ຂໍ້ປະຕິບັດ

ອະລະນະວິພັງຄະສູດ: ທາງທີ່ບໍ່ມີຂ້າເສິກ

ອະລະນະວິພັງຄະສຸດຕັງ

ຫຼັກ 6 ຂໍ້ສຳລັບຢູ່ຢ່າງບໍ່ມີຄວາມຂັດແຍ່ງ ຕັ້ງແຕ່ບໍ່ສຸດໂຕ່ງ ບໍ່ຍົກຍ້ອງ ຫຼື ຕຳໜິຄົນ ຮູ້ຈັກຄວາມສຸກທີ່ຄວນເສບ ເວົ້າຄວາມຈິງໃຫ້ຖືກການ ເວົ້າຊ້າໆ ໄປຈົນເຖິງບໍ່ຍຶດຕິດພາສາທ້ອງຖິ່ນຂອງຕົນ

6 ຂໍ້

ໃນອະລະນະວິພັງຄະສູດ ມັດຊິມະນິກາຍ ພະພຸດທະເຈົ້າຊົງສະແດງຫົວຂໍ້ໄວ້ຫົກຂໍ້ ແລ້ວອະທິບາຍເທື່ອລະຂໍ້ວ່າ ທຳມະໃດເປັນໄປກັບທຸກ ຄວາມແຄ້ນຄຽດ ແລະ ຄວາມເລົ່າຮ້ອນ ເອີ້ນວ່າທຳມະມີຂ້າເສິກ (ສະລະນະ) ທຳມະໃດບໍ່ເປັນແນວນັ້ນ ເອີ້ນວ່າທຳມະບໍ່ມີຂ້າເສິກ (ອະລະນະ)

ຫົກຂໍ້ນັ້ນຄື ບໍ່ຕາມປະກອບກາມສຸກ ແລະ ບໍ່ທໍລະມານຕົນ ບໍ່ຍົກຍ້ອງ ແລະ ບໍ່ຕຳໜິຜູ້ໃດ ສະແດງແຕ່ທຳມະ ຮູ້ຈັກວິນິດໄສຄວາມສຸກ ແລ້ວເສບຄວາມສຸກພາຍໃນ ບໍ່ເວົ້າຄຳລັບຫຼັງ ແລະ ຄຳສຽດສີຕໍ່ໜ້າທີ່ບໍ່ຈິງບໍ່ມີປະໂຫຍດ ເວົ້າຊ້າໆບໍ່ຟ້າວຟັ່ງ ແລະ ບໍ່ຍຶດຕິດພາສາທ້ອງຖິ່ນ ບໍ່ລະເລີຍຄຳທີ່ຄົນທົ່ວໄປໃຊ້

ທ້າຍພະສູດຕັດວ່າ ສຸພູຕິກຸນລະບຸດ ເປັນຜູ້ປະຕິບັດປະຕິປະທາທີ່ບໍ່ມີຂ້າເສິກ

1

ບໍ່ສຸດໂຕ່ງທັງສອງທາງ ອຸໂພ ອັນເຕ ອະນຸປະຄຳມະ

ບໍ່ຕາມປະກອບຄວາມສຸກໃນກາມ ເຊິ່ງເປັນຂອງຕ່ຳ ແລະ ບໍ່ປະກອບການທໍລະມານຕົນ ເຊິ່ງເປັນທຸກ ທັງສອງທາງເປັນທຳມະມີຂ້າເສິກ ສ່ວນທາງສາຍກາງເປັນທຳມະບໍ່ມີຂ້າເສິກ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອຮູ້ຕົວວ່າກຳລັງຕາມໃຈຕົນເອງເກີນໄປ ຫຼື ບີບຕົນເອງເກີນໄປ ໃຫ້ຊອກຫາຈຸດກາງທີ່ເຮັດໄດ້ຍາວໆ
2

ບໍ່ຍົກຍ້ອງ ບໍ່ຕຳໜິ ສະແດງແຕ່ທຳມະ ເນວຸດສາເທຍຍະ ນະ ອະປະສາເທຍຍະ ທຳມະເມວະ ເທເສຍຍະ

ການເວົ້າວ່າ "ຄົນທີ່ເຮັດແບບນັ້ນທັງໝົດຜິດ" ເປັນການຕຳໜິຄົນ ການເວົ້າວ່າ "ຄົນທີ່ເຮັດແບບນີ້ທັງໝົດຖືກ" ເປັນການຍົກຍ້ອງຄົນ ພະອົງຊົງສອນໃຫ້ເວົ້າເຖິງຕົວການກະທຳແທນ ວ່າການກະທຳນັ້ນເປັນໄປກັບທຸກ ຫຼື ບໍ່

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເວລາວິຈານ ໃຫ້ປ່ຽນປະໂຫຍກຈາກ "ເຈົ້າເປັນຄົນຂີ້ຄ້ານ" ເປັນ "ວຽກທີ່ສົ່ງຊ້າເຮັດໃຫ້ທີມເດືອດຮ້ອນ"
3

ຮູ້ຈັກຄວາມສຸກທີ່ຄວນເສບ ສຸຂະວິນິດສະຍັງ ຊັນຍາ

ຄວາມສຸກຈາກກາມະຄຸນເປັນຄວາມສຸກຫຍາບ ບໍ່ປະເສີດ ບໍ່ຄວນເສບໃຫ້ຫຼາຍ ຄວາມສຸກຈາກຄວາມສະຫງັດ ແລະ ສະມາທິ ເປັນຄວາມສຸກພາຍໃນ ຄວນເສບ ຄວນຈະເລີນ ບໍ່ຕ້ອງຢ້ານ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ສັງເກດຄວາມສຸກແຕ່ລະຊະນິດໃນມື້ນີ້ ວ່າຊະນິດໃດປະຄວາມສະຫງົບໄວ້ ຊະນິດໃດປະຄວາມຢາກໄດ້ອີກໄວ້
4

ເວົ້າຄວາມຈິງທີ່ມີປະໂຫຍດໃຫ້ຖືກການ ລະໂຫວາທັງ ສຳມຸຂາ ຂີນະວາທັງ

ຄຳລັບຫຼັງ ຫຼື ຄຳສຽດສີຕໍ່ໜ້າ ຖ້າຮູ້ວ່າບໍ່ຈິງບໍ່ມີປະໂຫຍດ ບໍ່ຄວນເວົ້າ ຖ້າຈິງແຕ່ບໍ່ມີປະໂຫຍດ ຄວນສຶກສາທີ່ຈະບໍ່ເວົ້າ ຖ້າຈິງ ແລະ ມີປະໂຫຍດ ຄວນຮູ້ຈັກການເວລາທີ່ຈະເວົ້າ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ກ່ອນເວົ້າເຖິງໃຜລັບຫຼັງ ໃຫ້ຜ່ານຕະແກງສາມຊັ້ນ: ຈິງບໍ່ ມີປະໂຫຍດບໍ່ ແລະ ເວລານີ້ເໝາະບໍ່
5

ເວົ້າຊ້າໆ ບໍ່ຟ້າວຟັ່ງ ອະຕະລະມາໂນ ພາເສຍຍະ

ການເວົ້າຟ້າວຟັ່ງ ເຮັດໃຫ້ກາຍເມື່ອຍ ຈິດຄຽດ ສຽງແຫບ ຄໍເຈັບ ແລະ ຄຳເວົ້າບໍ່ຊັດ ຄົນຟັງບໍ່ເຂົ້າໃຈ ສ່ວນການເວົ້າຊ້າໆ ບໍ່ມີໂທດເຫຼົ່ານີ້

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ໃນກອງປະຊຸມ ຫຼື ເວລາອະທິບາຍເລື່ອງສຳຄັນ ຕັ້ງໃຈເວົ້າຊ້າລົງເຄິ່ງຈັງຫວະ ຄົນຟັງຈະເຂົ້າໃຈງ່າຍຂຶ້ນຫຼາຍ
6

ບໍ່ຍຶດພາສາທ້ອງຖິ່ນຂອງຕົນ ຊະນະປະທະນິລຸດຕິງ ນາພິນິເວເສຍຍະ

ພາຊະນະຢ່າງດຽວກັນ ແຕ່ລະທ້ອງຖິ່ນເອີ້ນຕ່າງກັນຫຼາຍຊື່ ຜູ້ທີ່ຍຶດວ່າຄຳຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນຖືກ ຍ່ອມຂັດແຍ່ງກັບຄົນອື່ນ ຜູ້ບໍ່ຍຶດຈະໃຊ້ຄຳຕາມທີ່ຄົນໃນບ່ອນນັ້ນເຂົ້າໃຈ ໂດຍບໍ່ຍຶດໝັ້ນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອລົມກັບຄົນຕ່າງພາກ ຕ່າງໄວ ຫຼື ຕ່າງສາຍງານ ໃຫ້ໃຊ້ຄຳທີ່ລາວເຂົ້າໃຈ ແທນການແກ້ຄຳຂອງລາວ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ພະສູດນີ້ຄືກັບຄູ່ມືການສື່ສານທີ່ບໍ່ສ້າງສັດຕູ ໃຊ້ໄດ້ທັງຢູ່ບ່ອນເຮັດວຽກ ໃນຄອບຄົວ ແລະ ໃນໂລກອອນລາຍ

ຂໍ້ທີ່ໃຊ້ໄດ້ທັນທີ ຄືການເວົ້າເຖິງ "ພຶດຕິກຳ" ແທນ "ຕົວຄົນ" ເຊັ່ນ ແທນທີ່ຈະບອກວ່າ "ຄົນທີ່ເຮັດແບບນີ້ບໍ່ດີ" ໃຫ້ເວົ້າວ່າ "ການເຮັດແບບນີ້ນຳໄປສູ່ບັນຫາແບບນີ້" ຄວາມຈິງຍັງເວົ້າໄດ້ຄົບ ແຕ່ບໍ່ມີໃຜຮູ້ສຶກວ່າຖືກໂຈມຕີ

ຂໍ້ເລື່ອງພາສາທ້ອງຖິ່ນກໍທັນສະໄໝ ຄົນຕ່າງທ້ອງຖິ່ນເອີ້ນສິ່ງດຽວກັນດ້ວຍຄຳທີ່ຕ່າງກັນ ການຢືນການວ່າຄຳຂອງເຮົາເທົ່ານັ້ນຖືກ ເປັນຕົ້ນເຫດຂອງການຜິດຖຽງນ້ອຍໆທີ່ບໍ່ຈຳເປັນ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ