ခုဒ္ဒကဝတ္ထုက္ခန္ဓက: ကြွားရန် အလှမဆင်ဘဲ လိုအပ်လျှင် ကိုယ်ခန္ဓာကို စောင့်ရှောက်ခြင်း
ခုဒ္ဒကဝတ္ထုက္ခန္ဓကံဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို သစ်ပင်နှင့်ပွတ်တိုက်ခြင်း၊ တန်ဆာဆင်ခြင်း၊ ဆံပင်ရှည်ထားခြင်း၊ မှန်ကြည့်ခြင်း…
အတ္ထိပစ္စယော
စာရင်းနှစ်ဆယ့်လေးပါးအနက် နောက်ဆုံးပစ္စယလေးပါးသည် ရှိနေခြင်းနှင့် မရှိခြင်းအကြောင်း ပြောသည်။ အတ္ထိပစ္စယနှင့် အဝိဂတပစ္စယမှာ ဆက်လက်တည်ရှိနေသောကြောင့် အခြားအရာကို ထောက်ကူနိုင်သောအရာဖြစ်ပြီး နတ္ထိပစ္စယနှင့် ဝိဂတပစ္စယမှာ ကြားဖြတ်မရှိဘဲ ချုပ်သွားပြီးသောကြောင့် အသစ်ဖြစ်ပေါ်ရန် နေရာဖွင့်ပေးသည့်အရာဖြစ်သည်။
အဘိဓမ္မာပိဋကတ် ပဋ္ဌာန်းတွင် စာရင်းနှစ်ဆယ့်လေးပါးထဲမှ နောက်ဆုံးပစ္စယလေးပါးမှာ အတ္ထိပစ္စယ၊ နတ္ထိပစ္စယ၊ ဝိဂတပစ္စယနှင့် အဝိဂတပစ္စယတို့ဖြစ်သည်။ နှစ်ခုသည် ရှိနေခြင်းအကြောင်းပြောပြီး ကျန်နှစ်ခုသည် ကွယ်ပျောက်သွားခြင်းအကြောင်း ပြောသည်။
အတ္ထိပစ္စယ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်သည် အရှည်ဆုံးတစ်ခုဖြစ်သည်။ နာမက္ခန္ဓာလေးပါးသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပစ္စယဖြစ်ခြင်း၊ မဟာဘူတရူပလေးပါးသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပစ္စယဖြစ်ခြင်း၊ ပဋိသန္ဓေခဏတွင် နာမ်နှင့်ရူပသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပစ္စယဖြစ်ခြင်း၊ စိတ်နှင့်စေတသိက်သည် စိတ်က သမုဋ္ဌာန်ဖြစ်သောရူပ၏ ပစ္စယဖြစ်ခြင်း၊ မဟာဘူတရူပသည် ဥပါဒါရူပ၏ ပစ္စယဖြစ်ခြင်းမှသည် အာယတနငါးစုံအထိ ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ အဝိဂတပစ္စယမူ စာကြောင်းအားလုံးနီးပါး စကားရပ်တူကို သုံးပြီး အမည်သာ ကွာသည်။
နတ္ထိပစ္စယနှင့် ဝိဂတပစ္စယသည်လည်း တူညီသော စကားရပ်ကို အပြိုင်သုံးသော တစ်စုံဖြစ်သည်။ ထိုသည်မှာ အခြားဓမ္မ ကြားမဝင်ဘဲ ချုပ်သွားပြီးသော စိတ်နှင့်စေတသိက်ဓမ္မတို့သည် ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်နှင့်စေတသိက်ဓမ္မတို့၏ နတ္ထိပစ္စယဖြင့် ပစ္စယဖြစ်ခြင်းနှင့် အခြားဓမ္မ ကြားမဝင်ဘဲ ကွယ်ပျောက်သွားပြီးသော စိတ်နှင့်စေတသိက်ဓမ္မတို့သည် ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်နှင့်စေတသိက်ဓမ္မတို့၏ ဝိဂတပစ္စယဖြင့် ပစ္စယဖြစ်ခြင်းဖြစ်သည်။
ပဉှာဝါရတွင် ကျမ်းက အတ္ထိပစ္စယသည် ငါးမျိုးအထိ ရှိနိုင်သည်ဟုလည်း ဖော်ပြသည်။ ထိုငါးမျိုးမှာ သဟဇာတ၊ ပုရေဇာတ၊ ပစ္ဆာဇာတ၊ အာဟာရနှင့် ဣန္ဒြိယတို့ဖြစ်ပြီး ဤပစ္စယသည် ယခင်ဖော်ပြခဲ့သော ပစ္စယအများအပြားကို စုစည်းထားသော အချက်နှင့်တူကြောင်း ပြသသည်။ ဤအချက်သည် အလုံးစုံကို နားလည်စေရန်အတွက်ဖြစ်သည်။
ပစ္စယဝိဘင်းက နာမက္ခန္ဓာလေးပါးသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပစ္စယဖြစ်ကြောင်း၊ မဟာဘူတရူပလေးပါးသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပစ္စယဖြစ်ကြောင်း၊ ပဋိသန္ဓေခဏတွင် နာမ်ရူပသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပစ္စယဖြစ်ကြောင်း၊ စိတ်နှင့်စေတသိက်ဓမ္မတို့သည် စိတ်က သမုဋ္ဌာန်ဖြစ်သော ရူပ၏ ပစ္စယဖြစ်ကြောင်း၊ မဟာဘူတရူပသည် ဥပါဒါရူပ၏ ပစ္စယဖြစ်ကြောင်းနှင့် အတွင်းအပြင်အာယတနတို့သည် ကိုက်ညီသော ဝိညာဏဓာတ်၏ ပစ္စယဖြစ်ကြောင်း အားလုံးကို အတ္ထိပစ္စယအားဖြင့် စီရင်ဖော်ပြသည်။
ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘဝကို ဆက်လက်ထောက်ကူနေသော ကျန်ရှိသည့်အရာများကို ရေတွက်ကြည့်ပါ။ ဆုံးရှုံးမှုမရောက်မီ စောင့်မနေဘဲ မိမိတွင်ရှိသောအရာ၏ တန်ဖိုးကို မြင်နိုင်သည့်နည်းလမ်းဖြစ်သည်။
ဥပါဒိန္နတိကနှင့် လောကိယဒုကတို့၏ ပဉှာဝါရတွင် ကျမ်းက တစ်စုံတစ်ရာတွင် အတ္ထိပစ္စယ ငါးမျိုးရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ သဟဇာတ၊ ပုရေဇာတ၊ ပစ္ဆာဇာတ၊ အာဟာရ၊ ဣန္ဒြိယ ဟူ၍ဖြစ်ပြီး တစ်ခုချင်းစီ ခွဲရှင်းပြသည်။ တစ်စုံအချို့တွင် လေးမျိုး၊ အချို့တွင် တစ်မျိုးတည်းသာ ရှိသည်။ ဤရေတွက်ချက်သည် အတ္ထိပစ္စယသည် ယခင်ဖော်ပြခဲ့သော ဆက်နွယ်မှုပုံစံများစွာကို ပါဝင်သည်ကို ပြသသည်။
ယခုအချိန်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ထောက်မထားသောအရာသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ အလွှာများစွာ ထပ်နေလေ့ရှိသည်။ အလွှာအများအပြားရှိသည်ကို သိခြင်းက အလွှာတစ်ခု တုန်ခါလာသောအခါ ထိတ်လန့်မှုကို လျော့ပေးသည်။
ချဲ့ထွင်ဖော်ပြသည့်အပိုင်းတွင် ကျမ်းက ကဝဠီကာရာဟာရသည် ဤကိုယ်၏ အတ္ထိပစ္စယအားဖြင့် ပစ္စယဖြစ်ပြီး ရူပဇီဝိတိန္ဒြိယသည် ကဋတ္တာရူပတို့၏ အတ္ထိပစ္စယအားဖြင့် ပစ္စယဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအချက်တွင် စားသုံးလိုက်သောအရာနှင့် ရူပကို ဆက်လက်တည်ရှိစေရန် ထောက်ကူသောအရာ နှစ်မျိုးလုံး ပါဝင်သည်ကို မြင်ရသည်။
အစားအစာနှင့် အနားယူခြင်းကဲ့သို့ အခြေခံအရာများသည် ဒုတိယအရေးမကြီးသောအရာမဟုတ်ဘဲ ကျန်ရှိသောအရာအားလုံးကို တကယ်ထောက်ကူထားသောအရာဖြစ်သည်။
အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်သည် စာကြောင်းတစ်ကြောင်းတည်းဖြစ်သည်။ အခြားဓမ္မ ကြားမဝင်ဘဲ ချုပ်သွားပြီးသော စိတ်နှင့်စေတသိက်ဓမ္မတို့သည် ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်နှင့်စေတသိက်ဓမ္မတို့၏ နတ္ထိပစ္စယဖြင့် ပစ္စယဖြစ်သည်။ ဤအချက်သည် ရှေ့အရာ မချုပ်လျှင် အသစ်မဖြစ်ပေါ်နိုင်ဟူသည့် ရှုထောင့်မှ ရှင်းပြခြင်းဖြစ်သည်။
အချိန် သို့မဟုတ် ငြိမ်းချမ်းမှု ပိုလိုချင်လျှင် တစ်စုံတစ်ရာကို ထပ်ထည့်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ရာကို ရပ်စဲခြင်းမှ စတင်ပါ။
“အခြားဓမ္မ ကြားမဝင်ဘဲ” ဟူသောစကားရပ်သည် ဤအချက်၏ နှလုံးသားဖြစ်သည်။ အချိန်အတော်ကြာက ချုပ်သွားပြီးသောအရာသည် ယခုဖြစ်ပေါ်သောအရာအတွက် နတ္ထိပစ္စယအဖြစ် မရေတွက်ပေ။ ကျမ်းသည် ကပ်လျက်ခဏများတွင်သာ ကန့်သတ်ထားပြီး ထိုအတွက် နတ္ထိပစ္စယနှင့် ဝိဂတပစ္စယသည် အနန္တရပစ္စယနှင့် သမနန္တရပစ္စယတို့နှင့် နယ်ပယ်တူညီစေသည်။ ဤအချက်သည် အလုံးစုံကို နားလည်စေရန်အတွက်ဖြစ်သည်။
ခုနကမှ ပြီးဆုံးသွားသောအရာသည် လွန်ခဲ့သည့်နှစ်က ပြီးဆုံးသွားသောအရာထက် ယခုစတင်မည့်အရာအပေါ် သက်ရောက်မှု ပိုများသည်။ ဤတိုတောင်းသော ကူးပြောင်းချိန်များကို အလေးထားပါ။
ဝိဂတပစ္စယသည် နတ္ထိပစ္စယနှင့် စကားလုံးအားလုံးနီးပါး အပြိုင်ဖြစ်သည်။ အခြားဓမ္မ ကြားမဝင်ဘဲ ကွယ်ပျောက်သွားပြီးသော စိတ်နှင့်စေတသိက်ဓမ္မတို့သည် ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်နှင့်စေတသိက်ဓမ္မတို့၏ ဝိဂတပစ္စယဖြင့် ပစ္စယဖြစ်သည်။ ကွာခြားချက်မှာ ရှုထောင့်ဖြစ်ပြီး တစ်ခုက မရှိခြင်းကို အလေးပေးကာ နောက်တစ်ခုက ထွက်ခွာသွားခြင်းကို အလေးပေးသည်။ ဝါရအရေအတွက်ရေတွက်ရာတွင် ဤနှစ်ခုသည် ဂဏန်းတူညီလေ့ရှိသည်။
အကြောင်းအရာတစ်ခုကို လွှတ်ချသောအခါ ရှုထောင့်နှစ်ခုလုံးကို မြင်ကြည့်ပါ။ ထိုအရာသည် ယခုမရှိတော့ခြင်းနှင့် ကျော်လွန်သွားပြီးခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ လူအချို့သည် ရှုထောင့်တစ်ခုနှင့် ပိုမိုစိတ်သက်သာရာရတတ်သည်။
အဝိဂတပစ္စယသည် ဝိဂတပစ္စယ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး အတ္ထိပစ္စယနှင့် စကားရပ်အားလုံးနီးပါး တူညီသည်။ ထိုသည်မှာ နာမက္ခန္ဓာလေးပါးသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပစ္စယဖြစ်ခြင်း၊ မဟာဘူတရူပလေးပါးသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပစ္စယဖြစ်ခြင်းမှသည် အာယတနအားလုံးအထိဖြစ်သည်။ ပဉှာဝါရတွင် ကျမ်းက ထို့ကြောင့် “နတ္ထိပစ္စယအားဖြင့် ပစ္စယ၊ ဝိဂတပစ္စယအားဖြင့် ပစ္စယ၊ အဝိဂတပစ္စယအားဖြင့် ပစ္စယ” ဟူ၍ ချဲ့မရှင်းဘဲ ဆက်တိုက်ချုံ့ဖော်ပြလေ့ရှိသည်။
မည်သည့်အရာ မထွက်ခွာသေးသည်ကို သတိပြုပြီး ကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်ပါ။ ဆက်လက်ရှိနေသောအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့ အဆက်လက်ပြုလုပ်နိုင်သေးသောအရာ ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဤပစ္စယစုံ၏ စိတ်ဝင်စားစရာမှာ ကျမ်းသည် ပျောက်ကွယ်ခြင်းကို လွတ်ကျင်းမှုမျှသာဟု မယူဆဘဲ ပျောက်ကွယ်ခြင်းကိုပင် အခြေအနေတစ်မျိုးအဖြစ် ယူဆခြင်းဖြစ်သည်။ ရှေးအရာ ချုပ်သွားမှ နေရာတူတွင် အသစ်ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် ကြည့်လျှင် ကျွန်ုပ်တို့ လိုချင်သည့်အရာများစွာသည် ထပ်တိုးခြင်းကို မလိုအပ်ဘဲ ရပ်စဲခြင်းကို လိုအပ်သည်။ အားလပ်ချိန်သည် အချိန်ထပ်ရှာခြင်းမှ မလာဘဲ တစ်စုံတစ်ရာလုပ်ခြင်းကို ရပ်ခြင်းမှ လာသည်။ ငြိမ်းချမ်းမှုသည် လှုပ်ရှားမှုများ ဖြည့်ခြင်းမှ မလာဘဲ တစ်စုံတစ်ရာကို ထုတ်ပစ်ခြင်းမှ လာသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ အတ္ထိပစ္စယသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေသောအရာများသည်လည်း တကယ်ထောက်ကူနေကြောင်း သတိပေးသည်။ ဆက်လက်ရှိနေသော ဆက်ဆံရေး၊ ရုန်းကန်နိုင်သေးသော ကျန်းမာရေး သို့မဟုတ် တည်ငြိမ်သေးသော အလုပ်တို့သည် အခြားအရာများကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ထောက်ကူထားသော အခြေခံများဖြစ်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ ကျွန်ုပ်တို့ သတိပြုမိလေ့ရှိသည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို သစ်ပင်နှင့်ပွတ်တိုက်ခြင်း၊ တန်ဆာဆင်ခြင်း၊ ဆံပင်ရှည်ထားခြင်း၊ မှန်ကြည့်ခြင်း…
မြတ်စွာဘုရားသည် ရှင်သာရိပုတ္တရာအား အာသဝကုန်ပြီးသော ရဟန်းသည် အဘယ်အကျိုးကို မြင်သောကြောင့် တထာဂတနှင့် ဓမ္မတော်ကိ…
“ကိုယ်” ဟူသည်ကို ဓာတ်ခြောက်ပါးအဖြစ် ခွဲခြမ်းခြင်း — မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေ၊ အာကာသ၊ ဝိညာဉ် — သေဆုံးတော့မည့်သူကို သွန်…
နန္ဒာထေရီသည် သုဒ္ဓေါဒနမင်း၏ သမီးတော်ဖြစ်ပြီး ကပိလဝတ္ထုတွင် အလှပဆုံးသူများအနက် တစ်ဦးအဖြစ် နာမည်ကျော်ကြားသည်။ မယ…