ရတနစင်္ကြံကဏ္ဍ: ရတနာစင်္ကြံနှင့် ဗုဒ္ဓဝင်ကို မိန့်တော်မူရသည့်အကြောင်း

ခုဒ္ဒကနိကာယ်ပါ ဗုဒ္ဓဝင်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် သုမေဓာရသေ့ ဗျာဒိတ်ရခဲ့သည့် ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားမှ စ၍ မိမိတော်တိုင်အထိ အစဉ်အတိုင်း ပေါ်ထွန်းခဲ့သော အတိတ်ဘုရားရှင်များအကြောင်းကို ဂါထာဖြင့် ဟောကြားတော်မူသည်။ ထိုကျမ်းနှင့် တွဲတစ်တွဲတည်းရှိ စရိယာပိဋကမှာမူ မိမိတော်၏ ရှေးဘဝ စရိယာများကို ပါရမီတစ်ပါးစီအလိုက် စီစဉ်ကာ ပုံပြောသော ဂါထာတိုများ ဖြစ်သည်။ ပညာရှင်များစွာက ကျမ်းနှစ်ကျမ်းစလုံးသည် ပိဋကတ်သုံးပုံအတွင်း နောက်ပိုင်း စီစဉ်ထားသည့် အလွှာဖြစ်သည်ဟု မြင်ကြပြီး ထေရဝါဒဓလေ့တွင်မူ ဗုဒ္ဓဝစနအဖြစ် ယူဆကြသည်။

ရတနစင်္ကြံကဏ္ဍသည် ဗုဒ္ဓဝင်၏ နိဒါန်းအခန်းဖြစ်သည်။ သဟမ္ပတိဗြဟ္မာမင်းက တရားဟောရန် ပင့်ဖိတ်ခြင်းမှ စသည်။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် နတ်နှင့်လူတို့ ဘုရားသည် မည်သို့ရှိသည်ကို မသိသေးဟု ကြံစည်တော်မူပြီး ကောင်းကင်တွင် ရတနာတန်ဆာဆင်သော စင်္ကြံကို ဖန်ဆင်းတော်မူသည်။ ဂိဇ္ဈကူဋ်တောင်ပေါ်တွင် ရှိနေသော ရှင်သာရိပုတ္တရာသည် မြင်သောအခါ ခီဏာသဝရဟန်းများကို ဖိတ်ခေါ်၍ လျှောက်ထားမေးမြန်းပြီး သံသယကို ဖြေရှင်းရန် ချဉ်းကပ်သည်။

ရှင်သာရိပုတ္တရာက မြတ်စွာဘုရားသည် ဗောဓိဉာဏ်ကို မည်သည့်အချိန်က ဆုတောင်းခဲ့သနည်း၊ ပါရမီများကို မည်သို့ ဖြည့်ကျင့်ခဲ့သနည်းဟု လျှောက်ထားသည်။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဗုဒ္ဓဝင်တစ်ခုလုံးကို ဟောပြောဖြေကြားတော်မူသည်။ ဤအခန်း၏ အချို့စာပိုဒ်များကို ပြန်ဆိုမှုတွင် ကွင်းထဲထည့်ထားသည်။ ဥပမာ ဗာရာဏသီ၊ ရာဇဂြိုဟ်နှင့် ကပိလဝတ္ထုသို့ ကြွတော်မူခြင်းအကြောင်း ဖြစ်ပြီး ထိုင်း (သယာမ) ပါဠိတော်ဗားရှင်း၏ အောက်ခြေမှတ်ချက်က မြန်မာဗားရှင်းနှင့် ဥရောပဗားရှင်းတို့တွင် မပါဟု ဖော်ပြသည်။