มหาวิภังค์ ภาค ๑
ฉบับ มมร. · เล่ม ๑ · หน้า ๘๐๔ · ข้อ 78
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ผลภาชโกติมํธาเรหิท่านจงทรงจำข้าพเจ้าไว้ว่า เป็น

ผู้แจกผลไว้,

ขชฺชกภาชโกติ " " ท่านจงทรงจำข้าพเจ้าไว้ว่า เป็น

ผู้แจกของขบเคี้ยว,

การบอกลาด้วยคำว่า สามเณโรติ มํ ธาเรหิ ไม่ใช่เป็นการบอกลา

ด้วยคำไวพจน์. การบอกลาสิกขา ย่อมมีได้ด้วยไวพจน์แห่งสามเณรอย่างนี้

คือ:-

กุมารโกติมํธาเรหิท่านจงทรงจำข้าพเจ้าไว้ว่า เป็น

สามเณรน้อย,

เจฏโกติ "" ท่านจงทรงจำข้าพเจ้าไว้ว่า เป็น

สามเณรเล็ก,

เปฏโกติ "" ท่านจงทรงจำข้าพเจ้าไว้ว่า เป็น

สามเณรปานกลาง,

โมณิคลฺโลติ "" ท่านจงทรงจำข้าพเจ้าไว้ว่า เป็น

สามเณรโค่ง,

สมณุทฺเทโสติ ""ท่านจงทรงจำข้าพเจ้าไว้ว่า เป็น

สมณุทเทศ, (คือสามเณรมีอายุมาก

หรือเถร)

การบอกลาด้วยคำว่า ติตฺถิโยติ มํ ธาเรห ไม่ใช่เป็นการบอกลา

ด้วยคำไวพจน์. การบอกลาสิกขา ย่อมมีได้ด้วยคำไวพจน์แห่งเดียรถีย์อย่างนี้

คือ:-

หัวข้อ (สรุปโดย AI) รายการถ้อยคำบอกลาสิกขาและคำไวพจน์แทนพระรัตนตรัย ครู อุปัชฌาย์ ที่ใช้แล้วถือว่าสึกสมบูรณ์
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้