သုမနသုတ္တံ
သဒ္ဓါ၊ သီလ၊ ပညာ တူညီသော သာဝကနှစ်ဦးတွင် တစ်ဦးက ပေးလှူသူ ဖြစ်သည်ဟူသော ကွာခြားချက်တစ်ခုသာ ရှိသည်။ ပေးလှူသူသည် နတ်ဖြစ်စဉ်၊ လူဖြစ်စဉ်နှင့် ပဗ္ဗဇိတ်ဖြစ်စဉ် ရှုထောင့်ငါးရပ်တွင် သာလွန်သည်။ သို့သော် ရဟန္တာဖြစ်ပြီးသည့်အခါ နှစ်ဦးစလုံး၏ ဝိမုတ္တိသည် လုံးဝ မကွာခြားတော့ပေ။
အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် ပဉ္စကနိပါတ် သုမနသုတ်တွင် သုမနာမင်းသမီးသည် ရထား 500 နှင့် မင်းသမီး 500 တို့နှင့်အတူ မြတ်စွာဘုရားထံ ချဉ်းကပ်ပြီး သာဝကနှစ်ဦးသည် သဒ္ဓါ၊ သီလ၊ ပညာ တူညီသည်၊ တစ်ဦးက ပေးလှူသူ၊ အခြားတစ်ဦးက မပေးလှူသူဖြစ်သည်၊ သေပြီးနောက် နှစ်ဦးစလုံး သုဂတိသို့ ရောက်ကြသည်၊ ထိုနှစ်ဦးတွင် ကွာခြားမှု ရှိပါသလားဟု လျှောက်ထားမေးမြန်းသည်။
မြတ်စွာဘုရားက ကွာခြားကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ ပေးလှူသူသည် နတ်ဖြစ်စဉ်၊ ပြန်လည်၍ လူဖြစ်စဉ်နှင့် ရှင်ရဟန်းပြုစဉ် ရှုထောင့်ငါးရပ်တွင် သာလွန်သည်။ သို့သော် နှစ်ဦးစလုံး ရဟန္တာဖြစ်သောအခါ ဝိမုတ္တိနှင့် ဝိမုတ္တိအကြား ကွာခြားချက် လုံးဝ မရှိဟု မိန့်တော်မူသည်။
သုမနာမင်းသမီးက ဒါနပြုသင့်သည်၊ ကုသိုလ်ပြုသင့်သည်၊ အကြောင်းမှာ ကုသိုလ်သည် နတ်၊ လူနှင့် ပဗ္ဗဇိတ်တို့အတွက် ကျေးဇူးပြုသောကြောင့်ဟု ကောက်ချက်ချသည်။ မြတ်စွာဘုရားက အတည်ပြုတော်မူပြီး သီလရှိ၍ သဒ္ဓါရှိသော ပေးလှူသူသည် ဝန်တိုသူထက် လမင်းသည် ကြယ်စုထက် လင်းလက်သကဲ့သို့ တောက်ပသည်ဟု ဂါထာဖြင့် ဥပမာပြုတော်မူသည်။
သာဝကနှစ်ဦးသည် သဒ္ဓါ၊ သီလ၊ ပညာ တူညီကြသည်။ တစ်ဦးက ပေးလှူသူ၊ တစ်ဦးက မပေးလှူသူဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးစလုံး သေပြီးနောက် သုဂတိလောကနတ်ပြည်သို့ ရောက်ကြသည်။ မင်းသမီးက နတ်ချင်းတူသောအခါ နှစ်ဦးတွင် ကွာခြားမှု ရှိပါသလားဟု လျှောက်ထားမေးမြန်းသည်။
တူညီစွာ ထူးချွန်၍ ကောင်းမွန်သော လူနှစ်ဦးကို မြင်သောအခါ အချိန်နှင့် အသိပညာကို သူတစ်ပါးအား ဝေမျှသူမှာ ပိုမိုယုံကြည်ခြင်း ခံရလေ့ရှိသည်ကို သတိပြုကြည့်ပါ။
ပေးလှူသူသည် နတ်ဖြစ်သောအခါ မပေးလှူသောနတ်ထက် နတ်ဆိုင်ရာ အရာငါးမျိုးတွင် သာလွန်သည် — အသက်၊ အဆင်း၊ သုခ၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အာဓိပတေယျ (ကြီးစိုးခွင့်) တို့ဖြစ်သည်။
နောက်ဘဝကို မစောင့်ဘဲ မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရက်ရောသူများသည် မည်သို့ ပျော်ရွှင်၍ လူတို့၏ လက်ခံလေးစားမှု ရသည်ကို သတိပြုကြည့်ပါ။
နှစ်ဦးစလုံး နတ်ပြည်မှ စုတေ၍ လူဖြစ်လာသောအခါတွင်လည်း ပေးလှူသူသည် မပေးလှူသူထက် လူ့ဘဝဆိုင်ရာ အရာငါးမျိုးတွင် သာလွန်နေဆဲဖြစ်သည် — အသက်၊ အဆင်း၊ သုခ၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အာဓိပတေယျ။
ပုံမှန်ပေးလှူခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကွန်ရက်ကို တည်ဆောက်သည်။ အလုပ်ခွင် သို့မဟုတ် လူ့အသိုင်းအဝိုင်းတွင် သေးငယ်သော အကူအညီမှ စတင်ကြည့်ပါ။
နှစ်ဦးစလုံး ရဟန်းပြုသောအခါ ယခင်က ပေးလှူခဲ့သူသည် သင်္ကန်း၊ ဆွမ်း၊ သေနာသနနှင့် ဆေးဝါးကို များစွာ ရရှိပြီး အတူနေ ဗြဟ္မစာရီဖော်များလည်း ထိုရဟန်းအပေါ် နှစ်သက်ဖွယ်ကာယ၊ ဝစီ၊ မနောဖြင့် အများအားဖြင့် ဆက်ဆံကြသည်။
ယခင်က ပေးလှူခဲ့သူသည် မိမိ ဒုက္ခရောက်သောအခါ ပြန်လည်၍ ရက်ရောသော ဆက်ဆံမှု ရလေ့ရှိသော်လည်း ပေးရခြင်းမှာ ပေးလိုသောကြောင့်ဖြစ်ရမည်၊ ပြန်ရမည်ကို မျှော်လင့်၍ မဟုတ်စေရ။
မင်းသမီးက နှစ်ဦးစလုံး ရဟန္တာဖြစ်ပါက ကွာခြားမှု ရှိပါသလားဟု လျှောက်ထားသောအခါ မြတ်စွာဘုရားက ဝိမုတ္တိနှင့် ဝိမုတ္တိအကြား ကွာခြားချက်တစ်ခုမျှ ရှိသည်ဟု ငါ မဆိုဟု မိန့်တော်မူသည်။
များများပေးလှူခြင်းက မိမိကို ဓမ္မအရ အခြားသူထက် ပိုကောင်းစေသည်ဟု မထင်ပါနှင့်။ အမြင့်မားဆုံး ရည်မှန်းချက်သည် ရောက်ရှိသူအားလုံးအတွက် တူညီသည်။
သုမနာမင်းသမီးက ဒါနပြုသင့်သည်၊ ကုသိုလ်ပြုသင့်သည်၊ အကြောင်းမှာ ကုသိုလ်သည် နတ်၊ လူနှင့် ပဗ္ဗဇိတ်တို့အတွက် ကျေးဇူးပြုသောကြောင့်ဟု ကောက်ချက်ချသည်။ မြတ်စွာဘုရားက ထိုသို့ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုမိန့်တော်မူသည်။
ဤအပတ်အတွက် လက်တွေ့ ပေးလှူနိုင်သော အရာတစ်ခုကို သတ်မှတ်ပါ — ဥပမာ ဆက်သုံးနိုင်သေးသော ပစ္စည်းကို လှူဒါန်းခြင်း သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ဦးအား ကျွမ်းကျင်မှုကို သင်ပေးခြင်း။
ဂါထာတွင် အညစ်အကြေးကင်းသော လမင်းသည် ကောင်းကင်၌ သွားလာပြီး ကြယ်အားလုံးထက် အရောင်ဖြင့် လင်းလက်သကဲ့သို့ သီလရှိ၍ သဒ္ဓါရှိသူသည်လည်း စာဂဖြင့် ဝန်တိုသူအားလုံးထက် တောက်ပသည်ဟု ဥပမာပြုတော်မူသည်။ လျှပ်စစ်နှင့်တကွ မိုးတိမ်သည် မြေမြင့်နှင့် မြေနိမ့်နှစ်ခုစလုံးကို ရွာသွန်းသကဲ့သို့ ပညာရှိသာဝကသည် ရှုထောင့်ငါးရပ်တွင် ဝန်တိုသူထက် သာလွန်သည်။
မြင့်သောနေရာနှင့် နိမ့်သောနေရာ နှစ်ခုစလုံးတွင် ရွာသွန်းသော မိုးကဲ့သို့ မိမိကြိုက်သူ သို့မဟုတ် ပြန်ပေးနိုင်သူကိုသာ မရွေးဘဲ ပေးလှူကြည့်ပါ။
ဤသုတ်သည် အချက်နှစ်ချက်ကို တစ်ပြိုင်နက် ပြောသည်။ ပထမမှာ ရက်ရောမှုသည် ဘဝအပေါ် အမှန်တကယ် အကျိုးသက်ရောက်သည်၊ အခြားရှုထောင့်တွင် နှစ်ဦး ကောင်းမွန်သည့်အဆင့် တူညီသော်လည်း ပေးလှူသူသည် ချစ်ခင်သူ၊ ကူညီသူရှိပြီး ဘဝ ပိုချောမွေ့တတ်သည်။ ဒုတိယမှာ ပေးလှူခြင်းသည် လွတ်မြောက်ခြင်းကို ဝယ်ယူခြင်း မဟုတ်ပေ၊ ဝိမုတ္တိသို့ ရောက်သောအခါ မည်သူမျှ မည်သူ့ထက်မျှ မသာလွန်တော့ပေ။
ဤနေရာ၌ ပေးလှူခြင်းသည် များများပေးရမည်ဟု မဆိုလိုပေ။ မိမိနှင့် မိသားစုကို ဒုက္ခမရောက်စေဘဲ စွမ်းအားအလိုက် ပေးလှူပါ။ သုတ်တွင် ဖော်ပြထားသော အကျိုးများသည်လည်း ပြန်လည်အကျိုးအမြတ် သေချာစွာ မျှော်လင့်နိုင်သော ငွေကြေးဆိုင်ရာ ကတိကဝတ် မဟုတ်ပေ။
သတိပြုသင့်သည့်အချက်မှာ သုတ်ထဲရှိ ပေးလှူသူသည် သဒ္ဓါ၊ သီလ၊ ပညာ ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပေးလှူခြင်းသည် ထပ်ဆင့်ဖြစ်ပြီး သီလစောင့်ခြင်း သို့မဟုတ် ပညာဖွံ့ဖြိုးစေခြင်းကို အစားထိုးခြင်း မဟုတ်ပေ။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
အိမ်ရှင်များထံမှ သင်္ကန်းနှင့် ချည်ကို တောင်းခံခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော သိက္ခာပုဒ်သုံးရပ်ဖြစ်သည်။ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများ…
ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုသည် အတူတကွ သွားရမည် — ရှင်အာနန္ဒာက တရားရောက်သူတို့ လာခဲ့သောလမ်းလေးလမ်းကိ…
သရဏဒုကသည် မာတိကာ၏ နောက်ဆုံးဒုကအုပ်စု ဖြစ်ပြီး ဓမ္မများကို ပဋိပက္ခရှိသောဓမ္မ (သရဏ) နှင့် ပဋိပက္ခမရှိသောဓမ္မ (အရ…
ပေါသာလက အတွင်း၊ အပြင် ဘာတစ်ခုမျှမရှိဟု မြင်သော သမာဓိအဆင့်သို့ ရောက်သူကို ထပ်၍ မည်သို့ ညွှန်ကြားရမည်နည်းဟု မေးလ…