထိုအရာကို မမှီခိုတော့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘာကိုမျှ မလိုချင်သောအချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်သော ချမ်းသာကို သတိပြုကြည့်ပါ။

  5. 5

    ရူပနှင့် ဝေဒနာတွင်လည်း ရှုထောင့်သုံးမျိုးရှိသည် ရူပါနံ ဝေဒနာနံ အဿာဒေါ အာဒီနဝေါ နိဿရဏံ

    အသက်ဆယ့်ငါး ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ် မိန်းမပျို၏ အလှသည် ရူပ၏ အရသာဖြစ်သည်။ အိုမင်းခြင်း၊ နာကျန်းခြင်းနှင့် အဆင့်ဆင့်ပြောင်းလဲသော အလောင်းကောင်တို့သည် ရူပ၏ အပြစ်ဖြစ်သည်။ မည်သူ့ကိုမျှ မညှဉ်းဆဲသော ဈာန်ရှိ ဝေဒနာသည် ဝေဒနာ၏ အရသာဖြစ်သည်၊ ဝေဒနာ၏ မမြဲခြင်းသည် အပြစ်ဖြစ်သည်၊ နှစ်သက်မှုကို ပယ်ခြင်းသည် လွတ်မြောက်ရာဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ဤမူကို မိမိကိုယ်ခန္ဓာအပေါ် အသုံးချပါ။ ဂရုစိုက်နိုင်သည်၊ တန်ဖိုးထားနိုင်သည်၊ သို့သော် ပြောင်းလဲတတ်ကြောင်း သိထားပါ၊ စိတ်၏ ချမ်းသာကို ရုပ်ရည်ရုပ်ပေါက်နှင့် အပြည့်အဝ မချည်နှောင်သင့်ပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

ဤရှုထောင့်သုံးမျိုးမူသည် ချမ်းသာခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းတွင် အသုံးပြုနိုင်သည် — ဝင်ငွေကောင်းသော အလုပ်၊ ဆက်ဆံရေးအသစ်၊ ကြီးမားသောပစ္စည်းဝယ်ယူခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဝါသနာပါသော အကျင့်။ လူအများစုသည် ပထမရှုထောင့်ကိုသာ မြင်ကြသည်၊ အချို့မှာ ဒုတိယရှုထောင့်ကိုသာ မြင်၍ အရာအားလုံးကို မုန်းတီးကြသည်၊ သို့သော် ပညာဟူသည် ရှုထောင့်သုံးမျိုးလုံးကို ပြည့်စုံစွာ မြင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခု ဆုံးဖြတ်နေသောကိစ္စအတွက် ကွက်သုံးကွက် ရေးကြည့်ပါ — ဘာရမလဲ၊ ဘာဆုံးရှုံးမလဲ၊ ထိုအရာကို မမှီခိုဘဲ ဘယ်လို ချထားနိုင်မလဲ။ တတိယကွက်သည် လွတ်လပ်စေသည့်ကွက်ဖြစ်သည်။

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

သိရိဝဍ္ဎသုတ်နှင့် မာနဒိန္နသုတ်: လူနာခုတင်ပေါ်တွင် သတိပွားများခြင်း

လာဘာ တေ ဂဟပတိ သုလဒ္ဓံ တေ ဂဟပတိ

ဂဟပတိနှစ်ဦးသည် ပြင်းထန်စွာ ဖျားနာ၍ ရှင်အာနန္ဒာကို လာရောက်ကြည့်ရှုရန် ပင့်ဖိတ်ကြသည်။ ဒုက္ခဝေဒနာ ပြင်းထန်နေသော်လ…

ဥရုဝေလကဿပ: မိမိကိုယ်ကို ရဟန္တာဟု ထင်ခဲ့သော ဇဋိလ

န တွေဝ စ ခေါ အရဟာ ယထာ အဟန္တိ

တပည့်ငါးရာ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော မီးပူဇော်သည် ဇဋိလသည် ဘုရားရှင်၏ ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယ်ကို အကြိမ်ကြိမ် မြင်ခဲ့ရသော်လည်း…

အတ္ထဿဒွါရဇာတ်: တိုးတက်သောဘဝသို့ ရောက်စေသော တံခါးခြောက်ပေါက်

အတ္ထဿ ဒွါရာ ပမုခါ ဆဠေတေ

အသက်ခုနစ်နှစ်အရွယ် ကလေးက အကျိုးစီးပွား၏ တံခါးဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်းဟု ဖခင်ကို မေးသောအခါ ဖခင်က ဂါထာဖြင့် ခြောက်ချက်…

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ