အာဒိတ္တပရိယာယသုတ်: အရာအားလုံး ပူလောင်နေသည်
အာဒိတ္တပရိယာယသုတ္တံယခင်က မီးကိုပူဇော်သော ရသေ့ 1,000 အား ဟောကြားတော်မူသည့် တရားဒေသနာ — အမှန်တကယ် ပူလောင်နေသည်မှာ ပူဇော်ပွဲမီး မဟုတ…
ဥဒကဒါနဿိဒံ ဖလံ
ရေလှူဒါန်းသူ၊ ရေတွင်းတူးသူ၊ ကျောင်းတံခါးဝတွင် ရေထားပေးသူတို့မှသည် မွန်းတည့်နေပူချိန်တွင် ရဟန်းအတွက် ထိုင်ခုံခင်းပေးသူနှင့် ပန်းများ၊ ရွက်မိုးတဲဖြင့် အရိပ်ပေးသူတို့အထိ၏ အပဒါန်များဖြစ်သည်။
ခုဒ္ဒကနိကာယ် အပဒါန်တွင် လှူဒါန်းသည့်အရာမှာ ရေတစ်အိုး သို့မဟုတ် ယာယီအရိပ်သာဖြစ်သော ဂါထာများစွာ ရှိသည်။ နေရာများစွာတွင် ထပ်ကာထပ်ကာ ပါလာသော နိဂုံးစကားမှာ “ဥဒကဒါနဿိဒံ ဖလံ” ဖြစ်ပြီး “ဤသည်မှာ ရေကို ဒါနပြုခြင်း၏ အကျိုးဖြစ်သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဤစာမျက်နှာသည် ကဏိကာရပုပ္ဖိယဝဂ် 21၊ ဥဒကာသနဒါယိဝဂ် 24 နှင့် ထေရီအပဒါန် သုမေဓာဝဂ် 1 မှ ဇာတ်လမ်းများကို ရွေးချယ်ထားပြီး ကုမုဒဝဂ် 18၊ ဧကုပေါသထဝဂ် 2 နှင့် ပံသုကူလဝဂ် 49 တို့မှ ဇာတ်လမ်းသုံးပုဒ်လည်း ပါဝင်သည်။ ဝဂ်တစ်ခု၏ အမည်ကိုပင် ဤဇာတ်လမ်းအရ ပေးထားသည်။ ထိုသည်မှာ ဥဒကာသနဒါယိဝဂ်ဖြစ်ပြီး ထိုင်ခုံနှင့် ရေကို လှူဒါန်းသူတို့၏ ဝဂ်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဂါထာများ ဖော်ပြသည်မှာ ပေးလှူသောအရာ၏ တန်ဖိုးမဟုတ်ဘဲ လက်ခံသူ၏ ရာသီဥတုနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေဖြစ်သည်။ ဧကာသနဒါယိကာမထေရီက “ဒေသသည် အပူပြင်း၏၊ မွန်းတည့်ချိန်ဖြစ်၏၊ နေပူပြင်း၏၊ လေမတိုက်ပါ” ဟု ပြောထွက်လာသည့်အထိ ဖြစ်သည်။
ဥဒကဒါယကမထေရ် (ကဏိကာရပုပ္ဖိယဝဂ် 21) က ကြည်လင်၍ မနောကြည်ညိုသော သမဏတစ်ပါး ဘုဉ်းပေးနေသည်ကို မြင်၍ အိုးထဲရှိရေကို သိဒ္ဓတ္ထအမည်ရှိသော ဘဂဝါအား လှူဒါန်းခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ ဂါထာသည် အလွန်တိုပြီး ဖော်ပြထားသည့် အချက်တစ်ခုတည်းမှာ အချိန်အခါဖြစ်သည်။ ရေကို လိုအပ်နေချိန်၌ပင် လှူဒါန်းခြင်းဖြစ်သည်။
ရေမပါဘဲ ထမင်းစားနေသူ သို့မဟုတ် ပစ္စည်းသယ်ပြီးစီးလာသူကို ရေပေးခြင်းသည် ရေတစ်ဗူးစီ ဝယ်၍ တိတ်တိတ်ချထားခြင်းထက် အချိန်ကိုက်သော ပေးကမ်းမှုဖြစ်သည်။
ဥဒပါနဒါယကမထေရ် (ကုမုဒဝဂ် 18) က ဝိပဿီအမည်ရှိသော ဘဂဝါအား ရေတွင်းတူး၍ လှူဒါန်းခဲ့ပြီး ထိုအချိန်တွင် ဆွမ်းကိုလည်း ယူဆောင်၍ လှူဒါန်းခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ ရေတွင်းသည် ရေတစ်အိုးနှင့် ကွာခြားသည်မှာ ပေးသူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်ပင် ဆက်လက်အသုံးပြုနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။
တစ်ကြိမ်တည်း ကူညီခြင်းနှင့် သူတစ်ပါး မိမိကိုယ်ကို ဆက်လက်ကူညီနိုင်အောင် ပြုလုပ်ပေးခြင်းကြားတွင် ရွေးချယ်နိုင်လျှင် ဥပမာ အစားထိုးလုပ်ပေးမည့်အစား ကိရိယာသုံးနည်းကို သင်ပေးခြင်းတွင် နောက်တစ်မျိုးကို ရွေးပါ။
ဥဒကာသနဒါယကမထေရ် (ဥဒကာသနဒါယိဝဂ် 24) က ကျောင်းတံခါးမှ ထွက်လာပြီး ထိုင်ရန်ပျဉ်ပြားကို ခင်းကာ ရေထားခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ မထေရ်သည် မည်သူ့အားလှူသည်ဟု သီးသန့်မဆိုဘဲ ဝင်ထွက်လမ်းတွင် ဖြတ်သွားသူများ အသုံးပြုနိုင်ရန် ထိုင်စရာနှင့် ရေကို စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
နွေရာသီတွင် အိမ်ရှေ့ သို့မဟုတ် ဆိုင်ရှေ့၌ ရေအေးနှင့် ကုလားထိုင်ထားပေးပါ။ ဤသည်မှာ လက်ခံသူကို သိရန် မလိုသလို မည်သူတောင်းမှ စောင့်ရန်လည်း မလိုသော ပေးကမ်းမှုဖြစ်သည်။
ဥဒကဒါယိကာမထေရီ (ထေရီအပဒါန် သုမေဓာဝဂ် 1) က ဗန္ဓုမတီမြို့တွင် ရေထမ်းရောင်း၍ အသက်မွေးသော အမျိုးသမီးဖြစ်ခဲ့ကြောင်း၊ ရေထမ်းခြင်းဖြင့် မိမိနှင့် သားသမီးများကို ကျွေးမွေးခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ ဂါထာက မထေရီတွင် ဒေယျဓမ်း မရှိကြောင်း တိုက်ရိုက်ဆိုပြီး ရေတန်ဆောင်သို့ ဝင်ကာ ရေကို လှူဒါန်းထားခဲ့သည်။ မထေရီပေးလှူသောအရာသည် အသက်မွေးမှုနှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ်၏ အားထုတ်မှုနှစ်ခုစလုံးဖြစ်သည်။
ငွေမပေးနိုင်လျှင် မိမိလုပ်တတ်ပြီးသောအရာကို ပေးပါ။ ဥပမာ လူနာကို ဆရာဝန်ထံ ကားမောင်းပို့သူ၊ လူနာစောင့်သူအတွက် ထမင်းဘူးချက်ပေးသည့် ချက်ပြုတ်သူတို့ဖြစ်သည်။
ဧကာသနဒါယိကာမထေရီ (ထေရီအပဒါန် ဧကုပေါသထဝဂ် 2) က ဟံသဝတီမြို့တွင် ပန်းကုံးသည် အမျိုးသမီးဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ ထိုနေ့တွင် မိဘများ အလုပ်သွားနေချိန် သမဏတစ်ပါး မွန်းတည့်ချိန်တွင် လမ်းလျှောက်လာသည်ကို မြင်၍ ထိုင်ခုံခင်းထားပြီး “ဒေသသည် အပူပြင်း၏၊ မွန်းတည့်ချိန်ဖြစ်၏၊ နေပူပြင်း၏၊ လေမတိုက်ပါ၊ အချိန်လည်း ကျော်လွန်တော့မည်ဖြစ်ပါသဖြင့် ဤထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်တော်မူပါ” ဟု လျှောက်ထားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သပိတ်ကို လက်ခံပြီး မိမိချက်ပြုတ်ထားသည့်အတိုင်း ဆွမ်းကို လှူဒါန်းခဲ့သည်။
နေပူထဲတွင် စောင့်နေသူကို မြင်လျှင် အရိပ်ထဲ ခဏလာထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ပါ။ ထိုဖိတ်ခေါ်မှုသည် တခါတရံ မိမိပေးမည့်ပစ္စည်းထက် တန်ဖိုးပိုရှိသည်။
သတ္တဥပ္ပလမာလိကာမထေရီ (ထေရီအပဒါန် သုမေဓာဝဂ် 1) က ပန်းကုံးသီနေစဉ် ဥပ္ပလာကြာပန်း 7 ပွင့်ကို ကိုင်ယူမိပြီး ၎င်းတို့ကို မိမိဦးခေါင်းတန်ဆာဆင်ရန် အဘယ့်ကြောင့် ယူသနည်း၊ မြတ်စွာဘုရားအား ပူဇော်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်ဟု တွေးမိကြောင်း ပြောပြသည်။ ထို့ကြောင့် တံခါးအနီးတွင် စောင့်နေပြီး ပူဇော်ပြီးသောအခါ ကြာပန်းခုနစ်ပွင့်သည်ပင် ဦးခေါင်းထက်၌ နေရောင်ကာ၍ တည်ရှိနေသည်။ ဂါထာသည် ဤကုသိုလ်၏ အကျိုးကို တူညီသော ရုပ်ပုံဖြင့်ပင် ပြောပြထားသည်။ ထိုသည်မှာ မထေရီအား ထီးဖြူက အမြဲ နေရောင်ကာပေးခြင်းဖြစ်သည်။
မိမိအတွက်ဟု တမင်ဝယ်ထားသော လှပသည့်ပစ္စည်းကို တခါတရံ တကယ်လိုအပ်သူထံ ပေးလိုက်ခြင်းက ပိုအကျိုးရှိသည်။ ဝယ်ပြီးသော်လည်း မသုံးရသေးသော ပစ္စည်းများကို စစ်ကြည့်ပါ။
သာလမဏ္ဍပိယမထေရ် (ပံသုကူလဝဂ် 49) က သာလတောတွင်နေပြီး တောမှ အပင်အသီးအနှံရှာရန် ထွက်ခဲ့စဉ် ပိယဒဿီအမည်ရှိသော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓသည် တောကြီးထဲတွင် သမာပတ်ဝင်စားလျက် ထိုင်နေတော်မူသည်ကို တွေ့ခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ ထို့ကြောင့် တိုင်လေးတိုင်စိုက်ကာ ရွက်မိုးတဲပြုလုပ်ပြီး သာလပန်းများကို ဘုရားရှင်၏ အထက်တွင် မိုးခဲ့ကာ ထိုရွက်မိုးတဲကို 7 ရက်ကြာ ထိန်းထားခဲ့သည်။ မထေရ်၏ အလုပ်မှာ ထိုနေရာတွင် အရိပ်ရှိစေရန် ပြုလုပ်ခြင်းသာဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့အိမ်တွင် ဥပမာ လက်သမားဆရာ သို့မဟုတ် ပစ္စည်းပို့သူကဲ့သို့ အပြင်တွင် အလုပ်လုပ်ရသူများ ရှိလျှင် ထီးဖြန့်ပေးခြင်း သို့မဟုတ် အနားယူရန် အရိပ်နေရာ ရှာပေးခြင်းသည် ချက်ချင်းလုပ်နိုင်သော စောင့်ရှောက်မှုဖြစ်သည်။
အပူ၊ ရေငတ်ခြင်းနှင့် ပင်ပန်းခြင်းတို့ကို မည်သူမဆို ရှင်းပြရန်မလိုဘဲ နားလည်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤဒါနအုပ်စုသည် မိမိရှေ့ရှိလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မည်သို့ ခက်ခဲနေသည်ကို မြင်ခြင်းမှ စတင်သည့် ဒါနဖြစ်သည်။
ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ဤအချက်သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး သက်ဆိုင်သည်။ ပစ္စည်းပို့သူအတွက် အိမ်ရှေ့တွင် ရေအေးထားပေးခြင်း၊ လမ်းတံမြက်စည်းလှည်းသူကို ရေပေးခြင်း၊ နေပူထဲရပ်နေသူကို အရိပ်ထဲဝင်ခိုရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမှသည် ယာဉ်စောင့်နေရာတွင် ပန်ကာတပ်ဆင်ခြင်း သို့မဟုတ် အမိုးပြုလုပ်ပေးခြင်းအထိ ဖြစ်သည်။
ဂါထာများ အလေးပေးသည့် နောက်ထပ်အချက်မှာ အချိန်အခါဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦး ရေငတ်နေချိန်တွင် ပေးသောရေသည် အခြားအချိန်တွင် ပေးသော တူညီသည့်ရေတစ်ဗူးနှင့် တန်ဖိုးမတူပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူ့အတွက် မည်သည့်အရာ လိုအပ်နေသည်ကို သတိပြုခြင်းသည် ပစ္စည်းများစွာကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး အချိန်မှားပေးခြင်းထက် ပိုအရေးကြီးသည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
ယခင်က မီးကိုပူဇော်သော ရသေ့ 1,000 အား ဟောကြားတော်မူသည့် တရားဒေသနာ — အမှန်တကယ် ပူလောင်နေသည်မှာ ပူဇော်ပွဲမီး မဟုတ…
ဝါကျွတ်သောအခါ ရဟန်းတို့သည် ပဝါရဏာပြုကြသည် — ဆိုလိုသည်မှာ အခြားရဟန်းတို့အား မိမိကို ဆုံးမပြောဆိုခွင့်ကို ဖွင့်ပ…
သူတော်ကောင်း၏ ပေးကမ်းခြင်း ငါးမျိုး — သဒ္ဓါဖြင့် ပေးခြင်း၊ လေးစားစွာ ပေးခြင်း၊ အချိန်နှင့်ညီ ပေးခြင်း၊ ကူညီလို…
စိတ်ထဲတွင် တည်ထားသင့်သော မူလေးချက် — ပညာ၊ သစ္စာ၊ စာဂ၊ ဥပသမ — အကျင့်တစ်ခုလုံးကို စကားလေးလုံးဖြင့် အကျဉ်းချုပ်ထာ…