ဥဒ္ဒေသဝိဘင်းသုတ်: စိတ်သည် အပြင်သို့ မပျံ့လွင့် အတွင်း၌ မကပ်ငြိ

နေ့ခင်းအတွင်း စိတ်ကို အတိုချုပ် စစ်ဆေးသည့် မေးခွန်းအဖြစ် သုံးပါ — ယခု စိတ်သည် အပြင်သို့ ပြေးနေသလား၊ အတွင်း၌ ကပ်နေသလား၊ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ခုကို စွဲလမ်း၍ တုန်လှုပ်နေသလား။

ကြိုက်နှစ်သက်သော ကုန်ပစ္စည်း သို့မဟုတ် ပို့စ်ကို မြင်သောအခါ စိတ်သည် ထိုပုံရိပ်နောက် ဆက်လိုက်ပြေးစ ပြုသည့် အချိန်ကို သတိထားပါ၊ ထို့နောက် မြင်ရုံသာဟု သိမှတ်ရာသို့ ပြန်လာပါ။

တရားထိုင်၍ ငြိမ်းချမ်းစွာ ခံစားရသောအခါ နက်ဖြန်လည်း ထိုခံစားမှုကိုပင် ရရမည်ဟု ပန်းတိုင်မထားပါနှင့်။ ထိုငြိမ်းချမ်းမှုကို ဖြစ်ပြီးလွန်သွားသော အခြားအရာများကဲ့သို့ သိမှတ်ပါ။

ကျန်းမာရေးစစ်ဆေးမှုရလဒ် သို့မဟုတ် ကိုယ်ခန္ဓာပုံစံ ပြောင်းလဲလာသောအခါ စိုးရိမ်မှု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် အချက်အလက်ကိုယ်တိုင်မှ မလာဘဲ “ဤသည်မှာ ငါ” ဟု ယူဆမှုမှ လာကြောင်း သတိထားပါ။

တစ်ချိန်က မိမိဟု ယူခဲ့သောအရာ ပြောင်းလဲသောအခါ ဥပမာ အလုပ်ရာထူး သို့မဟုတ် ကျန်းမာရေးအားအင်၊ အဖြစ်မှန်ကို လက်ခံပြီး အကြောင်းအရင်းအလိုက် စီမံပါ။ ထိုအရာက မိမိသည် မည်သူဖြစ်သည်ကို သတ်မှတ်ခွင့် မပေးပါနှင့်။

တိုတောင်းသော ဆုံးမစကားကို နားမလည်လျှင် ကောင်းစွာ လေ့လာထားသူကို မေးပြီး မူလအရင်းအမြစ်နှင့် ထပ်မံစစ်ဆေးပါ။ အဓိပ္ပာယ်ကို မိမိစိတ်ကူးဖြင့် မခန့်မှန်းပါနှင့်။