အက္ကောသကဝဂ်: ဆဲရေးခြင်း၊ ရန်ဖြစ်ခြင်းနှင့် သည်းမခံနိုင်ခြင်း၏ အပြစ်

အဖွဲ့ဝင် သို့မဟုတ် မိသားစုဝင်အပေါ် မကျေနပ်သောအခါ ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြဿနာကို ပြောပါ။ လူကို ဆဲရေးခြင်း သို့မဟုတ် လူကို ပစ်ပြောင်လှောင်ခြင်း မပြုပါနှင့်။

ချတ်အုပ်စုတွင် ငြင်းခုံသည့် စာပို့မီ ဤစာသည် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးမည်လား၊ ပဋိပက္ခကိုသာ ကြီးထွားစေမည်လားဟု မေးပါ။ နောက်တစ်မျိုးဖြစ်ပါက တစ်ဦးချင်း တိုက်ရိုက်ပြောပါ။

စကားဝိုင်းတွင် မိမိသည် အချိန်ထက်ဝက်ကျော် ပြောနေသလားဟု ရေတွက်ကြည့်ပါ။ ပြောများလေ လွန်ကဲပြောမိခြင်း သို့မဟုတ် အတင်းအဖျင်းပြောမိခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများလေဖြစ်သည်။

ဒေါသထွက်၍ ချက်ချင်း ပြန်တုံ့ပြန်လိုသောအခါ ခဏစောင့်ပါ။ နောက်မှ စိတ်ပူပန်ဆင်းရဲရသည်မှာ ထိုတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းက စကား သို့မဟုတ် လုပ်ရပ်များမှ လာတတ်သည်။

မိမိစိတ်ထဲက အသံကို ပထမစံနှုန်းအဖြစ် သုံးပါ။ တစ်စုံတစ်ရာ ပြုပြီးနောက် မိမိကိုယ်ကို ဆင်ခြေပေးရသည်ဆိုပါက ထိုအရာသည် ရပ်ရန် သင့်ကြောင်း အချက်ပြမှု ဖြစ်သည်။

မိဘ၊ ဆရာနှင့် အလုပ်ရှင်တို့သည် ကလေး သို့မဟုတ် လက်အောက်ငယ်သားများသည် ကျွန်ုပ်တို့ ပြောသည်ထက် ပြုသည်ကို ပိုတုပတတ်ကြောင်း မှတ်ထားသင့်သည်။

အဝိုင်းလိုက် ကြာရှည်စွာ ထိုင်နေသော စုဝေးပွဲများသည် အနှစ်သာရမဲ့ ကိစ္စများဆီသို့ ခေါ်ဆောင်တတ်သည်။ အကျိုးမရှိသည့်အရာကို ပြောနေမိကြောင်း သတိရပါက ခေါင်းစဉ်ပြောင်းပါ သို့မဟုတ် ယဉ်ကျေးစွာ ခွင့်တောင်းပြီး ထွက်ပါ။