เริ่มเรื่องทุติยสังคายนา

ก็เพื่อรู้ทุติสังคายนาแจ่มแจ้ง ควรทราบลำดับดังต่อไปนี้ จริงอยู่ ในกาลใด

พระเถระทั้ง ๕๐๐ มีพระมหากัสสป

เป็นต้น ผู้มีอาสวะสิ้นแล้ว มีปัญญาอัน

รุ่งเรืองเหล้านั้น ครั้นสังคายนาพระสัทธรรม

และยังพระสัทธรรมให้รุ่งเรืองในที่ทั้งปวง

แล้วดำรงอยู่จนถึงที่สุดแห่งชีวิต ไม่มีอาลัย

สิ้นเชื้อดับไป เหมือนประทีปดับไปฉะนั้น

[ภิกษุชาววัชชีบุตรแสดงวัตถุ ๑๐ ประการ]

ในกาลนั้น เมื่อคืนและวันล่วงไปโดยลำดับ ในเมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้า เสร็จปรินิพพานแล้วได้ ๑๐๐ ปี พวกภิกษุวัชชีบุตรชาวเมืองไพศาลี แสดง วัตถุ ๑๐ ประการเหล่านี้ ในเมืองไพศาล คือ : -

กปฺปติ สิงฺคิโลณกปฺโป กัปปะว่า เก็บเกลือไว้ด้วยเขนงฉัน

กับบิณฑบาตที่ไม่เค็ม ก็ควร,

กปฺปติ ทฺวงฺคุลกปฺโป กัปปะว่า จะฉันโภชนะ ในวิกาล

เมื่อเงาคล้อยไป ๒ องคุลี ก็ควร,

กปฺปติ คามนฺตรกปฺโป กัปปะว่า ภิกษุตั้งใจว่าจะไปในละ-

แวกบ้าน ห้ามภัตแล้ว ฉันโภชนะ

ที่ไม่เป็นเดน ก็ควร,