ຫຼັກທຳພື້ນຖານ

ຈັນທິມະສູດ ແລະ ສຸລິຍະສູດ: ລາຫູ ຈົ່ງປ່ອຍພະຈັນ

ລາຫຸ ຈັນທັງ ປະມຸນຈັດສຸ

ຈັນທິມະເທວະບຸດ ແລະສຸລິຍະເທວະບຸດຖືກອະສຸລິນລາຫູຈັບໄວ້ ຈຶ່ງລະນຶກເຖິງພະພຸດທະເຈົ້າ ແລະຂໍໃຫ້ຊົງເປັນທີ່ເພິ່ງ ພະອົງຕັດຄາຖາໃຫ້ລາຫູປ່ອຍ ລາຫູປ່ອຍແລ້ວໜີໄປດ້ວຍຄວາມສະຫຼົດໃຈ — ຕົ້ນເລື່ອງຂອງຈັນທະປະລິດ ແລະສຸລິຍະປະລິດ

6 ຂໍ້

ໃນຈັນທິມະສູດ ແລະສຸລິຍະສູດ ເທວະປຸດຕະສັງຍຸດ ສັງຍຸດຕະນິກາຍ ເລົ່າວ່າ ຄັ້ງໜຶ່ງຈັນທິມະເທວະບຸດ (ເທບແຫ່ງດວງຈັນ) ຖືກອະສຸລິນລາຫູຈັບໄວ້ ຈັນທິມະເທວະບຸດລະນຶກເຖິງພະຜູ້ມີພະພາກ ແລ້ວກ່າວຄາຖາວ່າ ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພະພຸດທະເຈົ້າຜູ້ກ້າຫານ ຜູ້ຫຼຸດພົ້ນແລ້ວໃນທຳທັງປວງ ຂ້າພະອົງຕົກຢູ່ໃນທີ່ຄັບຂັນ ຂໍພະອົງຈົ່ງເປັນທີ່ເພິ່ງ

ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດກັບລາຫູດ້ວຍຄາຖາວ່າ ຈັນທິມະເທວະບຸດເຖິງພະຕະຖາຄົດຜູ້ເປັນພະອໍລະຫັນວ່າເປັນທີ່ເພິ່ງແລ້ວ ລາຫູ ທ່ານຈົ່ງປ່ອຍພະຈັນ ພະພຸດທະເຈົ້າທັງຫຼາຍເປັນຜູ້ອະນຸເຄາະໂລກ ລາຫູຈຶ່ງປ່ອຍ ແລ້ວຮີບໄປຫາອະສຸລິນເວປະຈິດຕິດ້ວຍອາການສະຫຼົດໃຈ ຂົນລຸກຊັນ ເມື່ອຖືກຖາມກໍຕອບວ່າ ຖ້າບໍ່ປ່ອຍ ຫົວຂອງຕົນຈະແຕກເປັນເຈັດສ່ຽງ ມີຊີວິດຢູ່ກໍບໍ່ເປັນສຸກ ສຸລິຍະສູດເລົ່າເລື່ອງດຽວກັນກັບສຸລິຍະເທວະບຸດ (ເທບແຫ່ງດວງອາທິດ) ໂດຍຄາຖາຂອງພະພຸດທະເຈົ້າມີເພີ່ມວ່າ ຢ່າກືນຜູ້ສ່ອງແສງໃນທີ່ມືດ ເຊິ່ງທ່ຽວໄປໃນອາກາດ

ພະສູດທັງສອງເລົ່າຕາມຄະຕິຈັກກະວານຂອງຄົນສະໄໝນັ້ນ ຄົນບູຮານເຊື່ອມໂຍງເລື່ອງນີ້ກັບຈັນທະລຸປະລາຄາ ແລະສຸລິຍຸປະລາຄາ ເຊິ່ງບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງອ່ານເປັນຄຳອະທິບາຍທາງດາລາສາດ ບົດສູດຈັນທະປະລິດ ແລະສຸລິຍະປະລິດທີ່ສູດກັນໃນປຶ້ມສູດມົນ ກໍຍົກມາຈາກພະສູດທັງສອງນີ້

1

ໃນທີ່ຄັບຂັນ ໃຫ້ລະນຶກເຖິງທີ່ເພິ່ງ ສຳພາທະປະຕິປັນໂນດມິ ຕັດສະ ເມ ສະລະນັງ ພະວະ

ເມື່ອຖືກລາຫູຈັບ ຈັນທິມະເທວະບຸດ ແລະສຸລິຍະເທວະບຸດບໍ່ໄດ້ຕໍ່ສູ້ ຫຼືຕື່ນຕົກໃຈ ແຕ່ລະນຶກເຖິງພະຜູ້ມີພະພາກ ແລະກ່າວວ່າ ຂ້າພະອົງຕົກຢູ່ໃນທີ່ຄັບຂັນ ຂໍພະອົງຈົ່ງເປັນທີ່ເພິ່ງ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອພົບເລື່ອງໜັກຈົນຕັ້ງຕົວບໍ່ທັນ ໃຫ້ຢຸດຫາຍໃຈຈັກໜ້ອຍ ແລ້ວລະນຶກເຖິງຫຼັກທີ່ຕົນຍຶດຖື ກ່ອນຕັດສິນໃຈເຮັດຫຍັງຕໍ່
2

ນອບນ້ອມຜູ້ຫຼຸດພົ້ນໃນທຳທັງປວງ ວິບປະມຸດໂຕສິ ສັບພະທິ

ຄາຖາຂໍທີ່ເພິ່ງເລີ່ມດ້ວຍການນອບນ້ອມພະພຸດທະເຈົ້າຜູ້ກ້າຫານ ຜູ້ຫຼຸດພົ້ນແລ້ວໃນທຳທັງປວງ ທີ່ເພິ່ງທີ່ແທ້ຈຶ່ງເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ຖືກສິ່ງໃດຜູກມັດ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ມີກຳລັງຫຼາຍທີ່ສຸດ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເລືອກຍຶດຖືຫຼັກ ຫຼືບຸກຄົນທີ່ເປັນອິດສະຫຼະຈາກຄວາມໂລບ ແລະຄວາມໂກດ ຫຼາຍກວ່າຜູ້ທີ່ມີພຽງອຳນາດ ຫຼືຊື່ສຽງຢ່າງດຽວ
3

ຜູ້ເຖິງສະລະນະໄດ້ຮັບຄວາມຄຸ້ມຄອງ ຕະຖາຄະຕັງ ອໍລະຫັນຕັງ ຈັນທິມາ ສະລະນັງ ຄະໂຕ

ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດກັບລາຫູວ່າ ຈັນທິມະເທວະບຸດເຖິງພະຕະຖາຄົດຜູ້ເປັນພະອໍລະຫັນວ່າເປັນທີ່ເພິ່ງແລ້ວ ໃຫ້ປ່ອຍເສຍ ການເຖິງສະລະນະໃນພະສູດນີ້ຈຶ່ງເປັນຈຸດປ່ຽນຂອງເລື່ອງ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ທົບທວນເບິ່ງວ່າ ການເຖິງພະພຸດ ພະທຳ ພະສົງຂອງເຮົາມີຄວາມໝາຍໃນຊີວິດແທ້ ຫຼືບໍ່ ເຊັ່ນ ເມື່ອທຸກໃຈ ເຮົາຫັນໄປຫາທຳມະ ຫຼືຫັນໄປຫາສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຮ້າຍລົງ
4

ພະພຸດທະເຈົ້າອະນຸເຄາະໂລກ ພຸດທາ ໂລການຸກຳປະກາ

ເຫດຜົນທີ່ຕັດໃຫ້ລາຫູປ່ອຍຄື ພະພຸດທະເຈົ້າທັງຫຼາຍເປັນຜູ້ອະນຸເຄາະໂລກ ພະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງລົງໂທດລາຫູ ພຽງແຕ່ຕັດໃຫ້ປ່ອຍຜູ້ທີ່ມາຂໍເພິ່ງ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອຕ້ອງຊ່ວຍຄົນທີ່ຖືກຂົ່ມເຫັງ ໃຫ້ຢຸດການທຳຮ້າຍກ່ອນ ໂດຍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງແກ້ແຄ້ນ ຫຼືປະຈານອີກຝ່າຍ
5

ຢ່າກືນແສງສະຫວ່າງຂອງຜູ້ອື່ນ ມາ ລາຫຸ ຄິລີ ຈະລະມັນຕະລິກເຂ

ໃນສຸລິຍະສູດ ຄາຖາຂອງພະພຸດທະເຈົ້າກ່າວເຖິງດວງອາທິດວ່າ ເປັນຜູ້ສ່ອງແສງໃນທີ່ມືດ ມີສັນຖານກົມ ມີເດດສູງ ແລ້ວຕັດວ່າ ລາຫູ ຢ່າກືນຜູ້ທ່ຽວໄປໃນອາກາດນັ້ນ ຈົ່ງປ່ອຍສຸລິຍະຜູ້ເປັນລູກຂອງເຮົາ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ສັງເກດວ່າເຮົາກຳລັງບັງຄວາມສຳເລັດ ຫຼືຄວາມສຸກຂອງໃຜຢູ່ ຫຼືບໍ່ ເຊັ່ນ ແຍ່ງເອົາຜົນງານ ຫຼືເວົ້າກົບຄວາມດີໃຈຂອງຄົນອື່ນ
6

ບໍ່ຍອມປ່ອຍ ຜູ້ຍຶດກໍທຸກເອງ ສັດຕະທາ ເມ ຜະເລ ມຸດທາ

ລາຫູປ່ອຍແລ້ວຮີບໄປຫາເວປະຈິດຕິດ້ວຍອາການສະຫຼົດໃຈ ແລະຢ້ານກົວ ແລະກ່າວວ່າ ຖ້າບໍ່ປ່ອຍ ຫົວຂອງຕົນຈະແຕກເປັນເຈັດສ່ຽງ ມີຊີວິດຢູ່ກໍບໍ່ເປັນສຸກ ໃນເລື່ອງນີ້ ຜູ້ທີ່ຖືກຈັບໄດ້ຮັບຄວາມປອດໄພ ສ່ວນຜູ້ທີ່ຈັບໄວ້ຕ່າງຫາກທີ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຢ້ານ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອຍຶດຄວາມແຄ້ນ ຂອງທີ່ບໍ່ແມ່ນຂອງເຮົາ ຫຼືຄວາມສຳພັນທີ່ຈົບໄປແລ້ວໄວ້ແໜ້ນ ໃຫ້ຖາມຕົນເອງວ່າ ຕອນນີ້ໃຜທຸກຫຼາຍກວ່າກັນ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ສາລະທີ່ໃຊ້ໄດ້ແທ້ມີສອງດ້ານ ດ້ານໜຶ່ງຄື ຜູ້ຕົກຢູ່ໃນທີ່ຄັບຂັນ ເມື່ອລະນຶກເຖິງສິ່ງທີ່ດີງາມທີ່ສຸດທີ່ຕົນນັບຖື ໃຈກໍມີຫຼັກຍຶດແທນຄວາມຕື່ນຕົກໃຈ ອີກດ້ານໜຶ່ງຄື ຜູ້ທີ່ກຳລັງຈັບສິ່ງໃດໄວ້ແໜ້ນ ລາຫູຕ້ອງປ່ອຍສິ່ງທີ່ຕົນຈັບ ແລະເມື່ອບໍ່ຍອມປ່ອຍ ຄວາມທຸກກໍຕົກຢູ່ກັບຕົວຜູ້ຍຶດເອງ

ການສູດຈັນທະປະລິດ ຫຼືສຸລິຍະປະລິດ ຊ່ວຍໃຫ້ໃຈສະຫງົບ ແລະລະນຶກເຖິງພະລັດຕະນະໄຕ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ແທນການລົງມືແກ້ບັນຫາແທ້ ຖ້າເຈັບປ່ວຍກໍຕ້ອງໄປຫາໝໍ ຖ້າມີໜີ້ສິນກໍຕ້ອງວາງແຜນການເງິນ ບົດສູດເປັນເຄື່ອງຕັ້ງສະຕິກ່ອນລົງມື ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮັດແທນເຮົາ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ