သတိပဋ္ဌာန်လေးပါး
စိတ်ပြုစုခြင်း

သတိပဋ္ဌာန်လေးပါး

စတ္တာရော သတိပဋ္ဌာနာ

သတိတည်ရာ အခြေလေးမျိုး — ကာယ၊ ဝေဒနာ၊ စိတ်၊ ဓမ္မ၊ ခြေလျှောက်ချိန်၊ စားချိန်နှင့် အသက်ရှူချိန်မှစ၍ အသုံးချနိုင်သော ဒုက္ခမှလွတ်မြောက်ရာ တိုက်ရိုက်လမ်း။

4 ချက်

သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးသည် သတိကို ချထားရာ နေရာလေးခုဖြစ်သည် — ကာယ၊ ဝေဒနာ၊ စိတ်နှင့် ဓမ္မတို့ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားသည် ၎င်းကို “ဧကာယနလမ်း” ဟု ခေါ်တော်မူသည်မှာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းသို့ ရောက်စေပြီး သောကကို ချုပ်ငြိမ်းစေကာ နိဗ္ဗာန်ကို မြင်နိုင်စေသော အကျင့်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အခြေလေးမျိုးလုံး၏ နှလုံးသားမှာ စကားလုံးသုံးလုံးဖြစ်သည် — ဝီရိယရှိခြင်း၊ ကောင်းစွာ သိနေခြင်းနှင့် သတိရှိခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုဖြစ်နေသည့်အရာကို ဖြစ်သည့်အတိုင်း “ငါ့ဥစ္စာ” ဟု မစွဲလမ်းဘဲ ကြည့်ရှုခြင်းဖြစ်သည်။ စိတ်ကို အတင်း ဗလာဖြစ်စေရန် သို့မဟုတ် ဘာမျှ မစဉ်းစားစေရန် ကန့်သတ်ခြင်း မဟုတ်ပါ။

  1. 1

    ကာယာနုပဿနာ — ကိုယ်ကို လိုက်၍ ကြည့်ခြင်း ကာယာနုပဿနာ

    ကိုယ်ခန္ဓာတွင် သတိထားခြင်းဖြစ်သည်။ အသက်ရှူထုတ်ရှူသွင်းမှစ၍ ဣရိယာပုတ်ကြီး (ရပ်ခြင်း၊ သွားခြင်း၊ ထိုင်ခြင်း၊ လှဲခြင်း)၊ နေ့စဉ်ဘဝရှိ ဣရိယာပုတ်ငယ်များ၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အစိတ်အပိုင်းများကို အမှန်အတိုင်း ဆင်ခြင်ခြင်းအထိ ဆက်လက်လေ့ကျင့်သည်။

    ကိုယ်သည် ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အမြဲရှိနေသောကြောင့် ဤအခြေသည် စတင်ရန် အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်သည်။ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်သို့ အချိန်တိုင်း ပြေးသွားနိုင်သော စိတ်နှင့် ကွာခြားသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    နေ့စဉ် မိမိကိုယ်ကိုယ် တွေ့ဆုံရာနေရာတစ်ခု သတ်မှတ်ပါ။ ဥပမာ လက်ဆေးတိုင်း လက်ပေါ်သို့ ရေထိတွေ့မှုကို အမှန်တကယ် စက္ကန့် 3 ခန့် ခံစားကြည့်ပါ။ ဤသို့သော တွေ့ဆုံရာနေရာလေးများက အချိန်အပို မခွဲဘဲ တစ်နေ့လျှင် အကြိမ်ဆယ်ချီ သတိကို အိမ်ပြန်ရောက်စေသည်။

  2. 2

    ဝေဒနာနုပဿနာ — ခံစားချက်ကို လိုက်၍ ကြည့်ခြင်း ဝေဒနာနုပဿနာ

    ဖြစ်ပေါ်လာသော သုခ၊ ဒုက္ခနှင့် အလယ်အလတ်ခံစားချက်များတွင် သတိထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုခံစားနေရသည်ကို သိနေပြီး အလျင်စလို တွန်းထုတ်ရန် သို့မဟုတ် ဆွဲထားရန် မလိုပါ။

    ဝေဒနာသည် လိုချင်တောင့်တမှု ပေါက်ဖွားလာသည့် ချက်ဖြစ်သောကြောင့် ဤအခြေသည် အရေးကြီးသည်။ ဤနေရာတွင် သတိရှိနိုင်လျှင် ဒုက္ခ၏ ရစ်ဝိုင်းသည် မကြီးထွားမီ ရပ်စဲသွားတတ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    စိတ်တိုသည့်အခါ ခံစားချက်ကို စိတ်ထဲတွင် “စိတ်မသက်သာပါလား” ဟု ငြိမ်ငြိမ်လေး အမည်တပ်ကြည့်ပြီး မည်သို့မျှ မလုပ်ဘဲ နောက်ထပ် စက္ကန့်ဆယ်ခန့် ဆက်ကြည့်ပါ။ လူအများစုသည် ခံစားချက်သည် မိမိထင်သည်ထက် ပိုမြန်စွာ သူ့အလိုလို လျော့ပါးသွားသည်ကို တွေ့၍ အံ့သြကြသည်။

  3. 3

    စိတ္တာနုပဿနာ — စိတ်ကို လိုက်၍ ကြည့်ခြင်း စိတ္တာနုပဿနာ

    ထိုအချိန်၌ စိတ်၏အခြေအနေကို ရှိသည့်အတိုင်း သိခြင်းဖြစ်သည်။ ဥပမာ စိတ်တွင် ရာဂရှိလျှင် ရာဂရှိကြောင်း သိခြင်း၊ ဒေါသရှိလျှင် ဒေါသရှိကြောင်း သိခြင်းဖြစ်ပြီး စိတ်ကျဆင်းနေခြင်း၊ စိတ်လွင့်နေခြင်း၊ စိတ်တည်ငြိမ်နေခြင်းတို့ကိုလည်း ထိုအတိုင်း သိသည်။

    အရေးကြီးသည်မှာ “သိခြင်း” ဖြစ်ပြီး “ဆုံးဖြတ်ခြင်း” မဟုတ်ပါ။ စိတ်ဒေါသထွက်နေကြောင်း သိခြင်းသည် ဘာကြောင့် ဒေါသထွက်နေရသေးသနည်းဟု မိမိကိုယ်ကို ဆူပူခြင်းနှင့် ကွာခြားသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    အိပ်ခင်တွင် ယနေ့ စိတ်သည် မည်သည့်အခြေအနေ၌ အများဆုံးရှိသည်ကို တိုတိုလေး မေးကြည့်ပါ။ တစ်ပတ်အတွင်း မိမိစိတ်၏ လမ်းကြောင်းကို မြင်လာခြင်းက ပတ်ဝန်းကျင်၊ ကိုယ်ခန္ဓာ သို့မဟုတ် အတွေးတွင် ဘာကို ပြင်သင့်သည်ကို သိစေသည်။

  4. 4

    ဓမ္မာနုပဿနာ — ဓမ္မကို လိုက်၍ ကြည့်ခြင်း ဓမ္မာနုပဿနာ

    စိတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်သောအရာကို သဘာဝတစ်ခုအဖြစ် ဆင်ခြင်ခြင်းဖြစ်သည် — ငြိမ်သက်မှုကို ဟန့်တားသော နီဝရဏငါးပါး၊ ခန္ဓာငါးပါး၊ အာယတန၊ ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးနှင့် သစ္စာလေးပါးတို့ပါဝင်သည်။

    ဤအခြေသည် ပထမအခြေသုံးခုတွင် မြင်ခဲ့သည့်အရာများကို ဓမ္မနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ အရာအားလုံး အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ပြီး အကြောင်းကြောင့် ချုပ်ငြိမ်းကာ ပိုင်ဆိုင်သူ မရှိကြောင်း မြင်လာသည်အထိ လေ့ကျင့်ခြင်းဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    သမာဓိ မရသည့်အခါ နီဝရဏငါးပါးကို စာရင်းပြုစုစစ်ဆေးကြည့်ပါ — တစ်စုံတစ်ခု လိုချင်နေသလား၊ တစ်စုံတစ်ဦးအပေါ် ဒေါသကျန်နေသလား၊ အိပ်ငိုက်နေသလား၊ ဘာကိစ္စတွင် စိတ်လွင့်နေသလား၊ ဘာကိစ္စတွင် သံသယရှိနေသလားဟူ၍ဖြစ်သည်။ ပြဿနာကို တိတိကျကျ ညွှန်ပြနိုင်သောအခါ အတင်းဆက်ထိုင်ခြင်းထက် အမှန်တကယ် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

ကျောင်းသို့သွားရန် သို့မဟုတ် နာရီပေါင်းများစွာ အားလပ်ချိန်ရရန် စောင့်စရာမလိုပါ။ အကျွမ်းဝင်ဆုံး အခြေကို ရွေး၍ ရှိပြီးသား နေ့စဉ်လုပ်ငန်းများတွင် အသုံးပြုပါ။ ဥပမာ ကားရပ်နားရာသို့ လျှောက်သွားသည့်အခါ ကာယာနုပဿနာကို သုံးခြင်း၊ ကားပိတ်နေချိန်တွင် ဝေဒနာနုပဿနာကို သုံးခြင်းနှင့် အိပ်ခင်တွင် စိတ္တာနုပဿနာကို သုံးခြင်းတို့ဖြစ်သည်။

မှန်ကန်သောလမ်းအတိုင်း လေ့ကျင့်နေသည်ကို တိုင်းတာသောစံနှုန်းမှာ ပိုမြန်စွာ သတိထားမိလာခြင်းဖြစ်ပြီး အတွေးအားလုံး ပျောက်သွားခြင်း မဟုတ်ပါ။ လေ့ကျင့်၍ ရလဒ်ရသူသည် စိတ်မလွင့်စဉ်သူ မဟုတ်ဘဲ စိတ်လွင့်နေသည်ကို တဖြည်းဖြည်း ပိုမြန်မြန် သိလာသူဖြစ်သည်။

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

ဇီဝကကောမာရဘစ္စ: အရာအားလုံးကို ဆေးအဖြစ် မြင်သော ဆရာဝန်

ဇီဝကော ကောမာရဘစ္စော

အမှိုက်ပုံတွင် စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရသော ကလေးငယ်သည် ဗိမ္ဗိသာရမင်းနှင့် ဘုရားရှင်တို့၏ ဆရာဝန် ဖြစ်လာသည်။ စီဝရက္ခန္ဓကတွင…

သောဏနန္ဒဇာတ်: မိဘကို စောင့်ရှောက်ရန် အပြိုင်လုကြသော ညီအစ်ကိုနှစ်ဦး

သောဏနန္ဒဇာတကံ

သောဏနှင့် နန္ဒ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် မိဘများနှင့်အတူ ရသေ့ဝတ်ဝင်၍ မိဘကို ပူးပေါင်းပြုစုကြသည်။ ညီသည် မိမိစိတ်ကြိုက် …

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ