อัฏฐกสูตรเรื่องทิฏฐิ: ไม่ยกความเห็นใดขึ้นเป็นยอด

ในทุฏฐัฏฐกสูตร สุทธัฏฐกสูตร และปรมัฏฐกสูตร อัฏฐกวรรค สุตตนิบาต ขุททกนิกาย ซึ่งเป็นสูตรที่ ๓ ถึง ๕ ของวรรค พระพุทธเจ้าตรัสเป็นคาถาว่าด้วยโทษของการยึดทิฏฐิ

ทุฏฐัฏฐกสูตรกล่าวว่า บางคนติเตียนด้วยใจร้าย บางคนติเตียนเพราะเชื่อตามที่ได้ยินมา แต่มุนีไม่เข้าไปร่วมในวาทะที่เกิดขึ้น คนที่อวดศีลและวัตรของตนโดยไม่มีใครถาม ผู้ฉลาดกล่าวว่าไม่มีอริยธรรม สุทธัฏฐกสูตรกล่าวว่า การคิดว่า "เราได้เห็นผู้บริสุทธิ์ ความบริสุทธิ์มีได้ด้วยการเห็น" ไม่ทำให้บริสุทธิ์ คนที่ยึดทิฏฐิจึงจับสิ่งหนึ่งแล้วปล่อยไปจับสิ่งอื่นเหมือนลิงจับกิ่งไม้

ปรมัฏฐกสูตรกล่าวว่า คนที่ถือว่าทิฏฐิของตนยอดเยี่ยม ยกครูของตนว่าประเสริฐ และว่าคนอื่นทั้งหมดเลว ย่อมไม่พ้นการวิวาท ส่วนพราหมณ์ในความหมายของผู้หมดกิเลส ไม่ยึดสิ่งที่เห็น ได้ยิน ได้ทราบ ศีลหรือพรต และไม่เปรียบตนว่าเสมอ เลวกว่า หรือวิเศษกว่าใคร