မဟာပဒါနသုတ်: ဝိပဿီဘုရားသည် လူအုပ်စုမှ ခွဲခွာ၍ ဒုက္ခ၏ အကြောင်းရင်းကို နောက်ပြန်လိုက်၍ မေးမြန်းသည်
မဟာပဒါနသုတ္တံဘုရားရှင်သည် ဘုရားရှင်ခုနစ်ပါးအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူပြီး ဝိပဿီဗောဓိသတ်၏ အကြောင်းကို အသေးစိတ် ဟောကြားသည်။ ဝိ…
နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာရန်
ကထာဝတ္ထု: အငြင်းပွားစကားကျမ်းနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် တကယ်ရှိသလားဟူသော မေးခွန်း
ကထာဝတ္ထု
ကထာဝတ္ထုသည် မှားယွင်းသော အမြင်များကို ပြဿနာတစ်ခုချင်း ဆေးကြောရန် အငြင်းပွားမှုများကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ပထမကထာသည် “ပုဂ္ဂိုလ်” ကို ပရမတ်အားဖြင့် ရှာတွေ့နိုင်သလားဟု မေးပြီး မေးခွန်းများ ဆက်တိုက်မေးခြင်းဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ဆိုသည်မှာ ခန္ဓာကို မှီ၍ ခေါ်ဆိုသော အမည်သာဖြစ်ကြောင်း မြင်စေသည်။
6 ချက်
ကထာဝတ္ထုသည် အဘိဓမ္မာကျမ်းခုနစ်ကျမ်း ဖြစ်သော ဓမ္မသင်္ဂဏီ၊ ဝိဘင်း၊ ဓာတုကထာ၊ ပုဂ္ဂလပညတ်၊ ကထာဝတ္ထု၊ ယမိုက်နှင့် ပဋ္ဌာန်းတို့အနက် ပဉ္စမကျမ်းဖြစ်ပြီး ပိဋကတ်တွဲ 37 တွင် ပါဝင်သည်။ အကြောင်းအရာမှာ သကဝါဒီ (မိမိဘက်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ထေရဝါဒဘက်) နှင့် ပရဝါဒီ (ကွဲလွဲသောအမြင်ရှိသူဘက်) တို့အကြား အငြင်းပွားမှုဖြစ်ပြီး ဝဂ် 23 ခုခွဲထားကာ ပုဂ္ဂိုလ်၊ ရဟန္တာ၏ ယုတ်လျော့ခြင်း၊ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်၊ ကံနှင့် ဘဝဘုံတို့ကဲ့သို့ အကြောင်းအရာများစွာကို လွှမ်းခြုံသည်။
အဋ္ဌကထာနှင့် ဒဏ္ဍာရီများအရ ကထာဝတ္ထုသည် အသောကမင်းလက်ထက် တတိယသင်္ဂါယနာနှင့် ဆက်စပ်သည်။ မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿထေရ်က ထိုစဉ်က မှားယွင်းနေသော အမြင်များကို ဆေးကြောရန် ခေါင်းစဉ်များကို ချဲ့ထွင်ဟောကြားခဲ့သည်။ အဋ္ဌကထာက အမြင်တစ်ခုစီသည် မည်သည့်နိကာယ်၏ အမြင်ဖြစ်သည်ကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ဥပမာ ပရမတ်အားဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရှိသည်ဟူသော အမြင်သည် ဝဇ္ဇီပုတ္တကနှင့် သမ္မိတိယနိကာယ်တို့၏ အမြင်ဖြစ်သည်။ ဤအသေးစိတ်များသည် အဋ္ဌကထာမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး ကျမ်းကိုယ်တိုင်တွင် မပါပါ။
ပထမကထာမှာ ပုဂ္ဂလကထာဖြစ်ပြီး ရှည်လျားကာ ကျမ်းတစ်ခုလုံး၏ နည်းလမ်းပုံစံဖြစ်သည်။ သကဝါဒီက သင်သည် ပုဂ္ဂိုလ်ကို သစ္ဆိကဋ္ဌပရမတ်အားဖြင့်၊ ဆိုလိုသည်မှာ အမြင့်ဆုံး စစ်မှန်သော အမှန်တရားအားဖြင့် တွေ့သလားဟု မေးပြီး အဆင့်ဆင့် ဆက်မေးကာ အဖြေများ အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်နေကြောင်း မြင်စေသည်။ နောက်ဆုံးပိုင်းတွင် နှစ်ဖက်စလုံးက သုတ္တန်များကို ကိုးကားကြသည်။ သကဝါဒီက ရှင်ဝဇိရာဘိက္ခုနီ၏ ဂါထာဖြစ်သော ခန္ဓာများရှိသောအခါ သတ္တဝါဟု သမုတ်ခေါ်ဝေါ်သည်ကို ကိုးကားသည်။
ဤစာမျက်နှာသည် ကျမ်း၏ ခြုံငုံသဘောကို နားလည်စေရန် ရည်ရွယ်ပြီး အငြင်းပွားမှု၏ အဆင့်အားလုံးကို အပြည့်အစုံ ဖော်ပြထားခြင်း မဟုတ်ပါ။
-
1
ဆွေးနွေးနေသောအရာကို ရှင်းလင်းစွာ မေးခြင်း ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတိ သစ္ဆိကဋ္ဌပရမဋ္ဌေနာတိ
သကဝါဒီက သင်သည် ပုဂ္ဂိုလ်ကို သစ္ဆိကဋ္ဌပရမတ်အားဖြင့် တွေ့သလားဟူသော မေးခွန်းဖြင့် စတင်သည်။ ပရဝါဒီက တွေ့သည်ဟု ဝန်ခံသည်။ သို့သော် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို ပရမတ်အမှန်ဖြစ်သော သဘာဝတရားကို တွေ့သည့်နည်းအတိုင်း တွေ့သလားဟု ဆက်မေးသောအခါ ထိုသို့ မဆိုသင့်ဟု ပြန်ဖြေသည်။ ဤမကိုက်ညီမှုသည် အငြင်းပွားမှု၏ အစမှတ်ဖြစ်သည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်မည်သည့်အကြောင်းအရာကိုမဆို မငြင်းခုံမီ “တရားမျှတခြင်း” သို့မဟုတ် “မှား” ကဲ့သို့သော အဓိကစကားလုံးသည် ဤစကားဝိုင်းတွင် မည်သည့်အရာကို ဆိုလိုသည်ကို ဦးစွာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မေးမြန်းပါ။
-
2
နိဂ္ဂဟနှင့် ပဋိကမ္မ: နှစ်ဖက်လုံးအတွက် တူညီသောယုတ္တိဗေဒ အာဇာနာဟိ နိဂ္ဂဟံ
မေးသူက ပထမအချက်ကို လက်ခံလျှင် ဒုတိယအချက်ကိုလည်း လက်ခံရမည်၊ အချက်တစ်ခုကို လက်ခံပြီး နောက်တစ်ခုကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည် အမှားဖြစ်သည်ဟု ညွှန်ပြသည်။ ဤအမှားကို နိဂ္ဂဟ (ဖိနှိပ်ခြင်း) ဟု ခေါ်သည်။ ထို့နောက် ကျမ်းက အခြားတစ်ဖက်အား တူညီသောပုံစံကို ပြန်လှန်၍ သုံးစေသည်။ ၎င်းကို ပဋိကမ္မဟု ခေါ်သည်။ ထို့နောက် မည်သည့်နိဂ္ဂဟသည် မှန်သည် မမှန်သည်ကို နိဂုံးချုပ်သည်။ ဤပုံစံသည် ပုဂ္ဂလကထာ၏ ပထမနိဂ္ဂဟရှစ်ခုတွင် ပုံစံအတိုင်း ထပ်ခါတလဲလဲ ပါရှိသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်သူတစ်ပါး၏ စကားများ အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်နေသည်ဟု မညွှန်ပြမီ တူညီသောစံနှုန်းဖြင့် မိမိ၏ အမြင်များကို ဦးစွာ စစ်ဆေးကြည့်ပါ။
-
3
နေရာတိုင်း၊ အချိန်တိုင်း၊ သဘောတရားတိုင်းတွင် မှန်သလား သဗ္ဗတ္ထ ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတိ
နောက်ထပ် နိဂ္ဂဟက ပရမတ်အားဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို တွေ့ရလျှင် နေရာအားလုံးတွင် ပုဂ္ဂိုလ်ကို တွေ့သလား၊ အချိန်အားလုံးတွင်လား၊ သဘာဝတရားအားလုံးတွင်လားဟု မေးသည်။ ပရဝါဒီက ထိုသို့ မဆိုသင့်ဟု ဖြေသည်။ ထို့ကြောင့် အဖြေသည် အစပိုင်းတွင် လက်ခံခဲ့သောအချက်နှင့် မကိုက်ညီဟု ညွှန်ပြခံရသည်။ ဤအပိုဒ်သည် ခြုံငုံသဘောကို နားလည်စေရန်ဖြစ်သည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်ကျယ်ပြန့်သော စွပ်စွဲချက်ကို ကြားရသောအခါ “ကိစ္စတိုင်းတွင် မှန်သလား၊ အချိန်တိုင်းတွင် မှန်သလား” ဟု မေးကြည့်ပါ။ ထိုစွပ်စွဲချက်၏ နယ်နိမိတ်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ မြင်ရလိမ့်မည်။
-
4
ပုဂ္ဂိုလ်သည် တစ်မျိုး၊ ခန္ဓာသည် နောက်တစ်မျိုးလား အညံ ရူပံ အညော ပုဂ္ဂလောတိ
သကဝါဒီက ရူပကို ပရမတ်အားဖြင့် တွေ့သကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ပရမတ်အားဖြင့် တွေ့လျှင် ရူပသည် တစ်မျိုး၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည် နောက်တစ်မျိုးလားဟု မေးသည်။ ပရဝါဒီက လက်မခံပါ။ ထို့နောက် ဝေဒနာ၊ သညာ၊ သင်္ခါရ၊ ဝိညာဏ်၊ အာယတန၊ ဓာတ်နှင့် ဣန္ဒြေတို့နှင့်လည်း ဤနည်းတူ ဆက်မေးသည်။ တူညီသောအပိုင်းတွင် ပရဝါဒီကလည်း မိမိအကျိုးအတွက် ကျင့်ကြံသော ပုဂ္ဂိုလ် ရှိသည်ဟူသော မိန့်တော်မူချက်ကို ကိုးကား၍ ပြန်မေးသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်“ကျွန်ုပ်” ဟု ပြောသောအခါ ကိုယ်ခန္ဓာ၊ ခံစားချက်၊ မှတ်ဉာဏ် သို့မဟုတ် အတွေးကို ဆိုလိုသနည်းဟု မိမိကိုယ်ကို မေးကြည့်ပါ။ ဤအရာများနှင့် သီးခြားခွဲထားသော ကိုယ်ပိုင်ကို ရှာရန် ခက်ခဲကြောင်း မြင်ရလိမ့်မည်။
-
5
ပုဂ္ဂိုလ်ကို ခန္ဓာကို မှီ၍ ပညတ်ခြင်း ရူပံ ဥပါဒါယ ပုဂ္ဂလဿ ပညတ္တီတိ
ပရဝါဒီက ရူပကို မှီ၍လည်းကောင်း ဝိညာဏ်ကို မှီ၍လည်းကောင်း ပုဂ္ဂိုလ်ကို ပညတ်သည်ဟု လက်ခံသည်။ သကဝါဒီက အစိမ်းရောင်ရူပကို မှီ၍ ပုဂ္ဂိုလ်ကို အစိမ်းရောင်ဟု ပညတ်သလားဟု မေးသည်။ ထို့ပြင် ဝိညာဏ်သည် မမြဲ၊ သင်္ခတဖြစ်၍ ပစ္စယကို မှီပြီး ဖြစ်ပေါ်လျှင် ပုဂ္ဂိုလ်လည်း မမြဲ၊ သင်္ခတဖြစ်သလားဟု မေးသည်။ ပရဝါဒီက လက်မခံပါ။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်လူတို့ ခေါ်ဝေါ်သော အလုပ်ရာထူး သို့မဟုတ် အခန်းကဏ္ဍသည် အမြဲပြောင်းလဲနေသောအရာပေါ်တွင် ထားသော အမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအမည်များ ပြောင်းလဲသောအခါ စိတ်သည် လိုက်၍ တုန်လှုပ်ရန် မလိုပါ။
-
6
သုတ္တန်ကို ကိုးကားခြင်း: ခန္ဓာများရှိသောအခါ သတ္တဝါဟု ခေါ်ခြင်း ဟောတိ သတ္တောတိ သမ္မတိ
နောက်ဆုံးပိုင်းတွင် ပရဝါဒီက ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးတည်း လောကတွင် ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ လူများစွာ၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် ပေါ်ပေါက်သည်ဟူသော သုတ္တန်ကဲ့သို့ သုတ္တန်များကို ကိုးကားသည်။ သကဝါဒီက တရားအားလုံး အနတ္တဖြစ်သည်ဟူသော သုတ္တန်နှင့် ရှင်ဝဇိရာဘိက္ခုနီ မာရ်အား ဟောခဲ့သော ဂါထာကို ကိုးကား၍ ပြန်ဖြေသည်။ ဤသည်မှာ သင်္ခါရအစုအဝေးသက်သက်သာဖြစ်ပြီး ဤအတွင်း သတ္တဝါကို မတွေ့နိုင်၊ အစိတ်အပိုင်းများကို တပ်ဆင်လိုက်သောအခါ ရထားဟု ခေါ်သကဲ့သို့ ခန္ဓာများရှိသောအခါ သတ္တဝါဟု သမုတ်ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသာဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်“ငါ”၊ “သူ” ဟူသော စကားကို ပုံမှန်အတိုင်း သုံးနိုင်သည်။ သို့သော် စော်ကားခံရသည်ဟု ခံစားရ၍ ဒေါသဖြစ်သောအခါ အစိတ်အပိုင်းများ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းမျှသာဖြစ်သော ရထားကို မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ
ကထာဝတ္ထုမှ အသုံးချနိုင်သည်မှာ သူတစ်ပါးကို အနိုင်ယူခြင်း မဟုတ်ဘဲ မိမိအတွေးများ တစ်သားတည်းကျခြင်း ရှိမရှိ စစ်ဆေးသည့် အကျင့်ဖြစ်သည်။ အချက်တစ်ခုကို လက်ခံလျှင် ထိုအချက်က အခြားမည်သည့်အချက်များသို့ ဦးတည်သည်၊ ထိုအချက်များကို မိမိလက်ခံနိုင်သလားဟု ကြည့်ရမည်။
နေ့စဉ်စကားပြောဆိုမှုတွင်၊ အထူးသဖြင့် အွန်လိုင်းလောကတွင် တူညီသောစကားလုံးကို အဓိပ္ပာယ်မတူဘဲ သုံးသောကြောင့် ငြင်းခုံကြခြင်း များစွာရှိသည်။ ထိုစကားလုံးသည် မည်သည့်အရာကို ဆိုလိုသနည်း၊ နေရာတိုင်း အချိန်တိုင်း မှန်သလားဟု ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မေးခြင်းက စကားပြောဆိုမှုကို များစွာ ငြိမ်းချမ်းစေနိုင်သည်။
ပုဂ္ဂိုလ်သည် သမုတိအမည်ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်သည် လူတို့တွင် တာဝန်မရှိကြောင်း သို့မဟုတ် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဂရုမစိုက်ရန် လိုကြောင်း မဆိုလိုပါ။ ငါနှင့် သင်ဟူသော စကားကို ပုံမှန်အတိုင်း သုံးနိုင်သည်။ သို့သော် ကိုယ်ပိုင်ဟူသောအရာကို ထိခိုက်ခံရသည်ဟု ခံစားရ၍ ဆင်းရဲသောအခါ ငါဟုခေါ်သောအရာသည် အမြဲပြောင်းလဲနေသော အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကြောင်း မြင်ခြင်းက စိတ်ကို လျော့ပါးစေမည်။
ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
- ကထာဝတ္ထု ပုဂ္ဂလကထာ ထိုင်းတော်ဝင်ဗားရှင်း · တွဲ 37 · စာမျက်နှာ 1 သစ္ဆိကဋ္ဌပရမတ်အားဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်နှင့်ပတ်သက်သော အစမေးခွန်းနှင့် နိဂ္ဂဟရှစ်ခုပုံစံ
- ပုဂ္ဂလကထာ: ဥပါဒါပညတ္တာနုယောဂ ထိုင်းတော်ဝင်ဗားရှင်း · တွဲ 37 · စာမျက်နှာ 46 ပုဂ္ဂိုလ်ကို ခန္ဓာကို မှီ၍ ပညတ်ခြင်း
- ပုဂ္ဂလကထာ: သုတ္တန်ဖြင့် နိဂုံးချုပ်ချက် ထိုင်းတော်ဝင်ဗားရှင်း · တွဲ 37 · စာမျက်နှာ 75 နှစ်ဖက်စလုံးက ကိုးကားသော သုတ္တန်များ၊ ရှင်ဝဇိရာဘိက္ခုနီ၏ ဂါထာအပါအဝင်
စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ
သတ္တကနိပါတ် အဆုံးရှိ သုတ်များ: ပယ်စွန့်သောအရာကြောင့် ရရှိသည့် အမည်များ
သတ္တန္နံ ဘိက္ခဝေ ဓမ္မာနံ ဘိန္နတ္တာ ဘိက္ခု ဟောတိသတ္တကနိပါတ်၏ နောက်ဆုံးသုတ်အုပ်စုသည် ကျင့်ကြံသူများကို ခေါ်ဝေါ်သည့်အမည်များ — ရဟန်း၊ သမဏ၊ ဗြာဟ္မဏ၊ နဟာတက၊ ဝေဒဂူ…
ဂဒ္ဒုလသုတ်: ကြိုးချည်ထားသော ခွေးသည် တိုင်ကို ပတ်ပြေးနေသည်
ဂဒ္ဒုလသုတ္တံခန္ဓာငါးပါးကို အတ္တဟု မြင်သူသည် တိုင်ကို ပတ်၍ ပြေးနေသော ကြိုးချည်ထားသည့်ခွေးကဲ့သို့ မည်သည့်နေရာမျှ မရောက်ဘဲ ဖြ…
သမဇီဝိဓမ္မလေးပါး
သမဇီဝိဓမ္မာဘဝအဖော်နှစ်ဦး ကြာရှည်စွာ အတူတကွ ကျင့်သွားနိုင်စေသော အချက်လေးချက် — သဒ္ဓါ၊ သီလ၊ စာဂ၊ ပညာ တူညီခြင်း၊ နကုလပိတာနှင…