ขุททกนิกาย ขุททกปาฐ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต
ฉบับ มมร. · เล่ม ๔๕ · หน้า ๖๕๐ · ข้อ 282
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เมื่อภิกษุรู้อยู่เห็นอยู่ว่า นี้ทุกขสมุทัย อาสวะทั้งหลายจึงสิ้นไป เมื่อภิกษุรู้อยู่ เห็นอยู่ว่า นี้ทุกขนิโรธ อาสวะทั้งหลายจึงสิ้นไป เมื่อภิกษุรู้อยู่เห็นอยู่ว่า นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา อาสวะทั้งหลายจึงสิ้นไป ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุรู้อยู่เห็นอยู่อย่างนี้แล อาสวะทั้งหลายจึงสิ้นไป.

ปฐมญาณ (คืออนัญญตัญญัสสามี-

ตินทรีย์)ย่อมเกิดขึ้นแก่พระเสกขะผู้ศึกษา

อยู่ ผู้ปฏิบัติตามทางตรง ในเพราะโสดา-

ปัตติมรรคอันเป็นเครื่องทำกิเลสทั้งหลาย

ให้สิ้นไป ธรรมชาติที่รู้ทั่วถึง (คืออัญญิน-

ทรีย์) อันยอดเยี่ยม ย่อมเกิดขึ้นในลำดับ

แต่ปฐมญาณนั้น ตั้งแต่ธรรมชาติที่รู้ทั่วถึง

คืออัญญินทรีย์นั้นไป วิมุตติญาณอันสูงสุด

ย่อมเกิดขึ้นแก่พระขีณาสพ ผู้พ้นวิเศษแล้ว

ญาณในอริยมรรค อันเป็นที่สิ้นไปแห่ง

อาสวะ และสังโยชน์ทั้งหลาย ย่อมเกิดขึ้น

ว่า สังโยชน์ทั้งหลายสิ้นไปแล้ว คนพาล

ผู้เกียจคร้าน ไม่รู้แจ้ง ไม่พึงบรรลุนิพพาน

อันเป็นที่ปลดเปลื้องกิเลสเครื่องร้อยรัด

ทั้งปวงนี้ได้เลย.

จบชานสูตรที่ ๓