ขุททกนิกาย ขุททกปาฐ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต
ฉบับ มมร. · เล่ม ๔๗ · หน้า ๘๗๑ · ข้อ 424
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เมืองอุชเชนี เมืองโคนัทธะ เมือง

เวทิสะ เมืองวนนคร เมืองโกสัมพี เมือง

สาเกต เมืองสาวัตถีอันเป็นเมืองอุดม เมือง

เสตัพยะ เมืองกบิลพัสดุ์ เมืองกุสินารามัน-

ทิรสถาน (เมืองมันทิระ) เมืองปาวา เมือง

โภคนคร เมืองเวสาลี เมืองราชคฤห์ และ

ปาสาณกเจดีย์อันเป็นรมณียสถานที่น่า

รื่นรมย์ใจ.

พราหมณ์มาณพทั้งหลายพากันยินดี

ได้รีบด่วนขึ้นสู่เจติยบรรพต เหมือนบุคคลผู้

กระหายน้ำ ยินดีน้ำเย็น เหมือนพ่อค้ายินดี

ลาภใหญ่ และเหมือนบุคคลถูกความร้อน

แผดเผายินดีร่มเงา ฉะนั้น.

ก็ในสมัยนั้นพระผู้มีพระภาคเจ้า อัน

ภิกษุสงฆ์แวดล้อมแล้ว ทรงแสดงธรรมแก่

ภิกษุทั้งหลายอยู่ ประหนึ่งราชสีห์บันลืออยู่

ในป่า ฉะนั้น.

อชิตมาณพได้เห็นพระสัมมาสัมพุทธ-

เจ้ามีพระรัศมี เรื่อเรืองเหลืองอ่อน ถึงความ

บริบูรณ์ดังดวงจันทร์ในวันเพ็ญ ลำดับนั้น