ขุททกนิกาย ขุททกปาฐ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต
ฉบับ มมร. · เล่ม ๔๗ · หน้า ๕๕๘ · ข้อ 380
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ทุกข์ย่อมเกิดแก่ผู้นั้นยิ่งขึ้น และสรีระของ

ผู้นั้นก็จะซูบซีด.

บุคคลผู้เบียดเบียนตนเอง ย่อมเป็น

ผู้ซูบผอม มีผิวพรรณเศร้าหมอง สัตว์ทั้ง-

หลายผู้ละไปแล้ว ย่อมรักษาตนไม่ได้ด้วย

ความรำพันนั้น การรำพันไร้ประโยชน์.

คนผู้ทอดถอนใจของบุคคลผู้ทำกาละ

แล้ว ยังละความเศร้าโศกไม่ได้ ตกอยู่ใน

อำนาจแห่งความเศร้าโศก ย่อมถึงทุกข์ยิ่ง

ขึ้น.

ท่านจงเห็นคนแม้เหล่าอื่นผู้เตรียม

จะดำเนินไปตามยถากรรม (และ) สัตว์

ทั้งหลายในโลกนี้ ผู้มาถึงอำนาจแห่งมัจจุ

แล้ว กำลังพากันดิ้นรนอยู่ทีเดียว.

ก็สัตว์ทั้งหลายย่อมสำคัญด้วยอาการ

ใด ๆ อาการนั้น ๆ ย่อมแปรเป็นอย่างอื่นไป

ในภายหลัง ความพลัดพรากกันเช่นนี้ย่อม

มีได้ ท่านจงดูสภาพแห่งโลกเถิด.

มาณพแม้จะพึงเป็นอยู่ร้อยปีหรือยิ่ง

กว่านั้น ก็ต้องพลัดพรากจากหมู่ญาติ ต้อง

ละทิ้งชีวิตไว้ในโลกนี้.