สังฆาภิคีติ
สงฺฆาภิคีติบทกวีสรรเสริญหมู่พระอริยสงฆ์ผู้บริสุทธิ์ ปิดท้ายชุดอนุสสติของทำวัตรเย็นด้วยคำขอขมา
สงฺฆานุสฺสติ
บททบทวนคุณของหมู่สาวกผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติตรง เป็นบทที่สามของชุดอนุสสติในทำวัตรเย็น
สวดต่อจากธัมมาภิคีติ เป็นบทที่สามและบทสุดท้ายของชุดอนุสสติ
สวดได้ทุกเวลาที่อยากระลึกถึงผู้ที่เดินทางนี้มาก่อนเรา ไม่ว่าจะเป็นครูบาอาจารย์หรือคนธรรมดาที่ปฏิบัติดี
คำว่าสังฆะในบทนี้หมายถึงหมู่พระอริยสาวก คือผู้ที่ปฏิบัติจนเห็นธรรมแล้วในระดับต่าง ๆ ซึ่งนับเป็นคู่บุรุษสี่คู่ หรือแปดจำพวกเมื่อนับแยก ไม่ได้หมายถึงพระทุกรูปโดยอัตโนมัติ
คุณสี่ข้อแรกคือปฏิบัติดี ปฏิบัติตรง ปฏิบัติเพื่อรู้ธรรมที่ควรรู้ และปฏิบัติสมควร เป็นการบอกว่าคนกลุ่มนี้น่านับถือเพราะการกระทำ ไม่ใช่เพราะตำแหน่งหรือเครื่องแบบ
คำว่าเนื้อนาบุญของโลกเป็นภาพชาวนา คือเมื่อหว่านลงในที่ดินดี เมล็ดก็งอกงาม การให้แก่ผู้ที่ตั้งใจฝึกตนจึงเกิดผลดีทั้งกับผู้ให้และกับคนรอบข้าง
คลิกเพื่อไปอ่านเนื้อหาจริงในหน้าที่อ้างถึง
บทกวีสรรเสริญหมู่พระอริยสงฆ์ผู้บริสุทธิ์ ปิดท้ายชุดอนุสสติของทำวัตรเย็นด้วยคำขอขมา
บทพิจารณาห้าข้อเรื่องความแก่ ความเจ็บ ความตาย การพลัดพราก และการกระทำของตน นิยมสวดต่อท้ายทำวัตรเย็น
บทเปิดทำวัตรเย็น บูชาพระรัตนตรัยด้วยดอกไม้ธูปเทียน แล้วกล่าวคำนอบน้อมพระพุทธเจ้าสามครั้ง
บทกวีสรรเสริญพระธรรมว่าเป็นเครื่องขจัดความมืดและเป็นที่พึ่งอันเกษม จบด้วยคำขอขมา