ຂໍ້ປະຕິບັດ

ພະຍະເພລະວະສູດ: ເມື່ອຄວາມຢ້ານກົວມາເຖິງ

ພະຍະເພລະວະສຸດຕັງ

ພະພຸດທະເຈົ້າຊົງເລົ່າວ່າ ສະໄໝເປັນພະໂພທິສັດ ພະອົງຮັບມືກັບຄວາມຢ້ານກົວໃນປ່າເປົ່າປ່ຽວແນວໃດ ຕັ້ງແຕ່ຄວາມບໍລິສຸດຂອງຕົນທີ່ເຮັດໃຫ້ບໍ່ຫວາດຫວັ່ນ ໄປຈົນເຖິງການກຳຈັດຄວາມຢ້ານໃນອິລິຍາບົດທີ່ມັນເກີດຂຶ້ນ ໂດຍບໍ່ປ່ຽນທ່າເພື່ອໜີ

7 ຂໍ້

ໃນພະຍະເພລະວະສູດ ມັດຊິມະນິກາຍ ພາມຊານຸໂສນີທູນພະພຸດທະເຈົ້າວ່າ ເສນາສະນະທີ່ເປັນປ່າເປົ່າປ່ຽວຢູ່ໄດ້ຍາກ ຄວາມສະຫງັດເຮັດໄດ້ຍາກ ການຢູ່ຄົນດຽວຍິນດີໄດ້ຍາກ ປ່າຄືຈະຊັກພາໃຈຂອງພິກຂຸຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ສະມາທິໄປເສຍ ພະພຸດທະເຈົ້າຊົງຮັບວ່າເປັນຢ່າງນັ້ນ ແລະ ຕັດວ່າພະອົງເອງກໍເຄີຍຄິດຢ່າງນີ້ ເມື່ອຍັງເປັນພະໂພທິສັດ

ຈາກນັ້ນຊົງເລົ່າວ່າ ສະມະນະພາມທີ່ມີກາຍ ວາຈາ ໃຈ ຫຼື ອາຊີວະບໍ່ບໍລິສຸດ ມີຄວາມຢາກໄດ້ ມີຈິດພະຍາບາດ ຖືກຖີນະມິດທະຄອບງຳ ຟຸ້ງຊ່ານ ສົງໄສ ຍົກຕົນຂົ່ມທ່ານ ຂີ້ຢ້ານ ຢາກໄດ້ລາບສັກກາລະ ຂີ້ຄ້ານ ຫຼົງລືມສະຕິ ຈິດບໍ່ຕັ້ງໝັ້ນ ຫຼື ປັນຍາຕ່ຳ ເມື່ອຢູ່ປ່າຍ່ອມເອີ້ນຄວາມຢ້ານມາຫາຕົວ ເພາະໂທດຂອງຕົນ ລວມເປັນ 16 ຂໍ້ ແຕ່ພະອົງເຫັນວ່າຕົນບໍ່ມີໂທດເຫຼົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຍິ່ງໝັ້ນໃຈທີ່ຈະຢູ່ປ່າ

ພະອົງຍັງຕັ້ງໃຈໄປຢູ່ໃນທີ່ໜ້າຢ້ານໃນຄືນທີ່ຄົນຮູ້ກັນ ເພື່ອຈະໄດ້ເຫັນຄວາມຢ້ານນັ້ນແທ້ໆ ແລະ ເມື່ອຄວາມຢ້ານເກີດຂຶ້ນໃນອິລິຍາບົດໃດ ກໍຊົງກຳຈັດມັນໃນອິລິຍາບົດນັ້ນ ທ້າຍພະສູດຊົງເລົ່າການບັນລຸຊານ 4 ແລະ ວິຊາ 3 ໃນຄືນຕັດສະຮູ້ ແລະ ຕັດວ່າ ທີ່ຍັງຊົງຢູ່ປ່າຕໍ່ໄປ ບໍ່ແມ່ນເພາະຍັງມີກິເລດ ແຕ່ເພື່ອຄວາມຢູ່ເປັນສຸກຂອງພະອົງ ແລະ ເພື່ອອະນຸເຄາະຄົນລຸ້ນຫຼັງ

1

ຄວາມຢ້ານມາຈາກໂທດໃນຕົນ ປະລິສຸດທະກາຍະກຳມັນໂຕ

ສະມະນະພາມທີ່ມີກາຍະກຳ ວະຈີກຳ ມະໂນກຳ ຫຼື ອາຊີວະບໍ່ບໍລິສຸດ ເມື່ອຢູ່ປ່າເປົ່າປ່ຽວຍ່ອມເອີ້ນຄວາມຢ້ານ ແລະ ຄວາມຂີ້ຢ້ານມາຫາຕົວ ເພາະໂທດຂອງຕົນເປັນເຫດ ພະໂພທິສັດເຫັນວ່າຕົນມີການກະທຳທີ່ບໍລິສຸດ ຈຶ່ງບໍ່ມີຊ່ອງໃຫ້ຄວາມຢ້ານຊະນິດນີ້ເຂົ້າມາ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອຮູ້ສຶກຫວາດລະແວງໂດຍບໍ່ມີເຫດຈະແຈ້ງ ລອງຖາມຕົນເອງວ່າມີເລື່ອງໃດທີ່ເຮັດໄວ້ແລ້ວຍັງຄ້າງຄາໃຈຢູ່ບໍ່ ແລ້ວແກ້ໄຂເລື່ອງນັ້ນ
2

ໃຈທີ່ປອດຈາກໂທດ 16 ຂໍ້ ຄືຄວາມກ້າຫານ ພິຍໂຍ ປັນໂລມະມາປາທິງ ອະລັນເຍ ວິຫາລາຍະ

ນອກຈາກຄວາມບໍລິສຸດທາງກາຍ ວາຈາ ໃຈ ແລະ ອາຊີວະ ພະໂພທິສັດຍັງພິຈາລະນາວ່າຕົນບໍ່ມີຄວາມຢາກໄດ້ ບໍ່ພະຍາບາດ ບໍ່ຖືກຖີນະມິດທະຄອບງຳ ບໍ່ຟຸ້ງຊ່ານ ບໍ່ສົງໄສ ບໍ່ຍົກຕົນຂົ່ມທ່ານ ບໍ່ຂີ້ຢ້ານ ບໍ່ຢາກໄດ້ລາບສັກກາລະ ບໍ່ຂີ້ຄ້ານ ບໍ່ຫຼົງລືມສະຕິ ຈິດຕັ້ງໝັ້ນ ແລະ ມີປັນຍາ ເມື່ອເຫັນຄຸນເຫຼົ່ານີ້ໃນຕົນ ກໍຍິ່ງບໍ່ມີຂົນລຸກຊັນ ຄືໝັ້ນໃຈທີ່ຈະຢູ່ປ່າ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ກ່ອນເຂົ້າສະຖານະການທີ່ກົດດັນ ເຊັ່ນ ການສຳພາດວຽກ ຫຼື ການເຈລະຈາ ໃຫ້ກຽມຕົວໃຫ້ພ້ອມ ແລະ ຕັ້ງໃຈຢ່າງກົງໄປກົງມາ ຄວາມໝັ້ນໃຈທີ່ແທ້ມາຈາກການຮູ້ວ່າຕົນບໍ່ມີຫຍັງຕ້ອງປິດບັງ
3

ໄປຫາຄວາມຢ້ານ ແທນການລໍຖ້າໃຫ້ມັນມາ ອາລາມະເຈຕິຍານິ ວະນະເຈຕິຍານິ ລຸກຂະເຈຕິຍານິ

ພະໂພທິສັດຕັ້ງໃຈໄປຢູ່ໃນອາຮາມເຈດີ ວະນະເຈດີ ລຸກຂະເຈດີ ທີ່ໜ້າສະພຶງຢ້ານ ໃນຄືນທີ່ຄົນຮູ້ກັນວ່າເປັນຄືນ 14 ຄ່ຳ 15 ຄ່ຳ ແລະ 8 ຄ່ຳ ເພື່ອຈະໄດ້ເຫັນຄວາມຢ້ານນັ້ນ ເມື່ອຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຽງແຕ່ສັດຍ່າງມາ ນົກຍູງເຮັດກິ່ງໄມ້ຫຼົ່ນ ຫຼື ລົມພັດໃບໄມ້ ກໍເຮັດໃຫ້ຄິດວ່າຄວາມຢ້ານມາເຖິງແລ້ວ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ສັງເກດວ່າຄວາມຢ້ານສ່ວນໃຫຍ່ຂອງເຮົາເລີ່ມຈາກສຽງນ້ອຍໆ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມສັ້ນໆ ແລ້ວໃຈກໍຂະຫຍາຍຕໍ່ເອງ ລອງແຍກໃຫ້ອອກວ່າຫຍັງແມ່ນເຫດການຈິງ ຫຍັງແມ່ນເລື່ອງທີ່ໃຈແຕ່ງເຕີມ
4

ຢ້ານໃນທ່າໃດ ກໍຈັດການໃນທ່ານັ້ນ ຕະຖາພູໂຕ ຕະຖາພູໂຕວະ ຕັງ ພະຍະເພລະວັງ ປະຕິວິເນຍຍັງ

ພະໂພທິສັດຄິດວ່າ ເປັນຫຍັງເຮົາຕ້ອງຢູ່ຢ່າງຄອຍຫວາດກົວໄພ ຄວາມຢ້ານມາເຖິງໃນຂະນະທີ່ເຮົາຢູ່ໃນທ່າໃດ ເຮົາຈະກຳຈັດມັນໃນທ່ານັ້ນ ຖ້າມາໃນຂະນະຍ່າງຈົງກົມ ກໍບໍ່ຢືນ ບໍ່ນັ່ງ ບໍ່ນອນ ຈົນກວ່າຈະກຳຈັດໄດ້ ຖ້າມາໃນຂະນະຢືນ ນັ່ງ ຫຼື ນອນ ກໍເຮັດຢ່າງດຽວກັນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອຄວາມກັງວົນໂຜ່ຂຶ້ນມາໃນຂະນະນັ່ງເຮັດວຽກ ຢ່າລຸກໄປຊອກຫາຂອງກິນ ຫຼື ເລື່ອນໜ້າຈໍໜີ ໃຫ້ນັ່ງຢູ່ບ່ອນນັ້ນ ຫາຍໃຈຊ້າໆ ແລະ ເບິ່ງມັນຈົນມັນເບົາລົງ
5

ຜູ້ບໍ່ຫຼົງ ອະສຳໂມຫະທຳໂມ ສັດໂຕ ໂລເກ ອຸບປັນໂນ

ສະມະນະພາມບາງພວກສຳຄັນກາງຄືນວ່າກາງເວັນ ສຳຄັນກາງເວັນວ່າກາງຄືນ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າ ນັ້ນແມ່ນການຢູ່ດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ສ່ວນພະອົງສຳຄັນກາງຄືນວ່າກາງຄືນ ກາງເວັນວ່າກາງເວັນ ແລະ ຖ້າຈະກ່າວເຖິງສັດຜູ້ບໍ່ຫຼົງເປັນທຳມະດາ ທີ່ເກີດຂຶ້ນເພື່ອປະໂຫຍດສຸກຂອງຄົນຈຳນວນຫຼາຍ ກໍພຶງກ່າວເຖິງພະອົງ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ໃນຍາມຢ້ານ ຫຼື ໃຈຮ້າຍ ໃຫ້ຖາມຕົນເອງງ່າຍໆວ່າ "ຕອນນີ້ເກີດຫຍັງຂຶ້ນແທ້ໆ" ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກບິດເບືອນພາບຄວາມເປັນຈິງ
6

ຈາກຄວາມພຽນສູ່ວິຊາ 3 ອະວິດຊາ ວິຫະຕາ ວິດຊາ ອຸບປັນນາ

ພະພຸດທະເຈົ້າຊົງເລົ່າວ່າ ຄວາມພຽນບໍ່ຍໍ້ທໍ້ ສະຕິຕັ້ງໝັ້ນ ກາຍສະຫງົບ ຈິດຕັ້ງໝັ້ນ ແລ້ວຊົງບັນລຸຊານ 4 ໃນຍາມຕົ້ນຊົງລະນຶກຊາດໄດ້ ຍາມກາງຊົງເຫັນການຈຸຕິ ແລະ ການເກີດຂອງສັດຕາມກຳ ຍາມທ້າຍຊົງຮູ້ອະລິຍະສັດ ແລະ ສິ້ນອາສະວະ ອະວິຊາຖືກກຳຈັດ ວິຊາເກີດຂຶ້ນ ຄວາມມືດຖືກກຳຈັດ ຄວາມສະຫວ່າງເກີດຂຶ້ນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຄວາມກ້າຫານທີ່ໝັ້ນຄົງບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກການຝືນໃຈຢ່າງດຽວ ແຕ່ເກີດຈາກໃຈທີ່ສະຫງົບ ແລະ ເຫັນຊັດ ການຝຶກສະມາທິມື້ລະບໍ່ເທົ່າໃດນາທີ ກໍເປັນການວາງຮາກຖານໃຫ້ໃຈບໍ່ຫວັ່ນໄຫວງ່າຍ
7

ຢູ່ປ່າຍ້ອນເຫດຜົນສອງຂໍ້ ທະເວ ອັດຖະວະເສ ສຳປັດສະມາໂນ

ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດກັບພາມວ່າ ຢ່າຄິດວ່າທີ່ພະອົງຍັງຢູ່ປ່າ ເພາະຍັງມີລາຄະ ໂທສະ ໂມຫະ ພະອົງຊົງເຫັນປະໂຫຍດສອງຢ່າງ ຄືຄວາມຢູ່ເປັນສຸກໃນປັດຈຸບັນຂອງພະອົງເອງ ແລະ ການອະນຸເຄາະປະຊຸມຊົນລຸ້ນຫຼັງ ພາມຊານຸໂສນີຈຶ່ງປະກາດຕົນເປັນອຸບາສົກ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອເຮັດສິ່ງດີທີ່ເປັນປະໂຫຍດຕໍ່ຕົນຢູ່ແລ້ວ ລອງຄິດນຳວ່າຄົນລຸ້ນຫຼັງ ເຊັ່ນ ລູກຫຼານ ຫຼື ພະນັກງານໃໝ່ໃນບ່ອນເຮັດວຽກ ຈະໄດ້ແບບຢ່າງຫຍັງຈາກເຮົາ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ພະສູດນີ້ຊີ້ວ່າ ຄວາມຢ້ານຈຳນວນຫຼາຍບໍ່ໄດ້ມາຈາກສິ່ງພາຍນອກລ້ວນໆ ແຕ່ມາຈາກສິ່ງທີ່ເຮົາຮູ້ຢູ່ແກ່ໃຈວ່າຍັງບໍ່ຮຽບຮ້ອຍ ຄົນທີ່ເຮັດຜິດໄວ້ຍ່ອມສະດຸ້ງງ່າຍກວ່າຄົນທີ່ເຮັດສຸດຈະລິດ ການເບິ່ງແຍງຄວາມປະພຶດຂອງຕົນຈຶ່ງເປັນການສ້າງຄວາມກ້າຫານໃນໄລຍະຍາວໄປພ້ອມກັນ

ບົດຮຽນທີ່ໃຊ້ໄດ້ທັນທີແມ່ນ ບໍ່ຕ້ອງຟ້າວໜີຄວາມຢ້ານດ້ວຍການປ່ຽນທ່າ ປ່ຽນບ່ອນ ຫຼື ຢິບໂທລະສັບ ໃຫ້ຢູ່ກັບມັນຢູ່ບ່ອນນັ້ນ ເບິ່ງມັນຈົນມັນຄາຍລົງ ຄວາມຢ້ານທີ່ຖືກເບິ່ງກົງໆ ມັກນ້ອຍກວ່າທີ່ຄິດ

ຂໍ້ຄວນລະວັງແມ່ນ ພະສູດນີ້ບໍ່ໄດ້ສອນໃຫ້ເອົາຕົວໄປສ່ຽງອັນຕະລາຍແທ້ ແລະ ບໍ່ໄດ້ແທນການປິ່ນປົວ ຖ້າຄວາມຢ້ານ ຫຼື ຄວາມວິຕົກກັງວົນຮຸນແຮງຈົນກະທົບການໃຊ້ຊີວິດ ເຊັ່ນ ຕື່ນຕົກໃຈເລື້ອຍໆ ຄວນປຶກສາຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານສຸຂະພາບຈິດຄວບຄູ່ໄປນຳ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ

ທີ່ມາໃນພະໄຕຣປິດົກ

ຄລິກເພື່ອໄປອ່ານເນື້ອຫາແທ້ໃນໜ້າທີ່ອ້າງເຖິງ

ພະຍະເພລະວະສູດ ພະໄຕຣປິດົກສະບັບຫຼວງ (ພາສາໄທ) · ເຫຼັ້ມ 12 · ໜ້າ 23 ໂທດໃນຕົນ 16 ຂໍ້ທີ່ເອີ້ນຄວາມຢ້ານມາ ການກຳຈັດຄວາມຢ້ານໃນທຸກອິລິຍາບົດ ແລະ ວິຊາ 3 ໃນຄືນຕັດສະຮູ້