๗. อิตถีวรรค

๑. อาสาตมันตชาดก

ว่าด้วยหญิงเลวทราม

[๖๑] ขึ้นชื่อว่าหญิงในโลกนี้เลวทราม เพราะหญิงเหล่านั้นไม่มีเขตแดน มีแต่

ความกำหนัดยินดี คึกคะนองไม่มีเลือก เหมือนกับไฟที่ไหม้ไม่เลือก

ฉะนั้น เราจักละทิ้งหญิงเหล่านั้นไปบวช พอกพูนวิเวก.

จบ อาสาตมันตชาดกที่ ๑.

๒. อัณฑภูตชาดก

ว่าด้วยการวางใจภรรยา

[๖๒] พราหมณ์ถูกภรรยาผูกหน้าให้ดีดพิณ ก็รู้ไม่ทันภรรยา ที่ท่านนำมาเลี้ยง

ไว้แต่ยังไม่คลอด ใครจะวางใจในภรรยาเหล่านั้นได้.

จบ อัณฑภูตชาดกที่ ๒.

๓. ตักกชาดก

ว่าด้วยธรรมดาหญิง

[๖๓] ธรรมดาว่าหญิงเป็นคนมักโกรธ ไม่รู้จักคุณ ชอบส่อเสียด ชอบยุยงให้

แตกกัน ดูกรภิกษุ ท่านจงประพฤติพรหมจรรย์เถิด ท่านจะไม่เสื่อม

จากสุข.

จบ ตักกชาดกที่ ๓.

๔. ทุราชานชาดก

ภาวะของหญิงรู้ยาก

[๖๔] ท่านอย่าดีใจว่าหญิงปรารถนาเรา อย่าเศร้าโศก ว่าหญิงนี้ไม่ปรารถนา

เรา ภาวะของหญิงทั้งหลายเป็นของรู้ได้ยาก เหมือนทางไปของปลาใน

น้ำ ฉะนั้น.

จบ ทุราชานชาดกที่ ๔.