ဓာတုသံယုတ် စတုတ္ထဝဂ်: အရသာမချိုမြိန်လျှင် မည်သူ့မှာ စွဲလမ်းမည်နည်း
စိတ်ပြုစုခြင်း

ဓာတုသံယုတ် စတုတ္ထဝဂ်: အရသာမချိုမြိန်လျှင် မည်သူ့မှာ စွဲလမ်းမည်နည်း

အဿာဒဉ္စ အဿာဒတော အာဒီနဝဉ္စ အာဒီနဝတော နိဿရဏဉ္စ နိဿရဏတော

ဗောဓိသတ်သည် ဗောဓိဉာဏ်တော်မရမီ မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေတို့၏ အရသာသည် အဘယ်နည်း၊ အပြစ်သည် အဘယ်နည်း၊ လွတ်မြောက်ရာသည် အဘယ်နည်းဟု မေးတော်မူသည်။ ဓာတ်တွင် အရသာမရှိလျှင် မည်သူမျှ မစွဲလမ်း၊ အပြစ်မရှိလျှင် မည်သူမျှ မငြီးငွေ့၊ လွတ်မြောက်ရာမရှိလျှင် မည်သူမျှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။

8 ချက်

သံယုတ္တနိကာယ် ဓာတုသံယုတ်၏ စတုတ္ထဝဂ်သည် ဓာတ်လေးပါး၊ ဆိုသည်မှာ ပထဝီဓာတ် (မြေဓာတ်)၊ အာပေါဓာတ် (ရေဓာတ်)၊ တေဇောဓာတ် (မီးဓာတ်) နှင့် ဝါယောဓာတ် (လေဓာတ်) တို့အကြောင်း ဖြစ်သည်။ ပုဗ္ဗသုတ်တွင် ဘုရားရှင်က ဗောဓိဉာဏ်တော်မရမီ ဓာတ်တစ်ခုစီ၏ အရသာ (အဿာဒ၊ ကြည်နူးမှု)၊ အပြစ် (အာဒီနဝ) နှင့် လွတ်မြောက်ရာ (နိဿရဏ) သည် အဘယ်နည်းဟု ကြံစည်တော်မူခဲ့ကြောင်း၊ ထို့နောက် ဓာတ်ကို မှီ၍ဖြစ်သော သုခသောမနဿသည် အရသာ၊ ဓာတ်သည် မမြဲခြင်း၊ ဒုက္ခဖြစ်ခြင်း၊ ပြောင်းလဲမှုသဘောရှိခြင်းသည် အပြစ်၊ ဓာတ်၌ ဆန္ဒရာဂကို ပယ်ဖျောက်ခြင်းသည် လွတ်မြောက်ရာဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိတော်မူခဲ့ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ ဤသုံးချက်ကို ရှိရင်းစွဲအတိုင်း မသိသေးသရွေ့ ဗောဓိဉာဏ်တော်ကို သိမြင်ပြီဟု ဝန်ခံတော်မမူပေ။

အစရိသုတ်တွင် ဓာတ်၏ အရသာ၊ အပြစ်နှင့် လွတ်မြောက်ရာကို ရှာဖွေလှည့်လည်တော်မူ၍ တွေ့ရှိတော်မူခဲ့ပြီး ရှိသမျှ ပညာဖြင့် ကောင်းစွာ မြင်တော်မူကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ နောစေဒံသုတ်တွင် ဓာတ်၏ အရသာမရှိလျှင် သတ္တဝါတို့ ဓာတ်၌ မမွေ့လျော်ကြ၊ အပြစ်မရှိလျှင် မငြီးငွေ့ကြ၊ လွတ်မြောက်ရာမရှိလျှင် မလွတ်မြောက်နိုင်ကြဟု မိန့်တော်မူသည်။

ထိုဝဂ်ပင်ရှိ နောက်ဆက်တွဲသုတ်များတွင် ဓာတ်သည် ဒုက္ခသက်သက် သို့မဟုတ် သုခသက်သက် မဟုတ်ကြောင်း၊ ဓာတ်ကို မွေ့လျော်သူသည် ဒုက္ခကို မွေ့လျော်သူမည်ကြောင်း၊ ဓာတ်၏ ဖြစ်ခြင်းသည် ဒုက္ခ၏ ဖြစ်ခြင်း၊ ရောဂါတို့၏ တည်ရာ၊ ဇရာမရဏ၏ ထင်ပေါ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။

  1. 1

    ဓာတ်လေးပါး စတဿော ဣမာ ဘိက္ခဝေ ဓာတုယော

    စတဿောသုတ်တွင် ဓာတ်လေးမျိုးရှိသည်၊ ပထဝီဓာတ်၊ အာပေါဓာတ်၊ တေဇောဓာတ်နှင့် ဝါယောဓာတ်ဟု တိုတိုမိန့်တော်မူသည်။ ဤသည်မှာ ဝဂ်တစ်ခုလုံးရှိ နောက်ဆက်တွဲသုတ်များ၏ အခြေခံဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    တစ်မိနစ်ခန့် ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်၍ မြေကြီးကို ဖိထားသော ခန္ဓာကိုယ်၏ မာမှု၊ ပါးစပ်ထဲရှိ စိုစွတ်မှု၊ လက်၏ နွေးထွေးမှုနှင့် ဝင်ထွက်နေသော အသက်ရှူလေကို သတိပြုကြည့်ပါ။

  2. 2

    ဗောဓိဉာဏ်မရမီ မေးခွန်း - အရသာ၊ အပြစ်၊ လွတ်မြောက်ရာ ကော နု ခေါ ပဌဝီဓာတုယာ အဿာဒေါ

    ဗောဓိဉာဏ်မရမီ ဗောဓိသတ်သည် ဓာတ်တစ်ခုစီ၏ အရသာသည် အဘယ်နည်း၊ အပြစ်သည် အဘယ်နည်း၊ လွတ်မြောက်ရာသည် အဘယ်နည်းဟု မေးခွန်းထုတ်တော်မူပြီး ဤသုံးချက်ကို ရှိရင်းစွဲအတိုင်း မသိသေးသရွေ့ ဗောဓိဉာဏ်တော်ကို သိမြင်ပြီဟု ဝန်ခံတော်မမူဟု မိန့်တော်မူသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ဤမေးခွန်းသုံးခုကို ကိုယ်စွဲလမ်းနေသောအရာများ၊ ဥပမာ ကော်ဖီ၊ ဖုန်း သို့မဟုတ် အချိုပွဲတို့တွင် သုံးကြည့်ပါ၊ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အား အဘယ်အရာ ပေးသနည်း၊ ၎င်း၏ အပြစ်သည် အဘယ်နည်း၊ ချထားမည်ဆိုလျှင် မည်သည့်နေရာမှ ချရမည်နည်း။

  3. 3

    လွတ်မြောက်ရာသည် ဆန္ဒရာဂတွင်ရှိ၍ ဓာတ်ကိုယ်တိုင်တွင် မဟုတ်ခြင်း ဆန္ဒရာဂဝိနယော ဆန္ဒရာဂပ္ပဟာနံ

    ဓာတ်ကို မှီ၍ဖြစ်သော သုခသောမနဿသည် အရသာ၊ ဓာတ်သည် မမြဲခြင်း၊ ဒုက္ခဖြစ်ခြင်း၊ ပြောင်းလဲမှုသဘောရှိခြင်းသည် အပြစ်ဖြစ်သည်။ ဓာတ်၌ ဆန္ဒရာဂကို ဖယ်ရှားပယ်ဖျောက်ခြင်းသည် လွတ်မြောက်ရာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လွတ်မြောက်ရာသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပြေးခြင်းမဟုတ်ဘဲ ၎င်းအပေါ် ရှိသော တပ်မက်နှစ်သက်မှုကို လျော့ပါးစေခြင်းဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ခန္ဓာကိုယ်၏ ပုံသဏ္ဌာန် သို့မဟုတ် သက်သာမှုကို စွဲလမ်းနေမိကြောင်း သိလျှင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ညှဉ်းဆဲရန်မလိုပါ။ ကပ်နေသော လိုချင်စိတ်၏ အားကို သတိပြု၍ တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချပါ။

  4. 4

    ပညာဖြင့် မြင်သည်အထိ ရှာဖွေခြင်း အဿာဒပရိယေသနံ အစရိံ

    အစရိသုတ်တွင် ဓာတ်၏ အရသာကို ရှာဖွေလှည့်လည်တော်မူခဲ့သည်၊ တွေ့ရှိတော်မူပြီး ထိုအရသာ ရှိသမျှကို ပညာဖြင့် ကောင်းစွာ မြင်တော်မူသည်၊ ထို့နောက် အပြစ်နှင့် လွတ်မြောက်ရာကိုလည်း ထိုနည်းတူ ရှာဖွေတော်မူသည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်အရာကိုမဆို သိရန် သုံးဘက်လုံးကို လေးလေးနက်နက် စူးစမ်းရမည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    မည်သည့်အရာကိုမဆို ကောင်းသက်သက် သို့မဟုတ် ဆိုးသက်သက်ဟု အလျင်စလို မဆုံးဖြတ်ပါနှင့်။ အကျင့်တစ်ခု၏ ကောင်းကွက်နှင့် ဆိုးကွက်ကို တစ်ပတ်ခန့် အမှန်အတိုင်း မှတ်စုရေးကြည့်ပါ။

  5. 5

    အရသာမရှိလျှင် မည်သူမျှ မစွဲလမ်းနိုင်ခြင်း နော စေဒံ ဘိက္ခဝေ ပဌဝီဓာတုယာ အဿာဒေါ အဘဝိဿ

    နောစေဒံသုတ်တွင် ဓာတ်၏ အရသာမရှိလျှင် သတ္တဝါတို့ ဓာတ်၌ မမွေ့လျော်ကြ၊ အပြစ်မရှိလျှင် မငြီးငွေ့ကြ၊ လွတ်မြောက်ရာမရှိလျှင် မိမိကိုယ်ကို မလွတ်မြောက်စေနိုင်ကြဟု မိန့်တော်မူသည်။ သုံးမျိုးလုံး အမှန်တကယ် ရှိသောကြောင့် သတ္တဝါတို့သည် စွဲလမ်းလည်းစွဲလမ်းသည်၊ ငြီးငွေ့လည်းငြီးငွေ့သည်၊ လွတ်မြောက်လည်းလွတ်မြောက်နိုင်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    စွဲလမ်းနေသောအရာတွင် ချိုမြိန်သောဘက် အမှန်တကယ် ရှိသည်ကို တိုက်ရိုက်လက်ခံပါ။ ဤလက်ခံမှုက ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်တင်ခြင်းကို ရပ်စေပြီး လွတ်မြောက်ရာကို ပိုရှင်းရှင်းရှာနိုင်စေသည်။

  6. 6

    ဒုက္ခသက်သက် မဟုတ်၊ သုခသက်သက် မဟုတ်ခြင်း ဧကန္တဒုက္ခါ

    ဒုက္ခသုတ်တွင် ဓာတ်သည် တစ်ဖက်တည်း ဒုက္ခသာဖြစ်လျှင် သတ္တဝါတို့ ဓာတ်၌ မမွေ့လျော်ကြ၊ ဓာတ်သည် တစ်ဖက်တည်း သုခသာဖြစ်လျှင် မငြီးငွေ့ကြဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဓာတ်တွင် သုခနှင့် ဒုက္ခ နှစ်မျိုးလုံး လိုက်ပါနေသောကြောင့် သတ္တဝါတို့သည် မွေ့လျော်လည်းမွေ့လျော်သည်၊ ငြီးငွေ့လည်းငြီးငွေ့သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    တူညီသောအရာတွင် ချစ်လည်းချစ်၊ ငြီးငွေ့လည်းငြီးငွေ့နေသလို ခံစားရလျှင်၊ ဥပမာ အလုပ် သို့မဟုတ် ဆက်ဆံရေး၊ ထိုအရာသည် ပြုပြင်စီရင်ထားသောအရာ၏ သဘာဝဖြစ်ကြောင်း၊ ကိုယ်၏ ပုံမမှန်မှုမဟုတ်ကြောင်း နားလည်ပါ။

  7. 7

    ဓာတ်ကို မွေ့လျော်သူသည် ဒုက္ခကို မွေ့လျော်သူမည်ခြင်း ဒုက္ခံ သော အဘိနန္ဒတိ

    အဘိနန္ဒနသုတ်တွင် မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေ ဓာတ်ကို မွေ့လျော်သူသည် ဒုက္ခကို မွေ့လျော်သူမည်၍ ဒုက္ခမှ မလွတ်သေးဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဓာတ်ကို မမွေ့လျော်သူသည် ဒုက္ခကို မမွေ့လျော်သူမည်၍ ဒုက္ခမှ လွတ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ခန္ဓာကိုယ်၏ သက်သာမှုကို ပျော်မွေ့နေစဉ် ဤသက်သာမှုသည် ပြောင်းလဲရမည့်အရာနှင့် ချည်နှောင်ထားကြောင်း သတိပြုပါ။ သုံးစွဲနိုင်သော်လည်း စိတ်အားလုံး အပ်နှံရန် မလိုပါ။

  8. 8

    ဓာတ်၏ ဖြစ်ခြင်းသည် ရောဂါတည်ရာဖြစ်ခြင်း ဥပ္ပါဒေါ ရောဂါနံ ဌိတိ

    ဥပ္ပါဒသုတ်တွင် ဓာတ်၏ ဖြစ်ခြင်း၊ တည်ခြင်းနှင့် ထင်ပေါ်ခြင်းသည် ဒုက္ခ၏ ဖြစ်ခြင်း၊ ရောဂါတို့၏ တည်ရာ၊ ဇရာမရဏ၏ ထင်ပေါ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ဓာတ်၏ ချုပ်ခြင်းသည် ဒုက္ခ၏ ချုပ်ခြင်း၊ ရောဂါတို့၏ ငြိမ်းခြင်းနှင့် ဇရာမရဏ၏ ကုန်ခန်းခြင်းဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    နာမကျန်းဖြစ်သောအခါ သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်ယိုယွင်းလာသောအခါ ခန္ဓာကိုယ်ရှိလျှင် ရောဂါရှိခြင်းမှာ သဘာဝဖြစ်ကြောင်း၊ မည်သူ၏ ကျရှုံးမှုမဟုတ်ကြောင်း နားလည်ပြီး အကြောင်းရင်းများနှင့်အညီ စိတ်ရှည်စွာ ကုသစောင့်ရှောက်ပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

ဤသုတ်ရှိ ဓာတ်လေးပါးမှာ ကိုယ်နှင့် အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်သည်၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ မာမှု၊ စိုစွတ်မှု၊ နွေးထွေးမှုနှင့် လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရရှိသော သုခ၊ ဥပမာ ကိုယ်သက်သာမှု၊ အေးမြသောလေ သို့မဟုတ် စောင်၏ နွေးထွေးမှုတို့သည် တကယ်ရှိသော “အရသာ” ဖြစ်ပြီး ဘုရားရှင်က မငြင်းပယ်ပါ။

အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာမှာ ရိုးသားမှုဖြစ်သည်။ စွဲလမ်းနေသောအရာတွင် ကောင်းသည့်အရာ လုံးဝမရှိဟု မိမိကိုယ်ကို ပြောနေလျှင် အဘယ်ကြောင့် ဆက်စွဲနေသည်ကို နားမလည်နိုင်ပါ။ အပြစ်ကို မကြည့်လိုလျှင် ဘယ်တော့မျှ မငြီးငွေ့ပါ။ သုံးဘက်လုံးကို ပြည့်စုံစွာမြင်မှ ချထားနိုင်သည်။

ကိုယ်၏ အပြစ်ကို မြင်ခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို မုန်းရန် သို့မဟုတ် ထိခိုက်စေရန် မဆိုလိုပါ။ ကျန်းမာရေးကို ဆက်ဂရုစိုက်၍ သင့်လျော်စွာ စားသောက်နေထိုင်ပြီး နာမကျန်းလျှင် ပုံမှန်အတိုင်း ကုသရမည်။ ပြောင်းလဲရမည့်အရာတွင် ပျော်ရွှင်မှုအားလုံးကို အပ်နှံမထားရန်သာ ဖြစ်သည်။

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

ကဿပဂေါတ္တမထေရ်: ဧည့်သည်ကို မစောင့်ရှောက်တော့သဖြင့် အပြစ်ပေးခံရသော အိမ်ရှင်

စမ္ပေယျက္ခန္ဓကံ

ကျောင်းထိုင်ရဟန်းသည် ဧည့်သည်ရဟန်းများကို ကြိုးစားစိတ်ရှည်စွာ ကောင်းမွန်စွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ ဧည့်သည်မျာ…

ဒွေဓာဝိတက္ကသုတ်: မကြာခဏ စဉ်းစားသည့်အရာသို့ စိတ်ညွတ်သွားသည်

ဒွေဓာဝိတက္ကသုတ္တံ

ဗောဓိသတ်ဘဝက မြတ်စွာဘုရားသည် အတွေးများကို နှစ်ဖက်ခွဲတော်မူသည် — ကာမ၊ ဗျာပါဒနှင့် ညှဉ်းဆဲမှုဖက်နှင့် ကာမမှထွက်မြ…

မဟာသာရဇာတ်: သင့်လျော်သောလူသည် သင့်လျော်သောအချိန်တွင်

ဥက္ကဋ္ဌေ သူရမိစ္ဆန္တိ

အန္တရာယ်ရှိချိန်တွင် ရဲရင့်သူ လိုအပ်သည်။ ညှိနှိုင်းရာတွင် စကားမများဘဲ တည်ငြိမ်သူ လိုအပ်သည်။ အစားအစာရှိချိန်တွင…

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ