ရုက္ခဓမ္မဇာတ်: တစ်ပင်တည်းသော သစ်ပင်သည် လေကို မခံနိုင်
သာဓု သမ္ဗဟုလာ ဉာတီဆွေမျိုးများပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ထောက်ပံ့နေထိုင်ခြင်းသည် ကောင်းသည်။ တောထဲတွင် အတူပေါက်သော သစ်ပင်များသည် လေကို ခံ…
နာလကသုတ္တံ
အသိတရသေ့သည် မင်းသားကို ဟောကိန်းထုတ်ပြီးနောက် မြေးဖြစ်သူအား “ဗုဒ္ဓ” ဟူသော စကားကို စောင့်ကြားရန် မှာကြားခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသောအခါ နာလကသည် မုနိ၏ အကျင့်ကို လျှောက်ထားသည်။ ဆဲဆိုခံရသောအခါလည်း ရှိခိုးခံရသောအခါလည်း စိတ်ကို တူညီစေခြင်း၊ ဆင်ခြင်၍ စားသုံးခြင်းနှင့် မည်သည့်အခါ တိတ်ဆိတ်ရမည်ကို သိခြင်း ဖြစ်သည်။
ခုဒ္ဒကနိကာယ် သုတ္တနိပါတ် နာလကသုတ်၏ ပထမပိုင်းသည် ဝတ္ထုကထာ ဖြစ်ပြီး အသိတရသေ့သည် တာဝတိံသာနတ်များ အလွန်ပျော်ရွှင်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် အကြောင်းရင်းကို မေးသည်။ နတ်တို့က ဗောဓိသတ်သည် လုမ္ဗိနီဥယျာဉ်တွင် ဖွားမြင်တော်မူပြီဟု ဖြေကြားသည်။ ထိုအခါ အသိတရသေ့သည် သုဒ္ဓေါဒနမင်း၏ နန်းတော်သို့ သွား၍ မင်းသားကို ဖူးမြင်သည်။ လက္ခဏာများကို စူးစမ်းပြီးနောက် ဤမင်းသားသည် ခြေနှစ်ချောင်းသတ္တဝါတို့ထက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သည်ဟု ကြွေးကြော်သော်လည်း ပြန်၍ ငိုကြွေးသည်။ အကြောင်းမူကား မိမိ၏ အသက်သည် မင်းသား၏ တရားကို နာယူနိုင်လောက်အောင် မရှည်မည်ကို သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် အသိတရသေ့သည် မြေးဖြစ်သူ နာလကအား နောင်အခါ “ဗုဒ္ဓ” ဟူသော ကျော်စောသံကို ကြားလျှင် ကိုယ်တိုင်သွား၍ မေးမြန်းပြီး ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ အထံတော်၌ ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်ရန် မှာကြားသည်။ နာလကသည် ဓမ္မစက်ကို လည်စေတော်မူကြောင်း သတင်းကို ကြားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် သွားရောက်၍ မုနိ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အကျင့်ကို လျှောက်ထားသည်။
ဘုရားရှင်က ဤအကျင့်သည် ကျင့်ရခက်ကြောင်း ပြန်လည်မိန့်တော်မူပြီး ဆဲဆိုခြင်းနှင့် ရှိခိုးခြင်းတို့အပေါ် စိတ်ကို တူညီစွာထားခြင်း၊ ကာမမှ သတ်မှတ်ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ မညှဉ်းဆဲခြင်း၊ ဆင်ခြင်၍ စားသုံးခြင်း၊ ရခြင်းနှင့် မရခြင်းနှစ်ခုလုံး၌ စိတ်ကို အလယ်အလတ်ထားခြင်းမှ စကားပြောတတ်ပြီး တိတ်ဆိတ်တတ်ခြင်းအထိ ပါဝင်သည်။ ဤအကျင့်သည် ရှင်ရဟန်းများကို တိုက်ရိုက်ဆိုသော်လည်း ပါဝင်သည့် ကိစ္စများစွာကို သာမန်ဘဝတွင် အသုံးချနိုင်သည်။
အသိတရသေ့သည် နတ်များထံမှ ဗောဓိသတ်ဖွားမြင်တော်မူပြီဟု ကြားသဖြင့် ဖူးမြော်ရန် သွားသည်။ မင်းသားကို ပွေ့ချီ၍ ဗောဓိဉာဏ်တော်ရကာ ဓမ္မစက်ကို လည်စေတော်မူမည်ဟု ဟောကိန်းထုတ်ပြီးနောက် မိမိသည် တရားမကြားရမီ အသက်ဆုံးမည်ဖြစ်၍ ငိုကြွေးသည်။ သာကီဝင်မင်းများအား မင်းသားအတွက် အန္တရာယ်မရှိမည်ဟုလည်း ပြောကြားသည်။
ကိုယ်တိုင်မရနိုင်မည့် အခွင့်ကောင်းရှိကြောင်း သိသောအခါ နောင်တရခြင်းအစား ထိုအခွင့်အလမ်းကို နောက်မျိုးဆက်သို့ လွှဲပြောင်းပေးကြည့်ပါ။
အသိတရသေ့သည် နာလကအား “ဗုဒ္ဓ” ဟူသော ကျော်စောသံကို ကြားလျှင် ကိုယ်တိုင်သွား၍ လျှောက်ထားရန် မှာကြားသည်။ နာလကသည် ဣန္ဒြေကို စောင့်စည်းလျက် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး ဓမ္မစက်ကို လည်စေတော်မူကြောင်း သတင်းကြားသောအခါ ဖူးမြော်၍ မုနိ၏ အကျင့်ကို လျှောက်ထားသည်။
လူကြီးတစ်ဦးက ကောင်းသောအရာကို အကြံပြုသောအခါ ယုံကြည်ရုံသက်သက်မဟုတ်ဘဲ အချိန်တန်လျှင် ကိုယ်တိုင်သွားရောက်လေ့လာပြီး မေးမြန်းပါ။
မုနိသည် ရွာ၌ ဆဲဆိုခံရသည်ဖြစ်စေ ရှိခိုးခံရသည်ဖြစ်စေ စိတ်ကို တူညီစွာ ထားသင့်သည်။ စိတ်ကို မဆိုးရွားစေဘဲ ငြိမ်းချမ်းစွာ မာန်မထောင်ဘဲ ထားရမည်။ စိတ်ခံစားမှု မြင့်ကျခြင်းသည် တောထဲမှ မီးလျှံကဲ့သို့ ရောက်လာတတ်သည်။
အလုပ်ခွင်တွင် ချီးမွမ်းခံရသောနေ့နှင့် ကဲ့ရဲ့ခံရသောနေ့တို့တွင် စိတ်သည် မည်မျှ တက်ကျနေသည်ကို သတိပြုပြီး ထိုအကွာအဝေးကို တဖြည်းဖြည်း ကျဉ်းလာအောင် လေ့ကျင့်ပါ။
မုနိသည် ကာမကို စွန့်၍ မေထုန်ကို ရှောင်ကြဉ်သည်။ ကြောက်ရွံ့နေသေးသော သတ္တဝါများနှင့် တည်ငြိမ်သော သတ္တဝါများအပေါ် မကြိုက်မနှစ်သက်သည့် စိတ်မထားပါ။ “ငါ့အတွက် ဤသို့ဖြစ်သကဲ့သို့ ဤသတ္တဝါများအတွက်လည်း ဤသို့ပင်၊ ဤသတ္တဝါများအတွက် ဤသို့ဖြစ်သကဲ့သို့ ငါ့အတွက်လည်း ဤသို့ပင်” ဟု စဉ်းစားပြီး ကိုယ်တိုင်မသတ်၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မသတ်စေပါ။
သူတစ်ပါးကို ထိခိုက်မည့် စကားပြောခြင်း သို့မဟုတ် အမူအရာပြုခြင်း မပြုမီ “ငါသည် သူ့နေရာတွင် ရှိလျှင် မည်သို့ ခံစားရမည်နည်း” ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို တိုတိုမေးကြည့်ပါ။
မုနိသည် လူအများ တွယ်တာသော ပစ္စည်းတို့ကို လိုချင်ခြင်းနှင့် လောဘကို စွန့်ပြီး ထိုတဏှာသည် မှားယွင်းသော အသက်မွေးမှု၏ အကြောင်းမဖြစ်စေရန် ပြုသင့်သည်။ ဗိုက်လပ်စေသူ၊ ဆင်ခြင်၍ စားသူ၊ အလိုနည်းသူ၊ မလောဘကြီးသူ ဖြစ်သင့်သည်။
အပြည့်အဝ မဝမီ အနည်းငယ် ရပ်၍ စားပါ။ ပစ္စည်းအသစ် မဝယ်မီ တစ်ရက်စောင့်ကာ ဆက်၍ လိုချင်နေသေးသလားကို ကြည့်ပါ။
ဆွမ်းခံရာတွင် မုနိသည် အစားအစာတောင်းရန် စကားမပြောပါ။ ရသောအရာသည် ကောင်း၊ မရလည်း ကောင်းသည်ဟု စိတ်ထားသည်။ ရခြင်းနှင့် မရခြင်း နှစ်ခုလုံး၌ တည်ငြိမ်သည်၊ အပင်ထံ သစ်သီးရှာသွားသူကဲ့သို့ ရသည်ဖြစ်စေ မရသည်ဖြစ်စေ မဝမ်းမြောက် မဝမ်းနည်းဘဲ စိတ်ကို အလယ်အလတ်ထား၍ ပြန်လာသည်။
အလုပ်လျှောက်လွှာပို့ခြင်း၊ အလုပ်တင်ပြခြင်း သို့မဟုတ် အကူအညီတောင်းခြင်းကို အပြည့်အဝ ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပြုပြီး ရလဒ်ကို ချထားပါ။ ရလျှင် ကျေးဇူးတင်ပါ၊ မရလျှင် မိမိကိုယ်ကို ဆူပူရန် မလိုပါ။
သပိတ်ကိုင်၍ လှည့်လည်သော မုနိသည် ဆွံ့အသူ မဟုတ်သော်လည်း စကားများများမပြောသဖြင့် လူတို့က ဆွံ့အသူဟု ထင်မှတ်ကြသည်။ ဒါနကို နည်းသည်ဟု မထီမဲ့မြင်မပြုသင့်၊ လှူဒါန်းသူကိုလည်း မထီမဲ့မြင်မပြုသင့်ပါ။
တစ်စုံတစ်ဦးက ကူညီခြင်း သို့မဟုတ် သေးငယ်သော ပစ္စည်း ပေးသောအခါ စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ကျေးဇူးတင်ပါ၊ ပစ္စည်း၏ တန်ဖိုးဖြင့် စိတ်ရင်းကို မတန်ဖိုးဖြတ်ပါနှင့်။
ချောက်ကြားရှိ မြစ်များနှင့် ချောင်းများသည် အသံကျယ်စွာ စီးသော်လည်း မြစ်ကြီးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ စီးသည်။ လိုနေသောအရာ အသံမြည်ပြီး ပြည့်ဝသောအရာ ငြိမ်သက်သည်။ လူမိုက်သည် ရေတစ်ဝက်ပြည့်သော အိုးနှင့်တူပြီး ပဏ္ဍိတ်သည် ပြည့်နေသော ရေအိုင်နှင့် တူသည်။ အကျိုးရှိသည်ကို သိသော သမဏသည် တရားများစွာ ဟောနိုင်ပြီး အကျိုးမရှိသည်ကို သိလျှင် စကားမများပါ။
ထင်မြင်ချက်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် စကားဝိုင်းတွင် ငြင်းခုံခြင်း မပြုမီ ဤအကြောင်းအရာကို ငါ အမှန်တကယ် သိသလား၊ ဤစကားသည် မည်သူ့ကိုမဆို အကျိုးရှိစေသလားဟု မေးကြည့်ပါ။ မရှိလျှင် တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည်လည်း ကောင်းသော အဖြေဖြစ်သည်။
ဤသုတ်၏ အမှတ်ရလွယ်ဆုံး ရုပ်ပုံမှာ ချောက်ကြားရှိ စမ်းချောင်းသည် အသံကျယ်စွာ စီးဆင်းသော်လည်း သမုဒ္ဒရာကြီးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ စီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ လိုနေသောအရာသည် အသံမြည်ပြီး ပြည့်ဝသောအရာသည် ငြိမ်သက်သည်။ လူတိုင်းက ရှေးဦးစွာ အမြင်ပြောလိုသော ခေတ်တွင် ဤသုတ်က အမြဲတိတ်ဆိတ်နေရန် မပြောပါ။ သိပြီး အကျိုးရှိမှသာ ပြောရန်နှင့် မည်သူ့ကိုမျှ မစီးပွားဖြစ်စေသည့် ကိစ္စတွင် စကားမများရန် ဖြစ်သည်။
နေ့စဉ်အသုံးချနိုင်သော နောက်တစ်ချက်မှာ “ရလည်းကောင်း မရလည်းကောင်း” ဖြစ်သည်။ အပင်ထံမှ သစ်သီး သွားခူးသူကဲ့သို့ ရလျှင် မမြူးထူး၊ မရလျှင် မနောကြေကွဲ။ ဤသဘောထားသည် အလုပ်ရလဒ်၊ ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် မသေချာသော အခွင့်အလမ်းများအတွက် အလွန်အထောက်အကူပြုသည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
ဆွေမျိုးများပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ထောက်ပံ့နေထိုင်ခြင်းသည် ကောင်းသည်။ တောထဲတွင် အတူပေါက်သော သစ်ပင်များသည် လေကို ခံ…
ဝိတက္ကသဏ္ဌာနသုတ်မှ မကောင်းသောအတွေးကို ကိုင်တွယ်ရန် နည်းငါးမျိုး၊ ပေါ့ပါးသည်မှ လေးလံသည်သို့ စီထားသည် — ပထမနည်းက…
ကာမဘဝ၊ ရူပဘဝ၊ အရူပဘဝ — အသက်ရှင်သန်နေသော အခြေအနေများဖြစ်ပြီး ဘုရားရှင်သည် ပိုကောင်းသောဘဝကို ရှာဖွေရန် မဟုတ်ဘဲ ပ…
ကထာဝတ္ထုတွင် လူဝတ်ကြောင်သည် ရဟန္တာဖြစ်နိုင်သလားဟု မေးသည်။ ထေရဝါဒဘက်က ဤနေရာ၌ “လူဝတ်ကြောင်” ဟူသည် လူဝတ်ကြောင်ပုံ…