သုဘာထေရီ: ခြိမ်းခြောက်လာသူကို ငြင်းပယ်ရဲသော သတ္တိ
သုဘာဇီဝကမ္ဗဝနိကာထေရီဂါထာမိန်းမလိုက်သော လူဆိုးတစ်ဦးသည် ဇီဝကဆေးသမား၏ သရက်ဥယျာဉ်တွင် ဘိက္ခုနီ သုဘာ၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ပြီး ချိုသာသောစကားနှင…
သုန္ဒရိကဘာရဒွါဇသုတ္တံ
မီးပူဇော်သော ဗြာဟ္မဏသည် ယဇ်ပွဲအကြွင်း ပါယာသကို လှူရန် ရှိသော်လည်း မြတ်စွာဘုရား၏ ဇာတိကို ဦးစွာမေးသည်။ မြတ်စွာဘုရားက ဇာတိကို မမေးနှင့်၊ အကျင့်ကို မေးပါဟု မိန့်တော်မူသည်။ မီးသည် မည်သည့်သစ်သားမှမဆို ဖြစ်နိုင်သည်၊ ပူဇော်ခံထိုက်သူမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကောင်းစွာ ဆုံးမပြီးသူဖြစ်ပြီး သန့်စင်ခြင်းသည် သစ်သားလောင်ခြင်းမှ မလာပေ။
ခုဒ္ဒကနိကာယ်၊ သုတ္တနိပါတ်ရှိ သုန္ဒရိကဘာရဒွါဇသုတ်နှင့် သံယုတ္တနိကာယ်၊ ဗြာဟ္မဏသံယုတ်ရှိ သုန္ဒရိကသုတ်တို့သည် တူညီသောဖြစ်ရပ်ကို ပြောပြသည်။ သုန္ဒရိကဘာရဒွါဇဗြာဟ္မဏသည် ကောသလတိုင်း သုန္ဒရိကာမြစ်ကမ်းတွင် မီးပူဇော်နေပြီး ပူဇော်ပွဲပြီးနောက် အကြွင်းပါယာသကို ခံယူထိုက်သူကို ရှာသည်။ သစ်ပင်အောက်တွင် မြတ်စွာဘုရား ဦးခေါင်းကို ခြုံလျက် ထိုင်နေသည်ကို တွေ့သဖြင့် ပါယာသနှင့် ရေအိုးကို ကိုင်၍ သွားသည်။
မြတ်စွာဘုရားက ဦးခေါင်းပေါ်မှ အဝတ်ကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ဗြာဟ္မဏသည် ဦးခေါင်းပြောင်နေသူဟု မြင်၍ ပြန်လှည့်ရန် စဉ်းစားသော်လည်း ဗြာဟ္မဏအချို့လည်း ဦးခေါင်းရိတ်ကြောင်း သတိရ၍ ချဉ်းကပ်ကာ ဇာတိမှာ အဘယ်နည်းဟု မေးသည်။ မြတ်စွာဘုရားက ဇာတိကို မမေးနှင့်၊ အကျင့်ကို မေးပါဟု မိန့်ကြားတော်မူပြီး ပူဇော်ခံထိုက်သူမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဆုံးမပြီးသူဖြစ်သည်ဟု ဟောကြားတော်မူသည်။
သံယုတ္တနိကာယ်ထုတ်ဝေမှုတွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ဂါထာရွတ်ခြင်းကြောင့် ရရှိသော ဘောဇဉ်ကို လက်မခံဘဲ ဗြာဟ္မဏအား ပါယာသကို သတ္တဝါမရှိသော ရေထဲသို့ စွန့်ပစ်စေတော်မူပြီး သန့်စင်ခြင်းသည် သစ်သားလောင်ခြင်းမှ မဖြစ်ဘဲ အတွင်းပညာဟူသော မီးကို မီးညှိခြင်းမှ ဖြစ်သည်ဟု သင်ကြားတော်မူသည်။ ထုတ်ဝေမှုနှစ်ခုစလုံး၏ အဆုံးတွင် ဗြာဟ္မဏက ရဟန်းဖြစ်ရန် လျှောက်ပြီး ရဟန္တာဖြစ်ခဲ့သည်။
ဗြာဟ္မဏသည် မြတ်စွာဘုရားအား မည်သည့်ဇာတိတွင် မွေးဖွားသနည်းဟု မေးသည်။ မြတ်စွာဘုရားက ဇာတိကို မမေးနှင့်၊ အကျင့်ကိုသာ မေးပါဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် လူ၏တန်ဖိုးကို သူပြုသောအရာဖြင့် ကြည့်ရမည်ဖြစ်ပြီး မွေးဖွားသောအမျိုးအနွယ်ဖြင့် မကြည့်ရပေ။
အလုပ်ခန့်ရန် သို့မဟုတ် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ရွေးချယ်ရန်အခါ သူ မည်သည့်နေရာမှ ဘွဲ့ရသည် သို့မဟုတ် မည်သူ့သားသမီးဖြစ်သည်ကို စိတ်မဝင်စားမီ သူ ယခင်ကပြုခဲ့သည့်အရာနှင့် သူ၏ အလုပ်လုပ်ပုံကို မေးပါ။
မီးသည် သစ်သားမှ ဖြစ်သည်၊ ထိုသစ်သားသည် မည်သည့်သစ်သားဖြစ်စေကာမူ ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူ နိမ့်ကျသောအမျိုးအနွယ်တွင် မွေးသူသည်ပင် ပညာရှိသော၊ လုံ့လရှိသော၊ ဟိရိဖြင့် မကောင်းမှုကို တားမြစ်နိုင်သော မုနိ ဖြစ်နိုင်သည်။
ကိုယ်နှင့် နောက်ခံမတူသူကို တွေ့သည့်အခါ မည်သည့်သစ်သားမှ မီးညှိသော်လည်း တူညီစွာ အလင်းရောင်ပေးသည့် မီးကို စဉ်းစားပြီး သူ၏ အတွေးအခေါ်ကို တန်းတူစွာ ဖွင့်လှစ်နားထောင်ပါ။
ဒါနပေးသင့်သူမှာ သစ္စာဖြင့် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဆုံးမသူ၊ ဣန္ဒြေဆုံးမမှု ပြည့်စုံသူ၊ ဝေဒ၏ အဆုံးသို့ ရောက်သူ၊ ဗြဟ္မစရိယ ပြီးဆုံးသူ၊ ကာမကို ပယ်နိုင်သူ၊ ရက်ကန်းမောင်းကဲ့သို့ တည့်မတ်စွာ ကောင်းစွာ စောင့်စည်းသူဖြစ်သည်။ ကုသိုလ်လိုလားသူသည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်များအား သင့်တင့်သောအချိန်တွင် လှူသင့်သည်။ သုတ္တနိပါတ်ထုတ်ဝေမှုတွင် ဗြာဟ္မဏအား မျက်နှာမဲ့ခြင်းကို ဖြေလျှော့ရန်၊ လက်အုပ်ချီ၍ ထိုသို့သောသူကို ရှိခိုးရန်နှင့် ထမင်းရေဖြင့် ပူဇော်ရန်လည်း မိန့်တော်မူသည်။
တစ်စုံတစ်ဦးကို ထောက်ပံ့မည်ဆိုလျှင် သူ မည်သည့်ဂိုဏ်းဂဏ သို့မဟုတ် လမ်းစဉ်မှ လာသည်ထက် သူသည် မည်မျှ အမှန်ပြောပြီး မိမိကိုယ်ကို မည်မျှ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ကို ကြည့်ပါ။
ဗြာဟ္မဏ ကြည်ညိုပြီး ပါယာသကို လှူလိုသောအခါ မြတ်စွာဘုရားက ဂါထာဆိုခြင်းကြောင့် ရရှိသော ဘောဇဉ်ကို မစားသုံးပါ၊ ဘုရားရှင်များ ထိုအရာကို မခံယူကြပါဟု မိန့်တော်မူပြီး ထိုရဟန္တာများသည် ကုသိုလ်လိုလားသူ၏ ကုသိုလ်ကွင်းဖြစ်သောကြောင့် အခြားထမင်းရေဖြင့် ခီဏာသဝကို ပြုစုပါဟု မိန့်တော်မူသည်။
သင်ကြားခြင်း သို့မဟုတ် စေတနာဖြင့် ကူညီခြင်းကို လဲလှယ်ခြင်းမှ ခွဲခြားပါ။ တစ်စုံတစ်ဦးအား ကောင်းသောအရာများ အကြံပေးလျှင် အကျိုးအမြတ်ကို မျှော်လင့်မှုက စိတ်ထဲသို့ မရောနှောစေပါနှင့်။
သံယုတ္တနိကာယ်ထုတ်ဝေမှုတွင် မြတ်စွာဘုရားက ဗြာဟ္မဏ၊ သစ်သားလောင်ခြင်းက သန့်စင်စေသည်ဟု မမှတ်ပါနှင့်၊ ထိုအရာသည် ပြင်ပကိစ္စဖြစ်သည်။ ပညာရှိတို့ ထိုအရာမှ သန့်စင်ခြင်းရသည်ဟု မဆိုကြပါ။ ငါသည် သစ်သားလောင်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဉာဏ်ဟူသော မီးကို ကိုယ့်ထဲတွင် အမြဲတောက်လောင်စေသည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
ပုံမှန်ပြုလုပ်နေသော ဘာသာရေးလုပ်ငန်းများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပါ။ ပြုပြီးနောက် စိတ်သည် ပိုကောင်းသောဘက်သို့ ပြောင်းလဲသလား။ အကျင့်ကျနေသောကြောင့်သာ ပြုသည်ဆိုလျှင် မကောင်းသောအရာတစ်ခုကို ပယ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ကိုပါ တွဲထည့်ကြည့်ပါ။
မြတ်စွာဘုရားက မီးပူဇော်ပွဲကို စိတ်ကို လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်တော်မူသည်။ မာနသည် ထမ်းရသည့်ဝန်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်၊ ဒေါသသည် မီးခိုးကဲ့သို့ ဖြစ်သည်၊ မုသားပြောခြင်းသည် ပြာကဲ့သို့ ဖြစ်သည်၊ လျှာသည် ပူဇော်ရာအိုးကဲ့သို့ ဖြစ်သည်၊ နှလုံးသည် မီးပုံတည်ရာနေရာကဲ့သို့ ဖြစ်သည်၊ ကောင်းစွာ ဆုံးမပြီးသော ကိုယ်သည် လူ၏အလင်းရောင်ဖြစ်သည်။
ဒေါသထွက်သည်ဟု ခံစားရသည့်အခါ မမြင်ရအောင် မျက်စိကို ပူလောင်စေသော မီးခိုးကို စိတ်ကူးကြည့်ပါ။ ထို့နောက် စိတ်ကို မီးခိုးများဖြင့် ပြည့်စေချင်သလား၊ အလင်းရောင်ဖြင့် ပြည့်စေချင်သလားဟု ကိုယ့်ကိုကိုယ် မေးပါ။
တရားသည် သီလကို ရေဆိပ်အဖြစ်ထားသော ရေကန်ကဲ့သို့ ကြည်လင်၍ မနောက်ပေ။ သိသူသည် ဤရေကန်တွင် ချိုးပြီး ကိုယ်မစိုဘဲ ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ကူးမြောက်နိုင်သည်။ သစ္စာ၊ ထိန်းသိမ်းမှုနှင့် ဗြဟ္မစရိယသည် မြင့်မြတ်သောအရာသို့ ရောက်ရာလမ်းဖြစ်သည်။
စိတ်သန့်ရှင်းသည်ဟု ခံစားလိုလျှင် မကောင်းစွာ မလုပ်နိုင်သေးသော သီလတစ်ချက်မှ စတင်ပါ။ ဥပမာ တစ်နေ့လုံး အမှန်ကိုသာ ပြောရန် ရည်ရွယ်ပြီး စိတ်သည် မည်သို့ ပေါ့ပါးလာသည်ကို သတိထားကြည့်ပါ။
“ဇာတိကို မမေးနှင့်၊ အကျင့်ကို မေးပါ” ဟူသော စကားသည် မည်သည့်ခေတ်တွင်မဆို သုံးနိုင်သည်။ လက်တွေ့ဘဝတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဝဏ္ဏအကြောင်း မမေးကောင်း မမေးနိုင်သော်လည်း သူတို့ ဘာလုပ်ခဲ့သည်ကို မသိမီ မျိုးရိုးအမည်၊ ပညာသင်ခဲ့သည့်ကျောင်း၊ မွေးရပ်မြေ သို့မဟုတ် အသွင်အပြင်ဖြင့် လူကို ဆုံးဖြတ်လေ့ရှိကြသည်။
သုတ်သည် ပေးလှူခြင်းအကြောင်းကိုလည်း သင်ကြားသည်။ တန်ဖိုးရှိသော ပေးလှူမှုမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကောင်းစွာ ဆုံးမပြီး ရိုးသားစွာ အသက်ရှင်သူများအား လှူခြင်းဖြစ်ပြီး ပေးလှူမှုသည် သင်ကြားပေးမှု သို့မဟုတ် ကောင်းသောစကား ပြောကြားမှုအတွက် အခကြေးငွေ မဖြစ်သင့်ပေ။
အတွင်းမီးအကြောင်းက ကျွန်ုပ်တို့ ပြုလုပ်နေသော အခမ်းအနားများက စိတ်ရှိ မာန၊ ဒေါသနှင့် လိမ်ညာမှုတို့ကို အမှန်တကယ် လျော့ပါးစေသလားဟု စဉ်းစားစေသည်။ မဟုတ်လျှင် ပြင်ပသစ်သားလောင်ခြင်းသာ ဖြစ်နေသေးသည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
မိန်းမလိုက်သော လူဆိုးတစ်ဦးသည် ဇီဝကဆေးသမား၏ သရက်ဥယျာဉ်တွင် ဘိက္ခုနီ သုဘာ၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ပြီး ချိုသာသောစကားနှင…
ပသေနဒိကောသလမင်းက တထာဂတသည် သေပြီးနောက် ဆက်ရှိနေသေးသလားဟု ခေမာထေရီအား မေးလျှောက်သည်။ ထေရီက ဂင်္ဂါမြစ်ရှိ သဲစေ့ရေ…
ကမ္မပစ္စယတွင် နှစ်မျိုးရှိသည်။ သဟဇာတနှင့် ခဏကျော်ဖြစ်သည့်နည်း ဖြစ်သည်။ ဝိပါက၊ အာဟာရ၊ ဣန္ဒြေ၊ ဈာန်နှင့် မဂ္ဂပစ္…
ရှင်ရဟန်းပြုသူ မကြာခဏ ဆင်ခြင်သင့်သော တရား 10 ချက် — ငါသည် လူဝတ်ကြောင်နှင့် ကွဲပြားပြီ၊ ငါ၏ ဘဝသည် သူတစ်ပါးကို မ…