จันทิมสูตรและสุริยสูตร: ราหู จงปล่อยพระจันทร์

ในจันทิมสูตรและสุริยสูตร เทวปุตตสังยุต สังยุตตนิกาย เล่าว่าคราวหนึ่งจันทิมเทวบุตร (เทพแห่งดวงจันทร์) ถูกอสุรินทราหูจับไว้ จันทิมเทวบุตรระลึกถึงพระผู้มีพระภาค แล้วกล่าวคาถาว่า ขอนอบน้อมแด่พระพุทธเจ้าผู้แกล้วกล้า ผู้หลุดพ้นแล้วในธรรมทั้งปวง ข้าพระองค์ตกอยู่ในที่คับขัน ขอพระองค์จงเป็นที่พึ่ง

พระพุทธเจ้าตรัสกับราหูด้วยคาถาว่า จันทิมเทวบุตรถึงพระตถาคตผู้เป็นพระอรหันต์ว่าเป็นที่พึ่งแล้ว ราหู ท่านจงปล่อยพระจันทร์ พระพุทธเจ้าทั้งหลายเป็นผู้อนุเคราะห์โลก ราหูจึงปล่อย แล้วรีบไปหาอสุรินทเวปจิตติด้วยอาการสลดใจ ขนลุกชูชัน เมื่อถูกถามก็ตอบว่า ถ้าไม่ปล่อย ศีรษะของตนจะแตกเจ็ดเสี่ยง มีชีวิตอยู่ก็ไม่เป็นสุข สุริยสูตรเล่าเรื่องเดียวกันกับสุริยเทวบุตร (เทพแห่งดวงอาทิตย์) โดยคาถาของพระพุทธเจ้ามีเพิ่มว่า อย่ากลืนผู้ส่องแสงในที่มืดซึ่งเที่ยวไปในอากาศ

พระสูตรทั้งสองเล่าตามคติจักรวาลของคนสมัยนั้น คนโบราณเชื่อมเรื่องนี้กับจันทรุปราคาและสุริยุปราคา ซึ่งไม่จำเป็นต้องอ่านเป็นคำอธิบายทางดาราศาสตร์ บทสวดจันทปริตรและสุริยปริตรที่สวดกันในหนังสือสวดมนต์ ก็ยกมาจากพระสูตรทั้งสองนี้