กถาวัตถุ
ฉบับ มมร. · เล่ม ๘๐ · หน้า ๖๐๙ · ข้อ 751 752 753
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ส. จิตมีโมหะ หลุดพ้นได้ หลุดพ้นทั้ง ๒ คือ

ทั้งโมหะและจิต หรือ

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ

[๗๕๑] ส. จิตมีผัสสะ มีโมหะ หลุดพ้นได้ หลุดพ้นทั้ง ๒

คือ ทั้งผัสสะและจิต หรือ ?

ป. ถูกแล้ว.

ส. หลุดพ้นทั้ง ๒ คือ ทั้งโมหะและจิต หรือ ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ

[๗๕๒] ส. จิตมีเวทนา มิโมหะ ฯ ล ฯ จิตมีสัญญา มีโมหะ ฯ ล ฯ จิตมีเจตนา มีโมหะ ฯ ล ฯ จิตมีปัญญา มีโมหะ หลุดพ้นได้ หลุดพ้นทั้ง ๒ คือ ทั้งปัญญาและจิต หรือ ?

ป. ถูกแล้ว.

ส. หลุดพ้นทั้ง ๒ คือ ทั้งโมหะและจิต หรือ ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

[๗๕๓] ส. ไม่พึงกล่าวว่า จิตมีราคะ มีโทสะ มีโมหะ

หลุดพ้นได้ หรือ ?

ป. ถูกแล้ว.

ส. จิตที่ปราศจากราคะ ปราศจากโทสะ ปราศจาก

โมหะ หมดกิเลส หลุดพ้น หรือ ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ

ส. ถ้าอย่างนั้น จิตมีราคะ มีโทสะ มีโมหะ ก็

หลุดพ้นได้น่ะสิ.

วิมุจจติกถา จบ

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้