ครั้งนั้นแล ท่านพระเสละ พร้อมทั้งบริษัทได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระ- ภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วได้ห่มจีวรเฉวียงบ่าข้างหนึ่ง ประณมอัญชลีไปทาง ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า
ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้มีพระจักษุ
ข้าพระองค์ทั้งหลายถึงสรณะในวันที่ ๘ นับ
แต่วันนี้ เพราะฉะนั้น ข้าพระองค์ทั้งหลาย
จึงฝึกฝนตนอยู่ในศาสนาของพระองค์ ๗
ราตรี.
พระองค์เป็นพระพุทธเจ้า เป็น
ศาสดา เป็นมุนีครองงำมาร ทรงตัดอนุสัย
แล้ว เป็นผู้ข้ามได้เองแล้ว ทรงช่วยหมู่สัตว์นี้
ให้ข้ามได้ พระองค์ทรงก้าวล่วงอุปธิได้แล้ว
ทรงทำลายอาสวะทั้งหลายแล้ว ไม่ทรงถือ
มั่น ทรงละความกลัวและความขลาดได้แล้ว
ดังสีหะ.
ภิกษุ ๓๐๐ รูปนี้ยืนประนมอัญชลีอยู่
ข้าแต่พระวีรเจ้า ขอพระองค์ทรงเหยียด