ຫຼັກທຳພື້ນຖານ

ນັນທະມານະວະກະປັນຫານິດເທດ: ມຸນີບໍ່ໄດ້ວັດກັນທີ່ຄວາມຮູ້

ນະ ທິດຖິຍາ ນະ ສຸຕິຍາ ນະ ຍາເນນະ

ນັນທະຖາມວ່າຄົນເອີ້ນໃຜວ່າມຸນີ ຜູ້ມີຍານ ຫຼື ຜູ້ມີວິຖີຊີວິດເຄັ່ງຄັດ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມເຫັນ ການສະດັບ ຫຼື ຍານ ແຕ່ເພາະຊະນະເສນາມານ ບໍ່ມີທຸກ ບໍ່ມີຄວາມຫວັງ ແລະ ຜູ້ຂ້າມໂອຄະໄດ້ຄືຜູ້ລະຄວາມຍຶດວ່າຄວາມບໍລິສຸດມາຈາກສິ່ງທີ່ເຫັນ ໄດ້ຍິນ ສິນ ແລະ ວັດ ຫຼື ມຸງຄຸນ ແລ້ວກຳນົດຮູ້ຕັນຫາ

7 ຂໍ້

ນິດເທດເປັນຄຳພີໃນຂຸດທະກະນິກາຍ ພະສຸດຕັນຕະປິດົກ ເຮັດໜ້າທີ່ອະທິບາຍພະສູດໃນສຸດຕະນິບາດເທື່ອລະຄຳ ໃນນັນທະມານະວະກະປັນຫານິດເທດ ຈູລະນິດເທດ ທ່ານອະທິບາຍປັນຫາຂອງນັນທະມານົບໃນປາລາຍະນະວັກ ນັນທະທູນຖາມວ່າ ຄົນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າມີມຸນີຢູ່ໃນໂລກ ເຂົາເອີ້ນຜູ້ທີ່ມີຍານວ່າມຸນີ ຫຼື ເອີ້ນຜູ້ທີ່ມີວິຖີຊີວິດແບບນັກບວດວ່າມຸນີ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າ ຜູ້ສະຫຼາດບໍ່ເອີ້ນບຸກຄົນວ່າມຸນີເພາະຄວາມເຫັນ ການສະດັບ ຫຼື ຍານ ຜູ້ທີ່ທຳລາຍເສນາແລ້ວ ບໍ່ມີທຸກ ບໍ່ມີຄວາມຫວັງ ທ່ຽວໄປ ຜູ້ນັ້ນຄືມຸນີ

ນັນທະທູນຖາມຕໍ່ວ່າ ສະມະນະພາມທີ່ກ່າວວ່າຄວາມບໍລິສຸດມາຈາກສິ່ງທີ່ເຫັນ ແລະ ໄດ້ຍິນ ຈາກສິນ ແລະ ວັດ ຫຼື ຈາກມຸງຄຸນຫຼາຍຢ່າງ ຖ້າສຳຫຼວມປະພຶດຕາມນັ້ນຈະຂ້າມຊາດ ແລະ ຊະລາໄດ້ຫຼືບໍ່ ຕັດວ່າຂ້າມບໍ່ໄດ້ ເມື່ອທູນຖາມວ່າແລ້ວໃຜຂ້າມໄດ້ ຕັດວ່າ ເຮົາບໍ່ໄດ້ກ່າວວ່າສະມະນະພາມທັງໝົດຖືກຊາດ ແລະ ຊະລາຫໍ່ຫຸ້ມ ຜູ້ທີ່ລະສິ່ງທີ່ເຫັນ ໄດ້ຍິນ ໄດ້ຊາບ ສິນ ແລະ ວັດ ແລະ ມຸງຄຸນທັງໝົດ ກຳນົດຮູ້ຕັນຫາ ບໍ່ມີອາສະວະ ຜູ້ນັ້ນຂ້າມໂອຄະໄດ້ແລ້ວ ນັນທະກ່າວຊື່ນຊົມພະດຳລັດນັ້ນ

ນິດເທດອະທິບາຍວ່າ ຍານທີ່ນັນທະຖາມເຖິງຄືຍານໃນສະມາບັດແປດ ຫຼື ອະພິນຍາຫ້າ ສ່ວນວິຖີຊີວິດຄືຄວາມພຽນຂອງຜູ້ເປັນຢູ່ຢ່າງລຳບາກ ແລະ ເຮັດກິດທີ່ເຮັດໄດ້ຍາກຍິ່ງ ແລະ ຂະຫຍາຍຄຳວ່າເສນາດ້ວຍຄາຖາເລື່ອງເສນາມານ

1

ມຸນີວັດຈາກຫຍັງ ສັນຕິ ໂລເກ ມຸນະໂຍ

ນັນທະທູນຖາມວ່າ ຄົນເອີ້ນຜູ້ມີຍານວ່າມຸນີ ຫຼື ເອີ້ນຜູ້ມີວິຖີຊີວິດແບບນັກບວດວ່າມຸນີ ນິດເທດອະທິບາຍວ່າ ຍານໃນທີ່ນີ້ຄືຍານໃນສະມາບັດແປດ ຫຼື ອະພິນຍາຫ້າ ສ່ວນວິຖີຊີວິດຄືການເປັນຢູ່ຢ່າງລຳບາກ ແລະ ເຮັດກິດທີ່ເຮັດໄດ້ຍາກຍິ່ງຫຼາຍຢ່າງ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອຈະຍົກຍ້ອງໃຜວ່າປະຕິບັດດີ ລອງເບິ່ງທີ່ຄວາມໃຈເຢັນ ຄວາມບໍ່ໂລບ ແລະ ຄວາມຊື່ສັດ ຫຼາຍກວ່າເບິ່ງຄວາມສາມາດພິເສດ ຫຼື ຄວາມເຄັ່ງທີ່ແນມເຫັນຈາກພາຍນອກ
2

ບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມເຫັນ ການຟັງ ຫຼື ຍານ ນະ ທິດຖິຍາ ນະ ສຸຕິຍາ ນະ ຍາເນນະ

ຕັດວ່າຜູ້ສະຫຼາດບໍ່ເອີ້ນບຸກຄົນວ່າມຸນີເພາະຄວາມເຫັນ ການສະດັບ ຫຼື ຍານ ນິດເທດອະທິບາຍວ່າບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມໝົດຈົດດ້ວຍການເຫັນ ດ້ວຍການຟັງ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຍານໃນສະມາບັດແປດ ແລະ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຍານທີ່ຜິດ ຜູ້ສະຫຼາດໃນທີ່ນີ້ຄືຜູ້ສະຫຼາດໃນຂັນ ທາດ ອາຍະຕະນະ ປະຕິດຈະສະມຸບບາດ ສະຕິປັດຖານ ໄປຈົນເຖິງມັກ ຜົນ ແລະ ນິບພານ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຄວາມຮູ້ທຳມະຫຼາຍ ຫຼື ປະສົບການສະມາທິທີ່ດີເປັນຂອງມີຄ່າ ແຕ່ຢ່າໃຊ້ເປັນປ້າຍບອກວ່າຕົນເອງສູງກວ່າຄົນອື່ນ
3

ຊະນະເສນາມານ ວິເສນິກັດວາ ອະນິຄາ ນິລາສາ

ຕັດວ່າມຸນີຄືຜູ້ທຳລາຍເສນາແລ້ວ ບໍ່ມີທຸກ ບໍ່ມີຄວາມຫວັງ ນິດເທດອະທິບາຍວ່າເສນາຄືເສນາມານ ໄດ້ແກ່ ທຸດຈະລິດທາງກາຍ ວາຈາ ໃຈ ລາຄະ ໂທສະ ໂມຫະ ຄວາມໂກດ ຄວາມລົບຫຼູ່ ຄວາມອິດສາ ຄວາມຕະໜີ່ ຄວາມຖືຕົວ ຄວາມປະມາດ ແລະ ກິເລດທັງປວງ ແລ້ວຍົກຄາຖາວ່າ ເສນາທີໜຶ່ງຄືກາມ ທີສອງຄືຄວາມບໍ່ຍິນດີ ທີສາມຄືຄວາມຫິວກະຫາຍ ທີສີ່ຄືຕັນຫາ ທີຫ້າຄືຄວາມທໍ້ແທ້ງ່ວງເຫງົາ ທີຫົກຄືຄວາມຂີ້ຢ້ານ ທີເຈັດຄືຄວາມລັງເລສົງໄສ ທີແປດຄືຄວາມລົບຫຼູ່ ແລະ ຄວາມກະດ້າງ ລວມທັງລາບ ສັນລະເສີນ ສັກກາລະ ຍົດທີ່ໄດ້ມາໂດຍຜິດ ແລະ ການຍົກຕົນຂົ່ມຜູ້ອື່ນ ຄົນບໍ່ກ້າຊະນະເສນານີ້ບໍ່ໄດ້ ຄົນກ້າຊະນະແລ້ວຍ່ອມໄດ້ຄວາມສຸກ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຈົດລາຍຊື່ເສນາເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ ແລ້ວເລືອກຕົວທີ່ມາເລື້ອຍທີ່ສຸດໃນອາທິດນີ້ ເຊັ່ນ ຄວາມຂີ້ຢ້ານ ຫຼື ຄວາມເບື່ອ ມາຝຶກຮູ້ທັນເປັນພິເສດ
4

ຄວາມບໍລິສຸດຈາກສິ່ງພາຍນອກ ສີລັບພະເຕນາປິ ວະທັນຕິ ສຸດທິງ

ນັນທະທູນຖາມເຖິງສະມະນະພາມທີ່ກ່າວວ່າຄວາມບໍລິສຸດມາຈາກສິ່ງທີ່ເຫັນ ແລະ ໄດ້ຍິນ ຈາກສິນ ແລະ ວັດ ຫຼື ຈາກມຸງຄຸນຫຼາຍຢ່າງ ນິດເທດອະທິບາຍວ່າມຸງຄຸນໃນທີ່ນີ້ຄືວັດ ແລະ ຄວາມຕື່ນເຕັ້ນກັບສິ່ງທີ່ຖືວ່າເປັນມຸງຄຸນຫຼາຍແບບ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າ ແມ່ນສະມະນະພາມເຫຼົ່ານັ້ນສຳຫຼວມລະວັງປະພຶດຢູ່ໃນຄວາມເຫັນຂອງຕົນ ກໍຂ້າມຊາດ ແລະ ຊະລາບໍ່ໄດ້

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຖ້າພົບວ່າຕົນເອງເພິ່ງລືກຍາມ ຂອງຂະລັງ ຫຼື ພິທີກຳເພື່ອໃຫ້ໃຈສະບາຍ ໃຫ້ຖາມຕໍ່ວ່າຄວາມໂລບ ໂກດ ຫຼົງໃນໃຈຫຼຸດລົງແດ່ແລ້ວຫຼືຍັງ ເພາະນັ້ນຄືສິ່ງທີ່ພະສູດໃຊ້ວັດ
5

ບໍ່ເໝົາລວມທຸກຄົນ ນາຫັງ ສັບເພ ສະມະນະພາມມະນາເສ

ເມື່ອນັນທະທູນຖາມວ່າ ຖ້າແບບນັ້ນໃຜຂ້າມໄດ້ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດຂຶ້ນຕົ້ນວ່າ ເຮົາບໍ່ໄດ້ກ່າວວ່າສະມະນະພາມທັງໝົດຖືກຊາດ ແລະ ຊະລາຫໍ່ຫຸ້ມໄວ້ ນິດເທດອະທິບາຍວ່າ ສະມະນະພາມທີ່ລະຊາດ ຊະລາ ແລະ ມໍລະນະໄດ້ເດັດຂາດແລ້ວກໍມີຢູ່

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເວລາວິຈານຄວາມເຊື່ອ ຫຼື ກຸ່ມຄົນໃດ ລະວັງຄຳວ່າ "ທຸກຄົນ" ໃຫ້ເວົ້າເຖິງເກນທີ່ໃຊ້ຕັດສິນ ແທນການຕັດສິນຄົນທັງກຸ່ມ
6

ລະຄວາມຍຶດ ບໍ່ແມ່ນລະຄວາມດີ ສີລັບພະຕັງ ວາປິ ປະຫາຍະ ສັບພັງ

ຕັດວ່າຜູ້ທີ່ລະສິ່ງທີ່ເຫັນ ໄດ້ຍິນ ໄດ້ຊາບ ສິນ ແລະ ວັດທັງປວງ ແລະ ມຸງຄຸນຫຼາຍຢ່າງທັງໝົດ ນິດເທດອະທິບາຍວ່າສິ່ງທີ່ລະຄືຄວາມໝົດຈົດດ້ວຍການເຫັນ ດ້ວຍການຟັງ ດ້ວຍການໄດ້ຊາບ ດ້ວຍສິນ ແລະ ດ້ວຍວັດ ຄືລະການຖືວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເອງເປັນຄວາມບໍລິສຸດ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຮັກສາສິນຕໍ່ໄປ ແຕ່ເຊົາໃຊ້ສິນເປັນໄມ້ບັນທັດວັດວ່າເຮົາດີກວ່າຄົນອື່ນ ໃຫ້ໃຊ້ເປັນເຄື່ອງມືຊ່ວຍໃຫ້ໃຈສະຫງົບ
7

ກຳນົດຮູ້ຕັນຫາສາມຂັ້ນ ຕັນຫັງ ປະລິນຍາຍະ ອະນາສະວາ

ຜູ້ກຳນົດຮູ້ຕັນຫາແລ້ວ ບໍ່ມີອາສະວະ ຂ້າມໂອຄະໄດ້ ນິດເທດອະທິບາຍການກຳນົດຮູ້ເປັນສາມຂັ້ນ ຂັ້ນທຳອິດຮູ້ວ່ານີ້ຄືຕັນຫາໃນຮູບ ສຽງ ກິ່ນ ລົດ ສຳຜັດ ຫຼື ທຳມາລົມ ຂັ້ນທີສອງພິຈາລະນາຕັນຫານັ້ນວ່າບໍ່ທ່ຽງ ເປັນທຸກ ເປັນດັ່ງພະຍາດ ດັ່ງຝີ ຂັ້ນທີສາມລະ ບັນເທົາ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຕັນຫານັ້ນສິ້ນໄປ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອຢາກໄດ້ຫຍັງຂຶ້ນມາ ລອງເຮັດສາມຈັງຫວະ ເອີ້ນຊື່ວ່າຢາກທາງໃດ ເບິ່ງວ່າມັນບໍ່ທ່ຽງ ແລະ ບີບຄັ້ນໃຈ ແລ້ວຄ່ອຍວາງລົງ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ຍຸກນີ້ຄົນມັກວັດຄວາມເປັນຜູ້ຮູ້ຈາກປະລິນຍາ ຈຳນວນປຶ້ມທີ່ອ່ານ ຈຳນວນຊົ່ວໂມງທີ່ນັ່ງສະມາທິ ຫຼື ຄວາມເຄັ່ງຂອງວັດປະຕິບັດ ພະສູດນີ້ຍ້າຍເກນໄປໄວ້ທີ່ໃຈ ຄືກິເລດທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ຫຼາຍໜ້ອຍປານໃດ

ຄຳຕອບຂອງພະພຸດທະເຈົ້າຍັງເປັນທຳ ບໍ່ເໝົາລວມວ່ານັກບວດທຸກຄົນຂ້າມບໍ່ໄດ້ ແຕ່ໃຫ້ເກນທີ່ໃຜກໍກວດສອບໄດ້ ເປັນແບບຢ່າງຂອງການວິຈານຄວາມເຊື່ອໂດຍບໍ່ດູໝິ່ນຄົນ

ເລື່ອງລະສິນ ແລະ ວັດຕ້ອງເຂົ້າໃຈໃຫ້ຖືກ ນິດເທດອະທິບາຍວ່າສິ່ງທີ່ລະຄືຄວາມໝົດຈົດດ້ວຍສິນ ແລະ ວັດ ຄືເຊົາຍຶດວ່າຕົວສິນ ແລະ ວັດເອງເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດ ບໍ່ໄດ້ຊວນໃຫ້ເຊົາຮັກສາສິນ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ