နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာရန်

အာယတနခြောက်ပါး

ဆ အာယတနာနိ

သိမြင်ရာ တံခါးခြောက်ပေါက် — မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ် — ဘဝထဲသို့ ဝင်လာသော အရာအားလုံးသည် ဤတံခါးများမှ ဝင်လာသည်။

6 ချက်

အာယတနဆိုသည်မှာ ဆက်စပ်ရာနေရာဖြစ်၍ အတွင်းအာယတန ခြောက်ပါး (မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ်) နှင့် အပြင်အာယတန ခြောက်ပါး (ရူပါရုံ၊ အသံ၊ အနံ့၊ အရသာ၊ အတွေ့အထိ၊ ဓမ္မာရုံ) ဟူ၍ ခွဲသည်။ နှစ်ဖက်သည် ဝိညာဉ်နှင့်အတူ တွေ့ဆုံသောအခါ ဖဿဖြစ်ပေါ်ပြီး ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၏ အစီအစဉ်အတိုင်း ဝေဒနာနှင့် တဏှာတို့ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဘုရားရှင်သည် အာယတနကို “အလုံးစုံသောအရာ” ဟု ခေါ်တော်မူသည်။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘဝအတွေ့အကြုံထဲတွင် ဤလမ်းကို မဖြတ်သန်းသော အရာဟူ၍ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တံခါးခြောက်ပေါက်ကို စောင့်ရှောက်နိုင်သူသည် ဘဝရှိ အရာအားလုံး၏ အစကို စောင့်ရှောက်နိုင်သူနှင့် ညီမျှသည်။

1

မျက်စိ — ရူပါရုံကို မြင်ခြင်း စက္ခု

အချက်အလက်ကို အများဆုံးနှင့် အမြန်ဆုံး လက်ခံသော တံခါးဖြစ်သည်။ ထပ်ခါတလဲလဲ မြင်ရသောအရာသည် မိမိမရွေးချယ်ဘဲ တောင့်တမှုနှင့် အတွေးများ ဖြစ်လာသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ဖုန်း၏ ပင်မမျက်နှာပြင်တွင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အသုံးပြုမည့် အရာများသာ ကျန်ရှိစေပါ။ အစကတည်းက မမြင်ရခြင်းသည် မြင်ပြီးမှ စိတ်ကို တားမြစ်ခြင်းထက် ပိုလွယ်သည်။
2

နား — အသံကို ကြားခြင်း သောတံ

အသံသည် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ နားထောင်မိလျှင်ပင် စိတ်ထဲသို့ ရောက်နိုင်သည်။ ချီးမွမ်းစကား၊ အတင်းအဖျင်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အသံများသည် မသိမသာ တစ်နေ့လုံး ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ခံစားမှုကို သတ်မှတ်ပေးသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ခရီးသွားနေစဉ် နားထောင်မည့်အရာကို ကောင်းစွာရွေးပါ။ နေ့တိုင်း တစ်နာရီ နားထောင်သောအရာသည် တစ်ပတ်အတွင်း စိတ်ထဲသို့ အများဆုံးဝင်သွားသော အကြောင်းအရာဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
3

နှာခေါင်း — အနံ့ကို သိခြင်း ဃာနံ

အားအကောင်းဆုံး မှတ်ဉာဏ်နှင့် ချိတ်ဆက်နေသော တံခါးဖြစ်သည်။ အနံ့တစ်မျိုးသည် အတွေးဖြတ်သန်းစရာမလိုဘဲ ရှေးခံစားချက်ကို တစ်ခုလုံး ပြန်ခေါ်လာနိုင်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
သတိကျင့်ရန် ကောင်းသောကိရိယာအဖြစ် သုံးနိုင်သည်။ ထင်ရှားသော အနံ့တစ်ခုခုကို ရသောအခါ အနံ့ရနေကြောင်းနှင့် စိတ်က မည်သို့တုံ့ပြန်သည်ကို ခဏတာ သိမှတ်ပါ။
4

လျှာ — အရသာကို သိခြင်း ဇိဝှါ

နေ့စဉ်အကျင့်ဓာတ်နှင့် အနီးကပ်ဆုံး ချိတ်ဆက်နေသော တံခါးဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် နေ့တိုင်း စားသောက်ပြီး တစ်လုတ်မျှ သတိမထားဘဲ စားလေ့ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
တစ်နေ့လျှင် အစာတစ်နပ်ကို ဖန်သားပြင်မကြည့်ဘဲ လုတ်တိုင်း အရသာကို စစ်မှန်စွာ သိမှတ်၍ စားပါ။ အချိန်ထပ်မံရှာစရာမလိုသော သတိကျင့်ခြင်းဖြစ်သည်။
5

ကိုယ် — အတွေ့အထိကို သိခြင်း ကာယော

ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသောကြောင့် အကျယ်ဆုံး တံခါးဖြစ်သည် — အပူအအေး၊ နာကျင်ခြင်းနှင့် သက်တောင့်သက်သာရှိခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ သတိပြန်လည်တွယ်ကပ်ရန် အလွယ်ဆုံးသော အခြေခံဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
စိတ်ပျံ့လွင့်သောအခါ ခြေဖဝါး သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုကို ထိတွေ့နေသော လက်ကို ပြန်၍ ခံစားကြည့်ပါ။ ကိုယ်ခံစားမှုသည် စိတ်ကို ပစ္စုပ္ပန်သို့ ချက်ချင်း ပြန်ဆွဲခေါ်ပေးသည်။
6

စိတ် — ဓမ္မာရုံကို သိခြင်း မနော

အခြားတံခါးငါးပေါက်ကို ပိတ်ပြီးသော်လည်း အချိန်တိုင်း အလုပ်လုပ်နေသော တံခါးဖြစ်သည်။ အတွေး၊ မှတ်ဉာဏ်နှင့် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ပေါက်လာသော စိတ်ခံစားမှုများကို လက်ခံသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
အတွေးများ မဖြစ်စေရန် တားမြစ်၍မရကြောင်းကို လက်ခံပါ။ ပြုလုပ်နိုင်သည်မှာ အတွေးဖြစ်ပေါ်လာပြီဖြစ်ကြောင်းကို ရိပ်စားမိပြီး ထိုအတွေးနောက်သို့ လိုက်မည်လော မလိုက်မည်လောကို ရွေးချယ်ခြင်းဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

လက်တွေ့အသုံးဝင်သော မူမှာ ဣန္ဒြေသံဝရဖြစ်သည် — မကြည့်ရ မနားထောင်ရဟု တားမြစ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ မိမိ ဘာကိုလက်ခံနေသည်ကို သိထားပြီး မသိမသာ တစ်နေ့လုံး ဆွဲခေါ်သွားခြင်းကို မခံခြင်းဖြစ်သည်။

အလွယ်ဆုံးနည်းမှာ မိမိအတွက် အကျယ်ဆုံး ပွင့်နေသော တံခါးတစ်ပေါက်ကို ရွေး၍ ထိန်းကြည့်ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုခေတ်လူများအတွက် များသောအားဖြင့် မျက်စိဖြစ်သည် — တစ်နေ့၏ အချို့အချိန်များတွင် ဖန်သားပြင်ကို မဖွင့်ရန် သတ်မှတ်ပြီး တစ်နေ့လုံး မည်မျှပြောင်းလဲသည်ကို လေ့လာကြည့်ပါ။

ဖတ်ပြီးသည်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အကောင့်ဝင်ပါ