ဓမ္မသင်္ဂဏီ: ပြောရလွယ်ခြင်း၊ ကလျာဏမိတ်ဆွေရှိခြင်းနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမူအကျင့်
သောဝစဿတာ စ ကလျာဏမိတ္တတာ စနိက္ခေပကဏ္ဍသည် သုတ္တန်မှ ဓမ္မတွဲများဖြစ်သော ပြောရခက်ခြင်းဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း၊ ဆိုးသောမိတ်ဆွေနှင့် ပေါင်းသင်းခြင…
ဗုဒ္ဓဝံသော
ဗုဒ္ဓဝင်သည် အတိတ်ဘုရားရှင်များကို တစ်ပါးချင်း ဖွဲ့စည်းပုံတစ်မျိုးတည်းဖြင့် ဟောပြောသည်။ မြို့တော်၊ ဗောဓိပင်၊ အဂ္ဂသာဝကတို့နှင့် အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သွင်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသော ဗောဓိသတ်၏ ဗျာဒိတ်ရခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ဗောဓိဉာဏ်တော်ရရှိခြင်းသည် သမိုင်းတစ်လျှောက် တစ်ကြိမ်တည်း ဖြစ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သင်ခန်းစာရသည်။
ခုဒ္ဒကနိကာယ်ပါ ဗုဒ္ဓဝင်တွင် ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားနောက်ပိုင်း မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်ဘုရားရှင်များ၏ ဘဝဝတ္ထုကို တစ်ပါးချင်း မိန့်ကြားတော်မူသည်။ ကောဏ္ဍညမြတ်စွာဘုရား (သာဝကဖြစ်သော ရှင်အညာသိကောဏ္ဍညနှင့် မတူသော ဘုရားရှင်)၊ မင်္ဂလ၊ သုမန၊ ရေဝတ၊ သောဘိတ၊ အနောမဒဿီ၊ ပဒုမ၊ နာရဒ၊ ပဒုမုတ္တရ၊ သုမေဓ၊ သုဇာတ၊ ပိယဒဿီ၊ အတ္ထဒဿီ၊ ဓမ္မဒဿီ၊ သိဒ္ဓတ္ထ၊ တိဿ၊ ဖုဿ၊ ဝိပဿီ၊ သိခီ၊ ဝေဿဘူ၊ ကကုသန်၊ ကောဏာဂမနတို့မှ ကဿပအထိ ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား ဖြစ်သည်။
အခန်းတစ်ခုစီတွင် ဖွဲ့စည်းပုံ ဆင်တူသည်။ တရားဟောမှုနှင့် သာဝကများ စုဝေးမှုကို ဖော်ပြပြီး ထိုဘဝမှ ဗောဓိသတ်သည် မည်သူဖြစ်ပြီး မည်သို့ ဗျာဒိတ်ရသည်ကို ဖော်ပြကာ မြို့တော်၊ ဖခင်မိခင်၊ ရှင်ရဟန်းပြုခြင်း၊ ဗောဓိပင်၊ အဂ္ဂသာဝက၊ ဥပဋ္ဌာက၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံသည့်နေရာတို့ကို ပြောပြသည်။
ဂါထာတို့တွင် တရားရသူအရေအတွက်၊ ကိုယ်တော်အမြင့်နှင့် အသက်တော် ကာလအပါအဝင် အလွန်ကြီးမားသော ကိန်းဂဏန်းများ ပါရှိသည်။ ထိုကိန်းဂဏန်းများသည် ရိုးရာစကြဝဠာဗေဒအရ ပုံရိပ်များ ဖြစ်သည်။ ဤစာမျက်နှာက ကိန်းဂဏန်းများကို အလေးမထားပေ။ ပညာရှင်များစွာက ဗုဒ္ဓဝင်ကို ပိဋကတ်သုံးပုံ၏ နောက်ပိုင်း စီစဉ်ထားသည့် အလွှာတွင် ထည့်သွင်းသည်။
အခန်းတစ်ခုစီသည် ရှေ့ဘုရားရှင်ထက် နောက်ကာလတွင် ဤအမည်ရှိသော ဘုရားရှင် ပေါ်ထွန်းတော်မူကြောင်း ပြောခြင်းဖြင့် စသည်။ ဥပမာ ဒီပင်္ကရာနောက်တွင် ကောဏ္ဍညမြတ်စွာဘုရား ပေါ်ထွန်းသည်။ ခန္တီသည် မြေကြီးကဲ့သို့၊ သီလသည် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့၊ သမာဓိသည် မြင်းမိုရ်တောင်ကဲ့သို့၊ ဉာဏ်သည် ကောင်းကင်ကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူပြီး ဣန္ဒြေ၊ ဗိုလ်၊ ဗောဇ္ဈင်၊ မဂ်နှင့် သစ္စာတို့ကို သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ဟောကြားတော်မူသည်။
တရားသည် ဝေးကွာသည်ဟု ခံစားရသောအခါ ဤလမ်းကို မရေမတွက်နိုင်သူများ ကျင့်သွားခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်တို့မှာ တန်းစီလိုက်ရုံသာဟု တွေးကြည့်ပါ။
ဘုရားရှင်တစ်ပါးစီသည် မြို့တစ်မြို့တွင် ဖွားမြင်တော်မူသည်။ မိဘရှိသည်၊ လူဝတ်ကြောင်ဘဝတွင် နေထိုင်သည်၊ မိဖုရားနှင့် သားတော်ရှိသည်၊ နိမိတ်လေးပါးကဲ့သို့သော နိမိတ်များကို မြင်တော်မူပြီး ရှင်ရဟန်းပြုတော်မူသည်။ ကျင့်ကြံအားထုတ်၍ ဗောဓိဉာဏ်တော်ရရှိကာ ဗြဟ္မာက ပင့်ဖိတ်သဖြင့် ဓမ္မစက်ကို လှည့်လည်စေတော်မူပြီး အခါအားလျော်စွာ လူအများ တရားရကြသည်။
နိုးထခြင်းလမ်းစဉ်တွင် ထပ်တလဲလဲဖြစ်သော အဆင့်များ ရှိသည်။ ဒုက္ခကို မြင်ခြင်း၊ စွန့်လွှတ်ခြင်း၊ ကြိုးစားခြင်းနှင့် မျှဝေခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ယနေ့ ကိုယ်သည် မည်သည့်အဆင့်တွင် ရှိသနည်းဟု ကြည့်ပါ။
အခန်းတိုင်းတွင် အဂ္ဂသာဝကနှစ်ပါး၊ ဥပဋ္ဌာက၊ အဂ္ဂသာဝိကာ ဘိက္ခုနီနှစ်ပါး၊ အဓိကဥပဋ္ဌာကဖြစ်သော ဥပါသကာနှင့် ဥပါသိကာတို့ကို ဖော်ပြထားသည်။ ဥပမာ ကဿပမြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တွင် တိဿနှင့် ဘာရဒ္ဝါဇတို့သည် အဂ္ဂသာဝကဖြစ်ပြီး အနုလာနှင့် ဥရုဝေလာတို့သည် အဂ္ဂသာဝိကာဖြစ်၍ ဃဋိကာရဥပါသကာသည် အဓိကဥပဋ္ဌာက ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံသူအသိုင်းအဝိုင်းတွင် ရဟန်းနှင့်လူဝတ်ကြောင်၊ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး နှစ်ဖက်စလုံး ရှိရမည်။ ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓမ္မအသိုင်းအဝိုင်းကို မည်သို့ ကူညီစောင့်ရှောက်နိုင်သည်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။
ဘုရားရှင်တစ်ပါးစီ၏ ဗောဓိပင်သည် မတူပေ။ ဥပမာ ကောဏ္ဍညမြတ်စွာဘုရားသည် သာလပင်အောက်တွင်၊ ဝိပဿီသည် ပါဋလိပင်အောက်တွင်၊ ဖုဿသည် ဆီးဖြူပင်အောက်တွင်၊ ကဿပသည် ညောင်ပင်အောက်တွင် ဗောဓိဉာဏ်တော်ရရှိတော်မူပြီး ဂေါတမသည် အဿတ္ထပင်အောက်တွင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားရှင်အားလုံးသည် တူညီသည့် သစ္စာလေးပါးကို ဟောကြားတော်မူကြသည်။
ပြီးပြည့်စုံသောနေရာ သို့မဟုတ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်စရာမလိုပေ။ အိမ်၏ ထောင့်တစ်ခု သို့မဟုတ် ဥယျာဉ်ရှိ ခုံတန်းတစ်ခုသည်လည်း ကျင့်ကြံရာနေရာ ဖြစ်နိုင်သည်။
ဗောဓိသတ်သည် ဤဘုရားရှင်များထံ အမျိုးမျိုးသော အဆင့်အတန်းဖြင့် ချဉ်းကပ်သည်။ ဥပမာ ကောဏ္ဍညမြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တွင် ဝိဇိတာဝီမင်းအဖြစ် ဆွမ်းကပ်လှူပြီး နိုင်ငံတော်ကို စွန့်၍ ရှင်ရဟန်းပြုသည်။ မင်္ဂလမြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တွင် သုရုစိပုဏ္ဏားဖြစ်သည်။ ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တွင် ဇဋိလ်ရဋ္ဌိကအဖြစ် အဝတ်နှင့်ဆွမ်းကပ်လှူသည်။ ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တွင် အတုလနဂါးမင်းအဖြစ် ရွှေခုံကပ်လှူသည်။ ကဿပမြတ်စွာဘုရားထံ ဃဋိကာရဥပါသကာက ခေါ်ဆောင်သွားသည့် ဇောတိပါလမာဏဝက ဖြစ်သည်။ ဘုရားရှင်က အကြိမ်တိုင်း ဤသူသည် ဘုရားဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူသည်။
ကောင်းမှုကို မည်သည့်အဆင့်အတန်းမှမဆို စတင်နိုင်သည်။ ရှိသည်ပင် များသည်ဖြစ်စေ နည်းသည်ဖြစ်စေ ယနေ့ ကိုယ်ရပ်နေသည့်နေရာမှ ဘာကို ပေးနိုင်မည်နည်းဟု မေးကြည့်ပါ။
ဗျာဒိတ်ကို နာရသည့်အကြိမ်တိုင်းနောက်တွင် ဗောဓိသတ်က စိတ်ကို ပို၍ ကြည်ညိုစေပြီး ပါရမီဆယ်ပါးကို ပို၍ ဖြည့်ကျင့်ရန် အဓိဋ္ဌာန်ဝတ် ပြုသည်ဟု ဆိုသည်။ ဘဝများစွာတွင် ရှင်ရဟန်းပြုကာ ဆုံးမစကားကို သင်ယူပြီး မမေ့လျော့ဘဲ ဗြဟ္မဝိဟာရကို ပွားများသည်။ အာမခံချက်ရပြီဟူ၍ မရပ်နားပေ။
ချီးမွမ်းခံရခြင်း၊ ရာထူးတိုးခြင်း သို့မဟုတ် အကဲဖြတ်မှု အောင်မြင်ခြင်းတို့ ရှိသောအခါ ရောက်ပြီဟု မတွေးဘဲ ဆက်လက်ကျင့်ကြံရန် အားအဖြစ် သုံးပါ။
ဗျာဒိတ်ပြီးသောအခါ နတ်နှင့်လူတို့ ဝမ်းမြောက်၍ ငါတို့ ဤဘုရားရှင်၏ သာသနာကို လွတ်လျှင် နောင်အခါ ဤပုဂ္ဂိုလ်ဘုရားဖြစ်သည့်အခါ တွေ့ကြရမည်၊ မြစ်ကူးသူသည် ဆိပ်ကမ်းတစ်ခုကို လွတ်လျှင် ၎င်းအောက်ရှိ နောက်ဆိပ်ကမ်းမှ တက်သကဲ့သို့ဟု ဆိုကြသည်။ ဤစာကို ထိုင်းဘာသာပြန်ဗားရှင်းတွင် အစက်များ (…) ဖြင့် အတိုချုံ့ထားသော်လည်း ပါဠိဗားရှင်းတွင် အပြည့်အစုံရှိသည်။
ယနေ့ကောင်းကောင်း မလုပ်နိုင်သေးလျှင် အဆုံးမဟုတ်ပေ။ ကျင့်ကြံရန် အခွင့်အလမ်းသည် အမြဲပြန်လာသည်။ သို့သော် နောက်ဆိပ်ကမ်းမှာ ပိုဝေးသဖြင့် ရှေ့ရှိအခွင့်အလမ်းကို မလွှတ်သင့်ပေ။
အခန်းတိုင်းနီးပါးသည် ဘုရားရှင်နှင့် မဟာသာဝကများ ပရိနိဗ္ဗာန်စံသွားကြပြီ၊ ဣဒ္ဓိတန်ခိုးနှင့် ဂုဏ်ကျက်သရေ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ၊ သင်္ခါရအားလုံး ဟင်းလင်းဗလာသာ ဖြစ်ပါတကားဟု ဆိုခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ကဿပမြတ်စွာဘုရား၏ အခန်းတွင် ပရိနိဗ္ဗာန်မစံမီ ဓမ္မဟု ခေါ်သော ရေကန်ကို တည်ထောင်တော်မူပြီး သီလဆိုသည့် လိမ်းဆေးကို ပေးအပ်တော်မူကာ ဓမ္မမှန်ကို လူအများအတွက် ထားခဲ့တော်မူသည်ဟု ဖော်ပြသည်။
ရာထူးနှင့် ဂုဏ်သတင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ကြာရှည်မနေပေ။ လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်သည်မှာ အသိပညာနှင့် ကောင်းသည့် စံနမူနာဖြစ်သည်။ နောက်မျိုးဆက်များ ဆက်လက်အသုံးချနိုင်သည့်အရာကို ပြုလုပ်ကြည့်ပါ။
ဘုရားရှင်များစွာသည် မြို့တော်၊ သစ်ပင်နှင့် သာဝကများ ကွဲပြားသော်လည်း တစ်မျိုးတည်းသော ဓမ္မကို သိမြင်တော်မူသည့် ပုံရိပ်က ဒုက္ခနှင့် ဒုက္ခမှလွတ်မြောက်ရာလမ်းဆိုင်ရာ အမှန်တရားသည် မည်သည့်ခေတ်နှင့်မျှ မဆက်နွှယ်ကြောင်း ပြောသည်။ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာကို ကျင့်သူမည်သူမဆို ဤတစ်လမ်းတည်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဗောဓိသတ်သည် မင်း၊ ဗြာဟ္မဏ၊ ရသေ့နှင့် နဂါးမင်းစသည့် အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သွင်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည့်အကြောင်းက ကောင်းမှု၏ အစသည် အဆင့်အတန်းကို မရွေးကြောင်း ပြသသည်။ ချီးမွမ်းမှု သို့မဟုတ် အာမခံချက်ရသည့်အခါ ပိုမိုကြိုးစား ကျင့်ကြံရန် လှုံ့ဆော်စေသင့်ပြီး စိတ်ချလက်ချ မနေသင့်ပေ။
အခန်းတိုင်းနီးပါး၏ အဆုံးတွင် ထပ်ခါတလဲလဲပါသော “သင်္ခါရအားလုံး ဟင်းလင်းဗလာသာ ဖြစ်ပါတကား” ဟူသည့် စကားက မိမိ၏ကြီးပွားမှုနှင့် အဖွဲ့အစည်း၏ ကြီးပွားမှုကို နှိမ့်ချစွာ ကြည့်ရန် ကူညီသည်။ ကျန်ရစ်နိုင်သည်မှာ နောက်မျိုးဆက်အား လက်ဆင့်ကမ်းသော ဓမ္မသာ ဖြစ်သည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
နိက္ခေပကဏ္ဍသည် သုတ္တန်မှ ဓမ္မတွဲများဖြစ်သော ပြောရခက်ခြင်းဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း၊ ဆိုးသောမိတ်ဆွေနှင့် ပေါင်းသင်းခြင…
ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်သည် ကိလေသာတစ်ခုစီကို ဖြတ်တောက်သော တရားများကို စုံတွဲပြထားသည်။ နေက္ခမ္မသည် ကာမစ္ဆန္ဒကို၊ အဗျာပါဒသည…
မထေရ်တစ်ပါးက ဆံညှပ်သူ၏ မှန်ကို ယူ၍ မိမိကိုယ်ကို ကြည့်ခဲ့သည်။ နောက်တစ်ပါးက ဓမ္မမှန်ဖြင့် ကြည့်ခဲ့သည်။ နောက်တစ်ပ…
မိသားစုကို လုပ်ကျွေးရန် လိမ်လည်သူသည် ငရဲအစောင့်ထံတွင် အကြောင်းပြချက် ပေးနိုင်မည်လား — ရှင်သာရိပုတ္တရာက “အတွက်ပ…