ပဝါရဏာ၏ အစ: မိမိ၏ အားနည်းချက်များကို သူတစ်ပါး ပြောပြနိုင်ရန် စိတ်ဖွင့်ခြင်း
ကျင့်စဉ်များ

ပဝါရဏာ၏ အစ: မိမိ၏ အားနည်းချက်များကို သူတစ်ပါး ပြောပြနိုင်ရန် စိတ်ဖွင့်ခြင်း

အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ဝဿံ ဝုတ္ထာနံ ဘိက္ခူနံ တီဟိ ဌာနေဟိ ပဝါရေတုံ

ရဟန်းအုပ်စုတစ်စုသည် မငြင်းခုံရန်အတွက် ဝါတစ်လျှောက်လုံး အချင်းချင်း စကားမပြောရန် သဘောတူခဲ့ကြသည်။ ဘုရားရှင်က ထိုသို့နေခြင်းသည် ချမ်းသာစွာ နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ တိရစ္ဆာန်များ အတူနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်ဟု ကဲ့ရဲ့တော်မူပြီး ရဟန်းများအား ပဝါရဏာ ပြုစေတော်မူသည်။ ထိုသည်မှာ မိမိအား မြင်သည်၊ ကြားသည်၊ သံသယရှိသည်တို့ကြောင့် သူတစ်ပါးက ပြောဆုံးမနိုင်ရန် အခွင့်အလမ်း ဖွင့်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

8 ချက်

ဝိနယပိဋကတ် မဟာဝဂ် ပဝါရဏာက္ခန္ဓကတွင် ကောသလနိုင်ငံ၌ ဝါကပ်နေသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည့် ရဟန်းအများအပြားသည် မည်သို့ဆိုလျှင် ညီညွတ်စွာ နေနိုင်မည်၊ မငြင်းခုံရဘဲ ဆွမ်းခံရာတွင်လည်း မခက်ခဲဘဲ နေနိုင်မည်ကို တိုင်ပင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် နှုတ်ဆက်ခြင်း၊ စကားပြောခြင်း လုံးဝမပြုရန် သဘောတူကြသည်။ ဆွမ်းခံမှ ပထမပြန်ရောက်သူက ထိုင်ခုံနှင့် ရေကို ပြင်ဆင်ထားပေးရမည်၊ နောက်မှပြန်ရောက်သူက သိမ်းဆည်း သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရမည်၊ တစ်ဦးတည်း မလုပ်နိုင်သော အလုပ်ဖြစ်လျှင် မိတ်ဆွေကို လက်ယမ်းခေါ်၍ ကူညီစေရမည်၊ သို့သော် စကားမဆိုရဟု ဖြစ်သည်။

ဝါကျွတ်ပြီး ဘုရားရှင်ထံ ဝတ်ပြုသွားကာ ချမ်းသာစွာ နေခဲ့ကြောင်း လျှောက်ထားသောအခါ ဘုရားရှင်က နည်းလမ်းကို မိန့်မေးတော်မူပြီး သူတို့သည် ချမ်းသာစွာ မနေခဲ့ပါဘဲ ချမ်းသာစွာ နေသည်ဟု ဆိုနေကြောင်း၊ တိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့၊ ဆိတ်များကဲ့သို့ နှင့် မေ့လျော့သူများ အတူနေသကဲ့သို့ နေကြောင်း ကဲ့ရဲ့တော်မူသည်။ အခြားဘာသာ၏ ရှင်ရဟန်းများ ကျင့်သကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ခြင်းကို ကျင့်ဝတ်အဖြစ် ယူသည့် မူဂဝတ်ကို တားမြစ်တော်မူပြီး ဝါကပ်ပြီးသော ရဟန်းများအား မြင်ရသည်၊ ကြားရသည်၊ သံသယရှိသည် ဟူသော အကြောင်းသုံးမျိုးဖြင့် ပဝါရဏာပြုရန် ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ ထိုသည်မှာ အချင်းချင်း ပြောဆုံးမသည့်နည်း၊ အာပတ်မှ လွတ်မြောက်သည့်နည်းနှင့် ဝိနည်းကို ဂရုပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

ပဝါရဏာသည် ဝါကျွတ်နေ့တွင် ရဟန်းများ ပြုသော သံဃကံ ဖြစ်ပြီး ယနေ့တိုင် ဆက်လက်ကျင့်သုံးနေသည်။ ဂိဟိတို့အတွက်မူ ဤမူကို ကရုဏာဖြင့် ဝေဖန်ချက်ကို စိတ်ဖွင့်လက်ခံခြင်း ပုံစံဖြင့် အသုံးချနိုင်သည်။ ပြင်းထန်စွာ ဝေဖန်ခွင့်ပေးခြင်း မဟုတ်ပါ။

  1. 1

    ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းသော်လည်း နည်းလမ်းမှားခြင်း သမဂ္ဂါ သမ္မောဒမာနာ အဝိဝဒမာနာ

    ဤရဟန်းအုပ်စုသည် ညီညွတ်၍ သဟဇာတဖြစ်ကာ မငြင်းခုံဘဲ နေလိုသဖြင့် စကားမပြောဘဲ အလုပ်ခွဲဝေသည့် စနစ်တစ်ခု ချမှတ်သည်။ မလုပ်နိုင်သူက မိတ်ဆွေကို လက်ယမ်းခေါ်သည်။ စနစ်ကျပြီး တိုက်ရိုက်ထိပါးမှု မရှိသလို ထင်ရသော်လည်း ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းသည်က နည်းလမ်းမှန်ကန်စေမည်ဟု အမြဲမဆိုလိုပါ။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    အဖွဲ့ သို့မဟုတ် မိသားစုက ဒီအကြောင်း မပြောတာ ပိုကောင်းမယ်ဟု သဘောတူလိုက်သောအခါ ထိုသို့မပြောခြင်းက ပြဿနာကို အမှန်တကယ် ဖြေရှင်းသလော၊ သို့မဟုတ် ပြဿနာကို ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ရုံလော ဟု ဆက်မေးကြည့်ပါ။

  2. 2

    အကျိုးရှိစေရန် မေးမြန်းခြင်း ဇာနန္တာပိ တထာဂတာ ပုစ္ဆန္တိ

    ရဟန်းများက ချမ်းသာစွာ နေကြောင်း လျှောက်ထားသောအခါ ဘုရားရှင်က မည်သို့နေသည်ကို ဆက်မေးတော်မူသည်။ ဝိနည်းတွင် တထာဂတသည် သိတော်မူသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ မေးတော်မူ၍ တစ်ခါတစ်ရံ မမေးတော်မူ၊ မေးရမည့်အချိန်ကို သိတော်မူပြီး အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကိစ္စကိုသာ တရားဟောရန် သို့မဟုတ် သိက္ခာပုဒ် ပညတ်ရန် မေးတော်မူသည်ဟု ရှင်းပြထားသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    တစ်စုံတစ်ဦးကို အပြစ်တင်မီ သူ ဘယ်လိုလုပ်သလဲ၊ ဘယ်လိုစဉ်းစားသလဲဟု အရင်မေးပါ။ သူကိုယ်တိုင် ပြောပြခွင့်ရပါစေ။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် မပြောမီ အမှန်တကယ်ရှိသော အခြေအနေကို နားလည်လာမည်။

  3. 3

    တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် ချမ်းသာခြင်း မဟုတ်ပါ ပသုသံဝါသညေဝ

    ဘုရားရှင်က ဤမောဃပုရိသများသည် ချမ်းသာစွာ လုံးဝမနေကြဘဲ ချမ်းသာစွာ နေသည်ဟု ဆိုနေကြသည်၊ တိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့၊ ဆိတ်များကဲ့သို့ နှင့် မေ့လျော့သူများ အတူနေသကဲ့သို့ နေကြသည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဆက်သွယ်ခြင်းမရှိ၊ ဆုံးမခြင်းမရှိ၊ အချင်းချင်း ပိုကောင်းလာအောင် မကူညီဘဲ အတူနေခြင်းသည် တစ်ခုတည်းသော ခြံထဲတွင် နေသော တိရစ္ဆာန်များနှင့် မကွာပါ။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    နေ့စဉ်အတူနေသော်လည်း အရေးကြီးသည့်အကြောင်းကို အတော်လေး မပြောဖြစ်သူ ရှိမရှိ သတိထားကြည့်ပါ။ ထို့နောက် စစ်မှန်သော စကားတိုတို ပြောဆိုခြင်းမှ စတင်ပါ။

  4. 4

    တိတ်ဆိတ်ခြင်းကို ကျင့်ဝတ်အဖြစ် ယူခြင်းကို တားမြစ်ခြင်း မူဂဗ္ဗတ္တံ တိတ္ထိယသမာဒါနံ

    ရဟန်းများသည် အခြားဘာသာ၏ ရှင်ရဟန်းများ ကျင့်သကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ခြင်းကို ကျင့်စဉ်အဖြစ် ယူသည့် မူဂဝတ်ကို မကျင့်ရန် တားမြစ်တော်မူသည်။ ဖောက်ဖျက်သူသည် ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်သည်။ အကြောင်းအရာကို ကြည့်လျှင် ဤတားမြစ်ချက်သည် ဓမ္မနှင့်ညီသော အတူနေထိုင်မှုအစား တိတ်ဆိတ်ခြင်းကို အသုံးပြုခြင်းကို ရည်ရွယ်ပြီး နှုတ်ကို စောင့်စည်းခြင်းကို တားမြစ်ခြင်း မဟုတ်ပါ။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    စိတ်ကို အနားပေးရန် သို့မဟုတ် ဘာဝနာအတွက် စကားမပြောခြင်းသည် ကောင်းမြတ်သည်။ သို့သော် တိတ်ဆိတ်ခြင်းကို အနီးကပ်လူများအပေါ် ပြစ်ဒဏ်ပေးရန် သို့မဟုတ် ပြဿနာမှ ရှောင်ရန် သုံးနေမိလျှင် ပြန်လှည့်၍ စကားပြောသင့်သည်။

  5. 5

    မြင်ခြင်း၊ ကြားခြင်း၊ သံသယရှိခြင်းကို ပြောရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်း ဒိဋ္ဌေန ဝါ သုတေန ဝါ ပရိသင်္ကါယ ဝါ

    ဝါကပ်ပြီးသော ရဟန်းများအား မြင်သည့်အရာ၊ ကြားသည့်အရာနှင့် သံသယရှိသည့်အရာ ဟူသော အကြောင်းသုံးမျိုးဖြင့် ပဝါရဏာပြုရန် ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ အခြားသူများသည် ရှင်းလင်းသော သက်သေအထောက်အထားကို မစောင့်ရပါ။ သံသယရှိရုံဖြင့်ပင် ပြောနိုင်သည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် ကိုယ်တိုင် မိမိကိုယ်ကို စစ်ဆေးနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ဝေဖန်ချက် တောင်းသောအခါ သူတို့ကိုယ်တိုင်မြင်သည်၊ ကြားလာသည် သို့မဟုတ် သံသယရှိရုံသာဖြစ်သည့်အရာ အားလုံးကို နားထောင်လိုကြောင်း ရှင်းရှင်းပြောပါ။ အခြားသူများ ပြောရန် တွန့်ဆုတ်နေသော ကိစ္စငယ်များသည် ကျွန်ုပ်တို့ မမြင်နိုင်သော အရာများ ဖြစ်တတ်သည်။

  6. 6

    ပဝါရဏာ၏ အကျိုးသုံးမျိုး အညမညာနုလောမတာ အာပတ္တိဝုဋ္ဌာနတာ ဝိနယပုရေက္ခါရတာ

    ပဝါရဏာသည် အချင်းချင်း ပြောဆုံးမရန် သင့်လျော်သော နည်းလမ်းဖြစ်မည်၊ အာပတ်မှ လွတ်မြောက်ရာလမ်း ဖြစ်မည်၊ ဝိနည်းကို ဂရုပြုခြင်း ဖြစ်မည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထိုသည်မှာ ဆက်ဆံရေး၊ အမှားပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် လူတိုင်း ပူးတွဲစောင့်ထိန်းသော မူကို ထိန်းသိမ်းခြင်း အားလုံးကို ကူညီသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    အလုပ်ပြန်လည်သုံးသပ်သည့် အစည်းအဝေးတွင် ဤပန်းတိုင်သုံးချက်ကို ချမှတ်ပါ။ ထိုသည်မှာ စိတ်သက်သာစွာ ပြောဆိုနိုင်ရန်၊ အမှားများကို အမှန်တကယ် ပြင်နိုင်ရန်နှင့် သဘောတူထားသော စံနှုန်းကို လိုက်နာရန် ဖြစ်ပြီး လူမှားကို ရှာရန် မဟုတ်ပါ။

  7. 7

    ကရုဏာဖြင့် တောင်းပန်ခြင်း၊ မြင်လျှင် ပြင်ပါမည် ဝဒန္တု မံ အာယသ္မန္တော အနုကမ္ပံ ဥပါဒါယ ပဿန္တော ပဋိကရိဿာမိ

    ပဝါရဏာစကားမှာ ကျွန်ုပ်သည် သံဃာတော်အား ပဝါရဏာ ပြုပါသည်၊ မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ကြားသည်ဖြစ်စေ၊ သံသယရှိသည်ဖြစ်စေ အရှင်ဘုရားတို့ ကရုဏာကို အားကိုး၍ ကျွန်ုပ်အား ပြောကြားတော်မူကြပါ၊ ကျွန်ုပ်သည် မြင်လျှင် ပြန်လည်ပြုပြင်ပါမည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သုံးကြိမ်ပြန်ဆိုရသည်။ မထေရ်ရဟန်းက အရင်ဆို၍ ရှင်ရဟန်းအသစ်က ထိုစကားအတိုင်း ဆိုသည်။ ဝါကြီးသူပင် ငယ်သူကို ဆုံးမရန် ဖိတ်ခေါ်နိုင်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ခေါင်းဆောင် သို့မဟုတ် မိဘဖြစ်လျှင် လက်အောက်ငယ်သား သို့မဟုတ် သားသမီးအား ကိုယ်ပြင်သင့်သည့်အရာကို ပြောရန် ပထမဆုံး တောင်းကြည့်ပြီး ချက်ချင်း မချေပဘဲ နားထောင်ပါ။

  8. 8

    အိုမင်းသူနှင့် နာမကျန်းသူအတွက် ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်သော မူ အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ဂိလာနေန ဘိက္ခုနာ ပဝါရဏံ ဒါတုံ

    နောက်ပိုင်း အိုမင်းအားနည်းသော မထေရ်တစ်ပါးသည် ရဟန်းတိုင်း ပဝါရဏာပြုပြီးသည်အထိ ဒူးထောင်ထိုင်ကာ စောင့်နေရာ မူးမေ့လဲသွားသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားရှင်သည် မိမိပဝါရဏာပြုစဉ်သာ ဒူးထောင်ထိုင်ရန်၊ ထို့နောက် အာသနတွင် ထိုင်နိုင်ရန် ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ နာမကျန်းသော ရဟန်း တက်ရောက်၍ မရလျှင် အခြားရဟန်းမှတဆင့် ပဝါရဏာကို လွှဲအပ်ရန်လည်း ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ လူနာကို ရွှေ့လျှင် အခြေအနေ ပိုဆိုးမည်ဆိုပါက သံဃာသည် လူနာရှိရာသို့ ကိုယ်တိုင်သွား၍ ပဝါရဏာပြုရမည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    အစည်းအဝေး သို့မဟုတ် အမြင်ကို နားထောင်သော လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြင်ဆင်သောအခါ သက်ကြီးရွယ်အိုများ၊ လူနာများ သို့မဟုတ် ပါဝင်၍ မရသူများကိုလည်း သူတို့၏ အမြင်ကို ပေးပို့နိုင်သည့် လမ်းကြောင်း ရှိစေပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

မိသားစုများနှင့် အဖွဲ့အစည်းများစွာသည် ဤရဟန်းအုပ်စု ရွေးချယ်သည့်နည်းအတိုင်း တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စိတ်မကောင်းဖြစ်စေနိုင်သော အကြောင်းကို မပြောကြပါ။ အပြင်ပန်းအားဖြင့် ငြိမ်းချမ်းနေသလို ထင်ရသော်လည်း ပြဿနာသည် ဘယ်တော့မှ မဖြေရှင်းရဘဲ လူတစ်ဦးချင်းလည်း မကြီးထွားကြပါ။

ပဝါရဏာသည် ပိုကောင်းသော လမ်းကို ပြသည်။ ထိုသည်မှာ လူတစ်ဦးချင်းစီက ကိုယ့်ကို ပြင်သင့်သော အရာကို ပြောရန် သူတစ်ပါးကို ဖိတ်ခေါ်ရန် ရှင်းလင်းသော အချိန်ကာလ သတ်မှတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖိတ်သူက ကိုယ်တိုင် တံခါးဖွင့်ပေးပြီး ပြောသူက ကရုဏာဖြင့် ပြောသည်။ ဥပမာ စီမံကိန်းပြီးဆုံးပြီးနောက် အလုပ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း သို့မဟုတ် နှစ်ကုန်ချိန် မိသားစုအတွင်း ပြောဆိုဆွေးနွေးခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

အရေးကြီးသည်မှာ နားထောင်သူ၏ သဘောထား ဖြစ်သည်။ ဝေဖန်ချက်တောင်းပြီး အမျက်ထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခုခံခြင်းကို အကြိမ်တိုင်း ပြုလျှင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများ စကားမပြောတော့ပါ။ “ကျေးဇူးတင်ပါသည်၊ မှန်သည်ဟု မြင်လျှင် ပြင်ပါမည်” ဟူသော အဖြေသည် ပဝါရဏာစကား၏ နှလုံးသားဖြစ်သည်။

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

ပုဂ္ဂလပညတ်: နွားလေးမျိုး၊ မိမိအုပ်ကို ဒေါသထွက်သူနှင့် အခြားအုပ်ကို ဒေါသထွက်သူ

ဗလိဗဒ္ဓူပမာ ပုဂ္ဂလာ

အချို့သည် မိမိအုပ်စုတွင်းသူများကို နှိပ်စက်သော်လည်း အပြင်လူကို မထိပါ။ အချို့မှာ အပြင်လူကို နှိပ်စက်သော်လည်း မိ…

အာနာပါနကထာ: ထွက်သက်ဝင်သက်သည် တဖြည်းဖြည်း အသံဖျော့သွားသော ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ သိမ်မွေ့လာသည်

အာနာပါနကထာ

ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်၏ အသေးစိတ်ရှင်းလင်းချက်ဖြစ်ပြီး ထွက်သက်ဝင်သက် ရှည်သည်၊ တိုသည်ကို သိသောအခါ ဆန္ဒနှင့် ပါမောဇ္ဇက ထွက…

မဓုရသုတ်: လူသည် ဇာတိကြောင့် မြင့်မြတ်ခြင်း၊ နိမ့်ကျခြင်း မရှိ

မဓုရသုတ္တံ

ရှင်မဟာကစ္စာယနက မထုရာမင်းအား ကိုယ့်ဝဏ္ဏသာ မြင့်မြတ်သည်ဟူသော စကားသည် လောက၌ ပြောစမှတ်ပြုသော စကားသက်သက်သာ ဖြစ်သည်…

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ