ปัฏฐาน ภาค ๑
ฉบับหลวง · เล่ม ๔๐ · หน้า ๒๓๕ · ข้อ 513 514 515 516 517
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

อนุโลมญาณ เป็นปัจจัยแก่โคตรภู โดยสมนันตรปัจจัย

อนุโลมญาณ เป็นปัจจัยแก่โวทาน โดยสมนันตรปัจจัย

โคตรภู เป็นปัจจัยแก่มรรค โดยสมนันตรปัจจัย

โวทาน เป็นปัจจัยแก่มรรค โดยสมนันตรปัจจัย

[๕๑๓] กุศลธรรม เป็นปัจจัยแก่อัพยากตธรรม โดยสมนันตรปัจจัย

คือ กุศล เป็นปัจจัยแก่วุฏฐานะ โดยสมนันตรปัจจัย

มรรค เป็นปัจจัยแก่ผล โดยสมนันตรปัจจัย

อนุโลมของพระเสขะทั้งหลาย เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติ โดยสมนันตรปัจจัย

เนวสัญญานาสัญญายตนกุศลของพระอริยบุคคลผู้ออกจากนิโรธ เป็นปัจจัยแก่ ผลสมาบัติ โดยสมนันตรปัจจัย

[๕๑๔] อกุศลธรรม เป็นปัจจัยแก่อกุศลธรรม โดยสมนันตรปัจจัย

คือ กุศลขันธ์ทั้งหลายที่เกิดก่อนๆ เป็นปัจจัยแก่อกุศลขันธ์ที่เกิดหลังๆ โดย สมนันตรปัจจัย

[๕๑๕] อกุศลธรรม เป็นปัจจัยแก่อัพยากตธรรม โดยสมนันตรปัจจัย

คือ อกุศล เป็นปัจจัยแก่วุฏฐานะ โดยสมนันตรปัจจัย

[๕๑๖] อัพยากตธรรม เป็นปัจจัยแก่อัพยากตธรรม โดยสมนันตรปัจจัย

คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอัพยากตวิบาก และอัพยากตกิริยาที่เกิดก่อนๆ เป็นปัจจัยแก่ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอัพยากตวิบาก และอัพยากตกิริยาที่เกิดหลังๆ โดยสมนันตรปัจจัย

ภวังคจิต เป็นปัจจัยแก่อาวัชชนะ โดยสมนันตรปัจจัย

กิริยา เป็นปัจจัยแก่วุฏฐานะ โดยสมนันตรปัจจัย

อนุโลมญาณของพระอรหันต์ เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติ โดยสมนันตรปัจจัย

เนวสัญญานาสัญญายตนกิริยาของพระอรหันต์ผู้ออกจากนิโรธ เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติ โดยสมนันตรปัจจัย

[๕๑๗] อัพยากตธรรม เป็นปัจจัยแก่กุศลธรรม โดยสมนันตรปัจจัย

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้