นิวาปสูตร: เหยื่อล่อของพรานเนื้อ

ในนิวาปสูตร มัชฌิมนิกาย ทรงเล่าว่า พรานเนื้อปลูกหญ้าเป็นเหยื่อล่อไว้ ด้วยหวังว่าฝูงเนื้อจะเข้ามากินจนเพลิดเพลินและมัวเมา แล้วจะถูกจับได้

เนื้อฝูงที่หนึ่งเข้ามากินอย่างหลงระเริงจึงถูกจับ ฝูงที่สองเห็นดังนั้นจึงเว้นขาดจากเหยื่อ หนีเข้าป่าไปกินแต่หญ้าป่า แต่เมื่อถึงหน้าแล้ง หญ้าและน้ำหมด ร่างกายซูบผอม กำลังถดถอย จึงกลับมากินเหยื่ออย่างหลงระเริงและถูกจับ ฝูงที่สามอาศัยอยู่ใกล้ ๆ กินอย่างระมัดระวังไม่มัวเมา แต่พรานล้อมรั้วค้นจนพบที่ซ่อนจึงถูกจับ ฝูงที่สี่อาศัยอยู่ในที่ที่พรานไปไม่ถึง กินอย่างระมัดระวัง จึงพ้นจากอำนาจของพราน

ทรงอธิบายว่า เหยื่อคือกามคุณ ๕ พรานคือมาร