ຂໍ້ຫ້າມອຸປະສົມບົດບຸກຄົນບາງປະເພດ: ມາດຖານການເຂົ້າໝູ່ສົງ ບໍ່ແມ່ນມາດຖານຄຸນຄ່າຂອງຄົນ

ໃນມະຫາຂັນທະກະ ພະວິໄນປິດົກ ເຫຼັ້ມ 4 (ມະຫາວັກ ພາກ 1) ມີຂໍ້ກຳນົດຫຼາຍຂໍ້ວ່າບຸກຄົນແບບໃດສົງບໍ່ພຶງອຸປະສົມບົດໃຫ້. ບາງຂໍ້ກ່ຽວກັບຄວາມພ້ອມທາງສັງຄົມ ເຊັ່ນ ຜູ້ມີໜີ້ ທາດ ຫຼື ຜູ້ຮັບລາຊະການ ບາງຂໍ້ກ່ຽວກັບການກະທຳຮ້າຍແຮງ ເຊັ່ນ ຂ້າມານດາບິດາ ແລະ ບາງຂໍ້ກ່ຽວກັບເພດພາວະ. ໃນບົດສູດຖາມກ່ອນອຸປະສົມບົດຈຶ່ງມີຄຳຖາມວ່າ ເປັນມະນຸດບໍ? ເປັນຊາຍບໍ? ເປັນອິດສະຫຼະບໍ? ບໍ່ມີໜີ້ບໍ?

ສອງຂໍ້ທີ່ກ່ຽວກັບເພດພາວະຄືຂໍ້ຫ້າມອຸປະສົມບົດ "ບັນດະກະ" ແລະ "ອຸພະໂຕພະຍັນຊະນະກະ" ຕາມຄຳແປໃນພະໄຕຣປິດົກ. ຄວາມໝາຍທີ່ແນ່ນອນຂອງຄຳທຳອິດຍັງຕີຄວາມຕ່າງກັນ ສ່ວນຄຳຫຼັງມັກເຂົ້າໃຈວ່າໝາຍເຖິງຜູ້ມີລັກສະນະເພດທັງສອງຢ່າງ. ທັງສອງຂໍ້ເກີດຈາກເຫດການທີ່ຜູ້ບວດແລ້ວມີພຶດຕິກຳທາງເພດໃນໝູ່ສົງ ຈົນຊາວບ້ານຕຳໜິ. ໜ້ານີ້ໃຊ້ຄຳວ່າ "ບຸກຄົນບາງກຸ່ມຕາມເກນໃນຍຸກນັ້ນ" ແທນ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຄຳເກົ່າກາຍເປັນຄຳປະທັບຕາໃຫ້ຄົນ.

ໃນອີກດ້ານໜຶ່ງ ພະວິໄນເຫຼັ້ມ 1 ມີເລື່ອງພິກຂຸທີ່ເພດປ່ຽນໄປຫຼັງບວດແລ້ວ ພະພຸດທະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ໃຫ້ສິກ ແຕ່ໃຫ້ຍ້າຍໄປຢູ່ກັບພິກຂຸນີສົງ ໂດຍຄົງອຸປັດຊາ ການອຸປະສົມບົດ ແລະ ພັນສາເດີມໄວ້ທັງໝົດ.

ໜ້ານີ້ນຳສະເໜີຂໍ້ຫ້າມເຫຼົ່ານີ້ໃນຖານະເກນທາງປະຫວັດສາດສຳລັບການເຂົ້າສູ່ຊີວິດນັກບວດ. ຂໍ້ຫ້າມເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນການຕັດສິນວ່າໃຜມີຄ່ານ້ອຍກວ່າ ຫຼື ເຂົ້າເຖິງທຳບໍ່ໄດ້. ເວັບໄຊນີ້ບໍ່ສະໜັບສະໜູນການດູໝິ່ນຜູ້ໃດ.