๖. อลีนจิตตชาดก

ว่าด้วยกัลยาณมิตร

[๑๖๑] เสนาหมู่ใหญ่อาศัยเจ้าอลีนจิต มีใจรื่นเริง

ได้จับเป็นพระเจ้าโกศล ผู้ไม่อิ่มพระทัยด้วย

ราชสมบัติของพระองค์ฉันใด

[๑๖๒] ภิกษุผู้สมบูรณ์ด้วยกัลยาณมิตรเป็นที่

พึ่งอาศัย ปรารภความเพียร เจริญกุศลธรรม เพื่อ

บรรลุนิพพานอันเกษมจากโยคะ พึงบรรลุธรรม

เป็นที่สิ้นไปแห่งสังโยชน์ทั้งปวงโดยลำดับ ก็

ฉันนั้น.

จบ อลีนจิตตชาดกที่ ๖

อรรถกถาอลีนจิตตชาดกที่ ๖

พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ ภิกษุคลายความเพียรรูปหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้น ว่า อลีนจิตฺตํ นิสฺสาย ดังนี้.

เรื่องราวจักมีแจ้งในสังวรชาดกในเอกาทสกนิบาต. ภิกษุ

นั้นเมื่อพระศาสดาตรัสถามว่า ดูก่อนภิกษุได้ยินว่า เธอคลาย ความเพียรจริงหรือ กราบทูลว่า จริง พระเจ้าข้า.