ປິນໂດລະຍະສູດ: ດຸ້ນຟືນຈາກເຊີງຕະກອນ

ໃນປິນໂດລະຍະສູດ ຂັນທະສັງຍຸດ ສັງຍຸດຕະນິກາຍ ພະພຸດທະເຈົ້າປະທັບທີ່ນິໂຄທາຮາມ ໃກ້ເມືອງກະບິນລະພັດ ຊົງຂັບພິກຂຸສົງອອກໄປດ້ວຍເຫດບາງຢ່າງ ເຊິ່ງພະສູດບໍ່ໄດ້ລະບຸລາຍລະອຽດ ແລ້ວສະເດັດບິນທະບາດ ແລະ ໄປພັກກາງເວັນທີ່ປ່າມະຫາວັນ ຂະນະປະທັບຢູ່ລຳພັງ ຊົງດຳລິວ່າ ໃນໝູ່ພິກຂຸນັ້ນມີຜູ້ບວດໃໝ່ ເມື່ອບໍ່ໄດ້ເຫັນພະອົງອາດມີໃຈປ່ຽນແປງ ຄືລູກງົວອ່ອນທີ່ບໍ່ເຫັນແມ່ ຫຼື ພືດອ່ອນທີ່ບໍ່ໄດ້ນ້ຳ ທ້າວສະຫຳບໍດີພົມມາທູນຂໍໃຫ້ຊົງອະນຸເຄາະພິກຂຸຄືເກົ່າ ພະອົງຊົງຮັບໂດຍດຸດສະນີພາບ

ຕອນແລງ ພິກຂຸທັງຫຼາຍເຂົ້າມາເຝົ້າເທື່ອລະຮູບສອງຮູບດ້ວຍຄວາມເກງຢ້ານ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າ ການທ່ຽວສະແຫວງຫາບິນທະບາດເປັນອາຊີບທີ່ຕ່ຳທີ່ສຸດ ຄົນໃນໂລກເຖິງກັບດ່າວ່າ "ເຈົ້າຄົນຖືບາດທ່ຽວຂໍ" ແຕ່ກຸນລະບຸດບໍ່ໄດ້ບວດເພາະຖືກພະລາຊາ ຫຼື ໂຈນບັງຄັບ ບໍ່ໄດ້ບວດເພາະມີໜີ້ ມີໄພ ຫຼື ຫາລ້ຽງຊີບບໍ່ໄດ້ ແຕ່ບວດເພາະເຫັນວ່າຕົນຖືກຊາດ ຊະລາ ມໍລະນະ ແລະ ຄວາມທຸກຄອບງຳ ແລະ ຫວັງຈະເຮັດທີ່ສຸດແຫ່ງກອງທຸກ

ຖ້າບວດດ້ວຍເຫດນັ້ນແລ້ວ ແຕ່ຍັງໂລບໃນກາມ ໃຈພະຍາບາດ ຫຼົງລືມສະຕິ ບໍ່ຕັ້ງໝັ້ນ ບໍ່ສຳຫຼວມອິນຊີ ກໍຄືດຸ້ນຟືນຈາກບ່ອນເຜົາສົບ ໄຟຕິດທັງສອງປາຍ ທາງກາງເປື້ອນຄູດ ໃຊ້ເປັນຟືນໃນບ້ານ ຫຼື ໃນປ່າກໍບໍ່ໄດ້ ເສື່ອມຈາກໂພຄະຂອງຄະລືຫັດ ແລະ ບໍ່ໄດ້ເຮັດປະໂຫຍດຂອງຄວາມເປັນສະມະນະໃຫ້ບໍລິບູນ ຈາກນັ້ນຊົງສອນເລື່ອງການດັບອະກຸສົນວິຕົກ ແລະ ການພິຈາລະນາທິດຖິ 2 ຢ່າງ