နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာရန်

ဂတိအနုယောဂနှင့် ကလျာဏဝဂ်: လူတစ်ဦးတည်းလော အခြားလူလော ပြန်လည်ဖွားမြင်၍ ကံ၏အကျိုးကို ခံစားသည်

ပုဂ္ဂလော သန္ဓာဝတိ အသ္မာ လောကာ ပရံ လောကံ

ပုဂ္ဂလကထာရှိ ပိုင်းနှစ်ပိုင်းတွင် တစ်ဖက်က ဤလောကမှ အခြားလောကသို့ ဖြတ်သန်းကျင်လည်သော ပုဂ္ဂိုလ်ရှိသည်၊ ကံပြုသူနှင့် ဝိပါက်ခံစားသူကို ပရမတ်အားဖြင့် ရနိုင်သည်ဟု ယူဆသည်။ ထေရဝါဒဘက်က သွားသောသူသည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ပင်လော၊ အခြားပုဂ္ဂိုလ်လောဟု မေးသည်။ ခပ်သိမ်းသောအရာတွင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ပင်ဖြစ်လျှင် သေခြင်း မရှိနိုင်ပါ၊ ပျက်စီးသွားလျှင် ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိဖြစ်သည်။ သို့သော် ကံနှင့် ကံ၏အကျိုးမူကား တကယ် ရှိနေသည်။

7 ချက်

ကထာဝတ္ထု ပိဋကတ်တွဲ 37 ဝဂ် 1 ရှိ ပုဂ္ဂလကထာတွင် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ပရမတ်အားဖြင့် ရနိုင်သလောဟူသော အဓိကမေးခွန်းနောက်တွင် ဆက်လာသော ပိုင်းနှစ်ပိုင်းရှိသည်။ ပထမပိုင်းကို ဂတိအနုယောဂဟု ခေါ်သည်။ ပရဝါဒီက ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဤလောကမှ အခြားလောကသို့၊ အခြားလောကမှ ဤလောကသို့ ကျင်လည်သွားလာသည်ဟု လက်ခံသည်။ သကဝါဒီဖြစ်သော ထေရဝါဒဘက်က ထိုကျင်လည်သွားလာသူသည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ပင်လော၊ အခြားပုဂ္ဂိုလ်လော၊ နှစ်မျိုးလုံးလော၊ သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးလုံး မဟုတ်လောဟု ဆက်မေးသည်။ ပရဝါဒီက မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ လက်မခံနိုင်။

ပရဝါဒီက သုတ်များကို ကိုးကားသည်။ ဥပမာ ပုဂ္ဂိုလ်သည် အများဆုံး ခုနစ်ကြိမ် ကျင်လည်ပြီးနောက် ဒုက္ခ၏အဆုံးကို ပြုနိုင်သည်ဟူသော စကားနှင့် သံသရာသည် အစမသိနိုင်သည်ဟူသော စကားတို့ ဖြစ်သည်။ ထေရဝါဒဘက်က ဤသုတ်များ တကယ်ရှိကြောင်း လက်ခံသော်လည်း ထိုပုဂ္ဂိုလ်ပင် အခြားမဖြစ်ဘဲ သွားလျှင် သေခြင်း မရှိတော့ပါဟု ညွှန်ပြသည်။ ထို့နောက် ခန္ဓာနှင့်အတူ ပုဂ္ဂိုလ်ပျက်စီးလျှင် ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိဖြစ်သည်၊ မပျက်စီးလျှင် ပုဂ္ဂိုလ်သည် မြဲ၍ နိဗ္ဗာန်နှင့် တူသည်ဟူသော ဂါထာဖြင့် ပိုင်းကို အဆုံးသတ်သည်။

ဒုတိယပိုင်းကို ကလျာဏဝဂ်ဟု ခေါ်သည်။ ပရဝါဒီက ကောင်းသောကံ မကောင်းသောကံကို ရနိုင်လျှင် ပြုသူနှင့် ဝိပါက်ခံစားသူကိုလည်း ရနိုင်ရမည်ဟု ယူဆသည်။ ထေရဝါဒဘက်က ထိုသို့ဆိုလျှင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို ဖန်ဆင်းသူကိုလည်း ရနိုင်ရမည်လောဟု ပြန်မေးပြီး ဤသို့ ဆက်၍ မဆုံးတော့ပါ။ ကျမ်းကိုယ်တိုင်က သကဝါဒီနှင့် ပရဝါဒီဟုသာ ခေါ်ပြီး နိကာယ်အမည်ကို မဖော်ပြထားပါ။

1

ထိုပုဂ္ဂိုလ်ပင် သွားသလော၊ အခြားပုဂ္ဂိုလ် သွားသလော သွေဝ ပုဂ္ဂလော သန္ဓာဝတိ

တစ်ဖက်က ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဤလောကမှ အခြားလောကသို့ ကျင်လည်သွားလာသည်ဟု လက်ခံသည်။ ထေရဝါဒဘက်က ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကိုယ်တိုင် ကျင်လည်သွားသလော၊ အခြားပုဂ္ဂိုလ် ကျင်လည်သွားသလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှင့် အခြားပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ဦးစလုံးလော၊ နှစ်ဦးစလုံး မဟုတ်လောဟု မေးသည်။ အဆိုတင်သွင်းသောဘက်က မည်သည့်အချက်ကိုမျှ လက်မခံနိုင်။ အဖြေတစ်ခုစီသည် ဆန့်ကျင်ချက်သို့ ပို့ဆောင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
အမှားပြုခဲ့ဖူးသော ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အတိတ်ကို ပြန်တွေးသောအခါ ၎င်းကို တည်ငြိမ်သော မူလကိုယ်တိုင် မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်နှင့်မဆိုင်သော အခြားသူလည်း မဟုတ်ဘဲ ဆက်တိုက်လာသည့် စီးဆင်းမှုတစ်ခုအဖြစ် ကြည့်ကြည့်ပါ။
2

တစ်ဖက်က ကိုးကားသော သုတ်များ သတ္တက္ခတ္တုပရမံ သန္ဓာဝိတွာန ပုဂ္ဂလော

ပရဝါဒီက ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် အများဆုံး ခုနစ်ကြိမ် ကျင်လည်ပြီးနောက် သံယောဇဉ်အားလုံး ကုန်ခန်းသောကြောင့် ဒုက္ခ၏အဆုံးကို ပြုနိုင်မည်ဟူသော မိန့်တော်မူချက်နှင့် အဝိဇ္ဇာဖြင့် ကာဆီးထားသော၊ တဏှာဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော၊ အစမသိနိုင်သည့် သတ္တဝါတို့၏ ကျင်လည်ခြင်းဟူသော မိန့်တော်မူချက်ကို ကိုးကားသည်။ ထို့ကြောင့် ပုဂ္ဂိုလ်သည် တကယ် ကျင်လည်သွားသည်ဟု နိဂုံးချုပ်သည်။ ထေရဝါဒဘက်က ဤသုတ်များ တကယ်ရှိကြောင်း လက်ခံသည်။ အချက်မှာ သုတ်ထဲရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော စကားလုံးကို မည်သို့ နားလည်မည်နည်းဟူ၍ဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ထိုသူသည် ထိုနေရာတွင် မွေးဖွားသွားသည်ကဲ့သို့ သာမန်ဘာသာစကားဖြင့် ဟောထားသော စာသင်ကြားချက်ကို ဖတ်သောအခါ ၎င်းသည် ဆက်သွယ်ပြောဆိုရန် သုံးသော ဘာသာစကားဖြစ်ပြီး စကားလုံးတိုင်းကို ဒဿနိကအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်အဖြစ် ဖတ်ရန် မလိုကြောင်း နားလည်ပါ။
3

လူနှင့် နတ်သည် လူတစ်ဦးတည်းလော သွေဝ မနုဿော သော ဒေဝေါ

ထေရဝါဒဘက်က လူဖြစ်ပြီးနောက် နတ်ဖြစ်သွားသူ ရှိသလောဟု မေးသည်။ ပရဝါဒီက ရှိသည်ဟု လက်ခံသည်။ ထို့နောက် လူသည် ထိုသူပင်၊ နတ်သည်လည်း ထိုသူပင်လောဟု ဆက်မေးပြီး ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကိုယ်တိုင် ဤလောကမှ အခြားလောကသို့ အခြားမဖြစ်ဘဲ ရွှေ့သွားလျှင် သေခြင်း မရှိတော့ပါ၊ သတ္တဝါကို သတ်ခြင်းလည်း ရနိုင်တော့မည်မဟုတ်ဟု ညွှန်ပြသည်။ သို့သော် ကံရှိသည်၊ ကံ၏အကျိုးရှိသည်၊ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်တို့သည် အကျိုးပေးနေသေးသည်။ ဝဏ္ဏအကြောင်းလည်း အလားတူ မေးသည်။ လက်ကျိုးသူသည် လက်ကျိုးသူအဖြစ်ပင် အမြဲ မွေးဖွားရမည်လောဟုလည်း မေးသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
တစ်စုံတစ်ဦးက မိမိသည် မွေးကတည်းက ဤသို့ဖြစ်ပြီး အမြဲ ဤသို့ပင် ဖြစ်နေမည်ဟု ပြောလျှင် တစ်ဘဝတည်းတွင်ပင် ကိုယ်ခန္ဓာ၊ အတွေးနှင့် အခန်းကဏ္ဍတို့သည် အကြောင်းအကျိုးအလိုက် အမြဲပြောင်းလဲနေကြောင်း သတိရပါ။
4

သောတာပန်သည် နတ်ဖြစ်သွားသော်လည်း သောတာပန်ပင် တတ္ထပိ သောတာပန္နောဝ ဟောတိ

ပရဝါဒီက သောတာပန်သည် လူ့ပြည်မှ စုတေ၍ နတ်ပြည်၌ ဖြစ်သော်လည်း ထိုနတ်ပြည်တွင် သောတာပန်ပင် ဖြစ်နေသေးသည်၊ ထို့ကြောင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကိုယ်တိုင် ကျင်လည်သွားသည်ဟု ဆန့်ကျင်ပြောသည်။ ထေရဝါဒဘက်က သင်က နတ်ပြည်၌ ဖြစ်ပြီးနောက်လည်း လူသားပင် ဖြစ်နေသေးသည်ဟု ယူဆသလောဟု ပြန်မေးသည်။ လိုက်ပါနိုင်သော ကောင်းမြတ်သောအရည်အသွေးသည် အရာအားလုံး မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေသည်ဟု မဆိုလိုပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
စိတ်ထဲတွင် ဖွံ့ဖြိုးလာသောအရာ — ရိုးသားမှု သို့မဟုတ် ဓမ္မကို နားလည်မှုကဲ့သို့သော အရာသည် ပြင်ပအဆင့်အတန်း ပြောင်းသွားသော်လည်း ကိုယ်နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားသည်။ ပုံရိပ်ထက် ဤအရာတွင် ပိုမို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပါ။
5

ပျက်စီးမသွားပါ၊ မမြဲလည်း မဟုတ်ပါ ဥစ္ဆေဒါ ဘဝတိ ဒိဋ္ဌိ

ထေရဝါဒဘက်က ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကိုယ်တိုင် ကျင်လည်သွားလျှင် ရူပရှိသူလော၊ ရူပမရှိသူလော၊ ရူပသွားသလော၊ ရူပမသွားသလောဟု ဆက်မေးသည်။ တစ်ဖက်ကို ဖြေလျှင် ဇီဝနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာသည် အတူတူပင်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရာရောက်သည်။ အခြားတစ်ဖက်ကို ဖြေလျှင် ဇီဝသည် တစ်မျိုး၊ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အခြားတစ်မျိုးဖြစ်သည်ဟု ဆိုရာရောက်သည်။ ပိုင်းအဆုံးတွင် ခန္ဓာပျက်စီးသောအခါ ပုဂ္ဂိုလ်လည်း ပျက်စီးလျှင် ဘုရားရှင် ရှောင်တော်မူပြီးသော ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိဖြစ်သည်၊ ခန္ဓာပျက်စီးသော်လည်း ပုဂ္ဂိုလ်မပျက်စီးလျှင် ပုဂ္ဂိုလ်သည် မြဲ၍ နိဗ္ဗာန်နှင့် တူသည်ဟု နိဂုံးချုပ်သည်။ ဤအချက်သည် အလုံးစုံ ပုံရိပ်ကို နားလည်စေရန် ထည့်သွင်းထားသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုနှင့် ကြုံတွေ့သောအခါ အရာအားလုံး ပြီးဆုံး၍ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဟု တွေးခြင်းနှင့် ဘာမျှ မပြောင်းလဲဟု တွေးခြင်းကြားတွင် ရွေးချယ်ရန် မလိုပါ။ ယခင်ပြုခဲ့သည့်အရာသည် ပုံစံပြောင်းသွားသော်လည်း ဆက်လက်သက်ရောက်နေသည်ဟု ကြည့်ပါ။
6

ကံကို မြင်လျှင် ပြုသူကိုပါ မြင်ရမည်လော ကလျာဏပါပကာနံ ကမ္မာနံ ကတ္တာ ကာရေတာ

ကလျာဏဝဂ်တွင် ပရဝါဒီက ကောင်းသောကံ မကောင်းသောကံကို ရနိုင်လျှင် ထိုကံကို ပြုသူ ဖန်ဆင်းသူကိုလည်း ရနိုင်ရမည်ဟု ယူဆသည်။ ထေရဝါဒဘက်က ထိုသို့ဆိုလျှင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို ဖန်ဆင်းသူကိုလည်း ရနိုင်ရမည်လောဟု မေးသည်။ လက်ခံလျှင် ဆက်၍ ဖန်ဆင်းသူ ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး ဒုက္ခ၏အဆုံးကို ပြုခြင်း မရှိတော့ပါ။ မဟာပထဝီ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာ၊ သိနေရုတောင်၊ ရေ၊ မီး၊ လေ၊ မြက်နှင့် သစ်ပင်တို့ကို မြင်လျှင် ထိုအရာများကို ဖန်ဆင်းသူကိုလည်း မြင်ရမည်လောဟုလည်း နှိုင်းယှဉ်မေးသည်။ ဝိပါက်ခံစားသူ၊ နတ်သုခကို ခံစားသူ၊ လူ့သုခနှင့် အပါယ်ရှိ ဒုက္ခနှင့် ငရဲရှိ ဒုက္ခကို ခံစားသူတို့နှင့်လည်း တူညီသောမေးခွန်းကို သုံးသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ပြဿနာဖြစ်သောအခါ တစ်ဦးတည်းသော အပြစ်ရှိသူကို အလျင်စလို ရှာ၍ ပြီးစေမည့်အစား မည်သည့်အကြောင်းများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မေးကြည့်ပါ။ အကြောင်းသည် ထင်ထားသည်ထက် အလွှာများပြားတတ်သည်။
7

ကိုယ်တိုင်ပြုပြီး ကိုယ်တိုင်ခံသလော၊ အခြားသူ ပြုသလော သော ကရောတိ သော ပဋိသံဝေဒေတိ

ထေရဝါဒဘက်က ပြုသူနှင့် ခံစားသူကို ရနိုင်လျှင် ထိုသူပြုပြီး ထိုသူပင် ခံစားသလောဟု မေးသည်။ လက်ခံလျှင် သုခဒုက္ခကို ကိုယ်တိုင်ပြုသည်ဟု ဆိုရာရောက်သည်။ အခြားသူပြု၍ အခြားသူခံစားလျှင် သုခဒုက္ခကို အခြားသူက ပြုပေးသည်ဟု ဆိုရာရောက်သည်။ နှစ်ဖက်စလုံးကို လက်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ နှစ်ဖက်စလုံးကို ငြင်းပယ်သည်ဖြစ်စေ အခြားပုံစံဖြင့် ပိတ်ဆို့သည်။ ပရဝါဒီက ဤနိဂုံးချုပ်ချက်များကို လက်မခံနိုင်။ ပုဂ္ဂလကထာ၏ အခြားပိုင်းများနှင့် ပေါင်း၍ ဖတ်လျှင် ထေရဝါဒဘက်သည် ကံနှင့် ဝိပါက်ကို အကြောင်းအကျိုးအလိုက် ဖြစ်ပေါ်သည်ဟု မြင်ပြီး ပြုသူ ခံစားသူကို အများသုံး ဘာသာစကားအတိုင်း ခေါ်ဆိုကြောင်း တွေ့ရမည်။ ဤအချက်သည် အလုံးစုံ ပုံရိပ်ကို နားလည်စေရန် ထည့်သွင်းထားသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာ၏ အကျိုးကို ခံရသောအခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသာ အပြစ်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသူကိုသာ အပြစ်တင်ခြင်း မလိုပါ။ ကိုယ်၏ လုပ်ရပ်၊ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေနှင့် ယခုမှစ၍ ပြောင်းလဲနိုင်သောအရာတို့ကို အားလုံး ကြည့်ပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

ပြန်လည်မွေးဖွားသူသည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ပင်လော၊ အခြားပုဂ္ဂိုလ်လောဟူသော မေးခွန်းသည် ကိုယ်နှင့်ဝေးသလို ထင်ရသော်လည်း လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က ကိုယ်တိုင်အကြောင်းကိုလည်း ထိုနည်းအတိုင်း မေးနိုင်သည်။ ထိုနေ့က အမှားပြုခဲ့သူသည် အပြည့်အဝ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ပင် မဟုတ်သော်လည်း ကိုယ်နှင့် မဆိုင်သည့် သူစိမ်းလည်း မဟုတ်ပါ။ ထိုနေ့က လုပ်ရပ်သည် ယနေ့အထိ အကျိုးသက်ရောက်သည်မှာ အမှန်ဖြစ်သည်။

ဤကထာသည် အတွေးပုံစံနှစ်မျိုးကို ကာကွယ်သည်။ ပထမမှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် မပြောင်းလဲသော မူလကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်ဟူသော အတွေးဖြစ်ပြီး မိမိ၏ ယခင်ပုံရိပ်ဟောင်းတွင် ငြိတွယ်နေစေသည်။ ဒုတိယမှာ လုပ်ရပ်နှင့် မည်သူမျှ မဆိုင်ဟူသော အတွေးဖြစ်ပြီး တာဝန်ကို ရှောင်ရှားစေသည်။ နှစ်မျိုးစလုံးသည် ကံရှိသည်၊ ကံ၏အကျိုးရှိသည်ဟု ထေရဝါဒဘက်က အခိုင်အမာ ဆိုသည်နှင့် မကိုက်ညီပါ။

လက်တွေ့တွင်မူ မိမိလုပ်ရပ်အတွက် အပြည့်အဝ တာဝန်ယူပါ။ မိမိကိုယ်ကို ပြောင်းလဲခွင့်ကိုလည်း အပြည့်အဝ ပေးပါ။

ဖတ်ပြီးသည်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အကောင့်ဝင်ပါ

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

ပုဂ္ဂလကထာ — ဂတိအနုယောဂ ထိုင်းတော်ဝင်ဗားရှင်း · တွဲ 37 · စာမျက်နှာ 33 ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဤလောကမှ အခြားလောကသို့ ကျင်လည်ခြင်း၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ပင် သို့မဟုတ် အခြားပုဂ္ဂိုလ်၊ ပျက်စီးခြင်းနှင့် မြဲခြင်းဆိုင်ရာ ဂါထာ
ပုဂ္ဂလကထာ — ကလျာဏဝဂ် ထိုင်းတော်ဝင်ဗားရှင်း · တွဲ 37 · စာမျက်နှာ 60 ကောင်းသောကံ မကောင်းသောကံကို ပြုသူ၊ ဝိပါက်ခံစားသူနှင့် အဆုံးမရှိ ပြန်မေးခြင်း