ควรจะแต่งอรรถกถาอปทาน [ชีวประวัติ] เพราะ

ฉะนั้นข้าพเจ้าจักแสดงการพรรณนาเนื้อความอันงาม

แห่งพระบาลีในพระไตรปิฎกทีเดียว พร้อมทั้งชีว-

ประวัติที่ยังเหลืออยู่ เรื่องราวอันดีเยี่ยมนี้ใครกล่าวไว้

กล่าวไว้ที่ไหน กล่าวไว้เมื่อไรและกล่าวไว้เพื่ออะไร

ข้าพเจ้าจักกล่าวเรื่องนั้น ๆ แล้ว ก็มาถึงวิธีเพื่อที่จะให้

ฉลาดในเรื่องนิทาน เพราะจะทำให้เล่าเรียนและทรง

จำได้ง่ายขึ้น เพราะฉะนั้น เรื่องราวที่ท่านจัดให้แปลก

ออกไปตามที่เกิดก่อนและหลัง รจนาไว้ในภาษา

สิงหลของเก่าก็ดี ในอรรถกถาของเก่าก็ดี เมื่อมาถึง

วิธีนั้น ๆ แล้ว ย่อมไม่ให้สำเร็จประโยชน์ตามที่สาธุ-

ชนต้องการ เหตุนั้นข้าพเจ้าก็จักอาศัยนัยตามอรรถ

กถาของเก่านั้น เว้นไม่เอาเนื้อความที่ผิดเสีย แสดง

แต่เนื้อความที่แปลกออกไป กระทำการพรรณนา

เฉพาะแต่ที่แปลก ซึ่งดีที่สุดเท่านั้น ด้วยประการฉะนี้.

เพราะเหตุที่ได้ปฏิญาณไว้แล้วว่า เรื่องราวอันดีเยี่ยมใครกล่าวไว้ กล่าวไว้ในที่ไหนและกล่าวไว้เมื่อไร และว่าข้าพเจ้าจักทำการพรรณนาเนื้อความ ดังนี้ ก็การพรรณนาเนื้อความแห่งชีวประวัตินั้น เมื่อข้าพเจ้าแสดงนิทานสาม อย่างเหล่านี้ คือ ทูเรนิทาน [นิทานในที่ไกล] อวิทูเรนิทาน [นิทานในที่ไม่ ไกลนัก] สันติเกนิทาน [นิทานในที่ใกล้] พรรณนาอยู่ก็จักเป็นที่เข้าใจได้ แจ่มแจ้ง เพราะคนที่ได้ฟัง ได้เข้าใจมาตั้งแต่ได้อ่านแล้ว เพราะฉะนั้นข้าพเจ้า จึงจักแสดงนิทานเหล่านั้นพรรณนาชีวประวัตินั้น บรรดานิทานเหล่านั้น ก่อน-